دیدهبانان کنگره۶۰، با عشق، ایمان، دانایی و تعهد، چراغ راه مسیر رهایی و آرامش هستند. با تدبیر و تلاش خالصانه، پاسدار نظم، امنیت و گسترش ساختار کنگره هستند و خدمت را معنا میبخشند. هفته دیدهبان فرصتی است برای قدردانی از بزرگمردانی که استواری و آرامش این مسیر، مرهون حضور و خدمت آنان است.
مسافر مهدی با بیش از ۵ سال تخریب آنتی ایکس مصرفی ۴ گرم تریاک خوراکی وارد کنگره شدند. به مدت ۱۸ ماه به روش DST و داروی اپیوم به راهنمایی مسافر محمد سفر کردند. رشته ورزشی ایشان در کنگره شنا است. در حال حاضر ۱۰ سال و ۱۱ ماه است که آزاد و رها هستند. ایشان در جایگاه راهنمایی و ایجنت خدمت کردهاند و در حال حاضر در جایگاه دیدهبانی در حال خدمت کردن هستند. به مناسبت هفته دیدهبان فرصتی پیدا شد تا بتوانیم از صحبتهای دلنشین و آموزنده ایشان بهرهمند شویم.
در کنگره ۶۰ گاهی یک تصمیم، زندگی افراد زیادی را تحت تأثیر قرار میدهد، چگونه بین دل و عقل تعادل برقرار میکنید؟
مبنای ما در کنگره۶۰ عمل سالم است و عمل سالم همه چیز را در بر میگیرد. تفکر و عشق را در بر میگیرد. عقل را در بر میگیرد و در نتیجه ما باید فقط سعی کنیم که عمل سالم را انجام دهیم. شاید در آن لحظه انجام دادن این عمل سالم از دید خیلیها، درست نباشد؛ ولی در نهایت در آن چرخه ما رسیدیم به اینکه این عمل، عمل سالمی هست و نباید عمل به ظاهر نیک انجام داد. برای همین هم هست که میگوییم در کنگره خدمت کنیم که آموزش بگیریم و آموزش میگیریم که خدمت کنیم و بتوانیم این چرخه را حفظ کنیم و تا جاییکه ممکن هست، هر تصمیمی که میگیریم بر اساس عمل سالم باشد.
اگر قرار بود یکی از تجربههای سخت دوران خدمتتان را پاک کنید، آیا این کار را میکردید یا همان سختی را بخشی از مسیر رشد میدانید؟
در مسیر خدمت سختی بوده است، به این معنا که در زمان، با توجه به شرایط و اوضاع، شاید بگوییم که سخت بوده است؛ ولی به هیچ عنوان حاضر نیستم که هیچ کدام از آنها حذف شود، چون هر کدام از لحظاتی که احساس سختی کردم، در نهایت از آن چیزی یاد گرفتم.
به نظر شما، تفاوت بین خدمت کردن و خدمتگزار بودن چیست؟
خدمتگزار بودن شاید یک صفت باشد، یک جایگاه باشد که ما این جایگاه را کسب میکنیم، یک صفتی است، یک مصدری است که ما در ادامه حضور و وجود خودمان میدانیم. اینکه ما یک جایگاه خدمتگزاری داشته باشیم، لزوماً به این معنا نیست که داریم خدمت میکنیم؛ پس نفس موضوع مهم است، یعنی خدمت کردن است که از ما خدمتگزار میسازد؛ پس اگر صرف جایگاه باشد و صرف یک نام باشد، این نام به خودی خود نه معنایی دارد و نه ارزشی دارد. منتها از طرف دیگر، اگر که ما واقعاٌ خدمت کنیم، ناخودآگاه تبدیل به یک خدمتگزار واقعی میشویم؛ پس آن معنا و مفهوم و آن در اصل مایه اینکه ما خدمتگزار باشیم این است که باید خدمت کنیم وگرنه در غیر این صورت صرفاً یک نام است که آن را دنبال خودمان میکشانیم.
چه چیزی باعث میشود یک انسان بتواند سالها بدون خستگی در مسیر خدمت باقی بماند؟
ساختار انسان به این ترتیب است وقتی که ما بابت انجام کاری حس خوب و حال خوبی دریافت میکنیم، دائماٌ تمایل به انجام آن کار داریم. زمانیکه خدمت کردن بتواند به ما حس خوب بدهد، یعنی درست خدمت کنیم، در مسیر خدمت باشیم، آموزش بگیریم و حال خوب کسب کنیم، علیالقاعده اتفاقی که میافتد این است که از مسیر و خدمت کردن خسته نمیشویم و ثابت قدم میمانیم.
اگر بخواهید یک جمله را به آیندگان کنگره۶۰ هدیه بدهید آن جمله چیست؟
بودن و ماندن و خدمت کردن در کنگره۶۰ شاید بزرگترین موهبتی است که خداوند به هر کدام از ما که با کنگره آشنایی داریم و در این مسیر قدم برمیداریم داده است و باید قدردان آن بود و در این مسیر ثابت قدم بود.
تایپ: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
مصاحبه کننده و ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر صفیه ( لژیون یکم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
109