فضولی از "فضل"می آید

فضولی، نقطه مقابل آسایش است.

فضولی، ظن بد و تجسس در کار دیگران، کارهای ضد ارزشی محسوب می‌شوند و انسان‌ها با فضولی کردن، آسایش را از خودشان می‌گیرند. اولین کسی که از این رفتار ضربه می‌خورد، خود شخص است. 

فضولی از «فضل» می‌آید؛ یعنی کسی که فضل‌فروشی می‌کند، به خودش اجازه می‌دهد در کار دیگران مداخله کند و با این تصور که «من بالاتر و برترم»، دیگران را نقد می‌کند. اگر تمام اعضای کنگره ۶۰ موظف شوند که حرمت‌های کنگره را رعایت کنند، انگار تمام قوانین کنگره ۶۰ را پذیرفته‌اند؛ چرا که با رعایت حرمت‌ها، انسان‌ها به آسایش و آرامش می‌رسند.

این مشکلات را هم مسافران دارند و هم همسفران. برای تغییر، باید شخصیت قبلی انسان از بین برود و شخصیتی جدید ساخته شود. نیروهای منفی با بهترین ترفندها وارد می‌شوند تا شما را از هدفتان دور کنند؛ چرا که وقتی انسان در افکار منفی و ضد ارزش‌ها باشد، چیزی یاد نمی‌گیرد. 

به عنوان مثال، دروغ گفتن خصوصیتی است که شاید همه داشته باشند، اما کسی که بعد از شش ماه حضور در کنگره هنوز دروغ می‌گوید، در واقع به خودش ضربه می‌زند و باعث تخریب خودش می‌شود؛ اینجا است که باید دروغگو تبدیل به راستگو شود.

نکات بعدی عبارتند از: علیه شخصی سرزنش کردن ، صحبت کردن پشت سر دیگران، بیان الفاظ ناشایست و همچنین تلفن دادن و تلفن گرفتن. وقتی کسی به کنگره وارد می‌شود، به هیچ عنوان نباید به مسائل دیگران کاری داشته باشد. باید سعی کنیم تمام توان خود را به کار ببندیم و حتی جلوی فضولی‌های دیگران را هم بگیریم. ما نباید فضول زندگی مردم باشیم و همچنین نباید فضول خودمان هم باشیم و برخی از مسائل شخصی را برای خودمان نگه داریم.

ما به هیچ عنوان اجازه نداریم از کسی در کنگره سوال «خصوصی» کنیم. رعایت هر کدام از این مواردی که در حرمت‌ کنگره ۶۰ به آنها اشاره شده، برای رسیدن فرد به اهدافش بسیار مهم و تأثیرگذار است و من ملزم به انجام هر یک از این موارد هستم.

نویسنده:همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفرمهدیه (لژیون یکم)
ارسال و تنظیم :همسفر زهرا(خ)رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان