جلسه سیزدهم از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی دکتر مسعود، با استادی مسافر محمد، نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر قدرت با دستور جلسه « از فرمانبرداری تا فرماندهی» سه شنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان محمد هستم یک مسافر؛ خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این توفیق نصیب من شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. جا دارد از بنیان کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان که بنیانگذار کنگره ۶۰ هستند، صمیمانه تشکر کنم. همچنین از راهنمای خودم که در این مدت مرا تحمل کردند و این جایگاه را به من سپردند تا بتوانم تجربه کسب کنم، صمیمانه سپاسگزارم.
در ادامه، از مجموعه عوامل شعبه دکتر مسعود، بخش مرزبانی، ایجنت محترم، بخش سایت، بخش OT و سایر عزیزانی که زحمت میکشند و از زمان مراجعه من به این بخشها با حوصله مرا راهنمایی کردند، تشکر میکنم. امیدوارم خداوند کمک کند تا بتوانم در کنگره بمانم و خدمت کنم.
دستور جلسه امروز«از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. جناب آقای مهندس در یکی از سیدیهای خود، فرماندهی را به یک مثلث تشبیه کردهاند که موضوع و قاعده آن، فرماندهی است. ضلع اول آن «فرماندهی ساده» است که به جوارح و شهر وجودی خود انسان مربوط میشود؛ و ضلع دیگر «فرماندهی مرکب» است که به ارتباط و فرماندهی انسان نسبت به سایر انسانها اشاره دارد.
فرماندهی خود یک هدف و یک مسیر مشخص است که به ما یاد میدهد چگونه و از کجا به کجا حرکت کنیم. اگر هدف مشخص باشد و حرکت ما نیز در مسیر درست صورت گیرد، مقصد نهایی ما حتماً رسیدن به فرماندهی عقل خواهد بود.
شاید بسیاری از انسانها بخواهند صاحبنظر باشند و در جایگاه فرماندهی قرار بگیرند؛ اما شرط لازم برای رسیدن به این جایگاه، این است که فرد ابتدا بتواند فرمانبردار خوبی باشد و روند فرمانبرداری خود را کامل کند. همین مسیر و خط سیر در کنگره ۶۰ نیز برقرار است؛ به عنوان مثال، یک تازهوارد که با هدف رهایی و رسیدن به فرماندهی عقل وارد میشود، در قدم اول باید فرمانبردار باشد.
یک مسافر باید از گروه مرزبانی فرمانبرداری کند، اصول، قوانین و حرمتها را رعایت نماید، حضور منظم در جلسات داشته باشد، از راهنما فرمانبرداری کند، سیدیهای خود را به موقع بنویسد و داروی خود را سر وقت مصرف کند. اگر این فرمانبرداری به بهترین شکل انجام شود، فرد به آن فرماندهیِ مد نظر و مطلوب دست خواهد یافت.
البته در طول این مسیر، موانع و سدهایی نیز وجود دارد. برخی ویژگیها و صفات منفی در وجود انسان میتوانند مانع از آن شوند که یک مسافر، مسیر فرمانبرداری را تا رسیدن به فرماندهی به طور کامل طی کند. یکی از مهمترین این صفات که باعث تضعیف فرمانبرداری میشود، «منیت» است.
منیت دقیقاً نقطه مقابل آموزش است. کسی که درگیر منیت باشد، رشد دانایی در او اتفاق نمیافتد. زمانی هم که دانایی رشد نکند، نفس اماره سلطه پیدا کرده و بر فرماندهی عقل چیره میشود و انسان را به هر سو که بخواهد میکشاند؛ مانند مواد مخدر که در صورت تسلط، برای انسان تعیین تکلیف میکند. بنابراین راه حل، عبور از منیت و تلاش برای فاصله گرفتن از این ضد ارزشها است.
کلید عبور از این مشکلات و طی کردن درست این مسیر، آموزش جهانبینی، تغییر نگرش، کاربردی کردن دانستهها و همچنین خدمت کردن است. از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، متشکرم.

عکس: مسافر فرهاد
تایپ و تنظیم: مسافر امید
- تعداد بازدید از این مطلب :
57