با ورودم به کنگره۶۰، چیزهایی یاد گرفتم که تا به حال شاید در زندگی فقط آنها را دیده یا شنیده بودم، بدون آنکه آن مطالب را بهدرستی درک کرده باشم.
با خواندن وادیها و دریافت آموزشها، دریافتم که چقدر این جملات در زندگی راهگشا و کاربردی هستند؛ چیزهایی که در صور پنهان من وجود داشت، اما در صور آشکارم نقشی نداشت. همانطور که استاد امین فرمودند، چون تصویر دیگری بر آن نقش بسته بود، در آن خلل ایجاد شده بود.
یکی از مسائل و مبانی، فرمانبرداری است.
از دوران کودکی، در محیط خانواده یا مدرسه، به خیال خود فرمانبردار بودم، اما در واقع اینطور نبود. شاید هم مقصر نبودهایم، چون تعریف درستی از فرمانبرداری برایمان نشده بود و بعضاً از روی اجبار، ترس یا سرباز زدن از موضوعی، کاری را انجام میدادیم.
اما با ورودمان و آموزش جهانبینی، دانستیم که باید ابتدا از خودمان شروع کنیم؛ فرمانبردار باشیم تا فرمانروا شویم.
حتی فرمانبرداری به سن یا موقعیت ربطی ندارد. اینکه فکر کنیم به سنی رسیدهایم که دیگر نباید فرمانبرداری کنیم، یا موقعیت والایی داریم و نباید فرمانبردار باشیم، به نظر من درست نیست. فرمانبرداری در هر مقطعی، انسان را به مرحلهای بالاتر و به شکلی دیگر از فرمانروایی سوق میدهد.
از جمله آموزشهای دیگری که در جهانبینی کنگره۶۰ دیدم، این بود که هر وقت افسارمان را از گردن نفس اماره رها کنیم و بهتدریج با نفس لوامه همراه شویم و فرمانبردار ارزشهای زندگیمان باشیم، به فرمانروایی در نفس مطمئنه، بهطور حتم میرسیم.
امید بر آنکه بتوانیم آموزشهای ناب جهانبینی را در زندگیمان پیاده نماییم و فرمانروایی قلعه زندگیمان را بهراستی و درستی در دست داشته باشیم.
نویسنده: همسفر ماهرخ رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
عکاس: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگیاندیشه
- تعداد بازدید از این مطلب :
64