بدون فرمانبرداری نمی‌توان به فرماندهی رسید

این دستور جلسه دو صورت دارد، صورآشکار و صورپنهان. صورآشکار فرمانی است که به اعضاء بدن می‌دهیم، مانند بستن چشم‌ها یا انجام دادن کارهای اختیاری دیگر و صور پنهان همان شوشود است که مانند تصوراتی است که در ذهن ساخته می‌شود، مثل یک خانه زیبا. فرمانبرداری نکردن یعنی یک رهجو بدون اطلاع از استاد با یک رهجوی دیگر در ارتباط باشد یا با دیگر اعضاء داد و ستد کند که خلاف قوانین است. وقتی در حرمت کنگره۶۰ خوانده می‌شود رابطه کاری و مالی ممنوع است، پس باید همه از این فرمان پیروی کنیم‌؛ چون نافرمانی از قوانین باعث ایجاد کینه و کدورت بین اعضاء می‌شود. همه اعضاء باید فرمانبردار حرمت‌ها و قوانین باشند تا خللی در پیشبرد اهداف کنگره۶۰ ایجاد نشود. با انجام کارهایی که خلاف قوانین است، باعث ایجاد جنگ در درون خودمان می‌شویم و از آموزش‌ها عقب می‌مانیم. باید از عمق وجود به راهنما چشم بگوییم و از آموزش‌های ایشان فرمانبرداری کنیم.

برای این‌که مفهوم این دستور جلسه را بهتر متوجه شویم، می‌توانیم از خودمان بپرسیم که چرا فرماندهی افراد مصرف‌کننده مواد، سیگار یا افرادی که اضافه وزن دارند، از آن‌ها گرفته شده است؟ جواب واضح است، چون فرمانبردار خوبی نبودند. کنگره۶۰ به ما شاه کلیدهایی در غالب دستور جلسات هفتگی می‌دهد که اگر از تک تک این آموزش‌ها فرمانبرداری کنم و آن‌ها را در زندگی با همسر و فرزندان، حتی با اطرافیان و در جامعه کاربردی کنم، قطعاً موفق خواهم شد. وقتی آموز‌ش‌ها ملکه ذهن من شوند، دیگر برایم مهم نیست که شرایط جامعه چگونه است؟ من راه خود را می‌روم تا به فرمانده خوبی تبدیل شوم. در نهایت می‌توانم شاهد ثروت خوب و مسلط بر تمام امور در حیطه کاری خود باشم.

وقتی یک مصرف‌کننده وارد کنگره می‌شود، اگر به حرف راهنمای خود گوش کند، فرمانبردار خوبی باشد و سر خود را با سر راهنما عوض کند، هیچ‌وقت ضرر نمی‌کند. وقتی قدرت مطلق (خداوند) به آدم و حوا فرمود که به شجره خبیثه نزدیک نشوند، اگر گوش به فرمان می‌بودند، هیچ‌گاه از درگاه خداوند رانده نمی‌شدند. وقتی که انسان آفریده شد، بر سر دوراهی خیر و شر قرار گرفت و به او اختیار داده شد تا مسیر زندگی خویش را انتخاب کند. هر کس هر راهی برود، نتیجه آن را می‌بیند. اگر در راه راست باشد پاداش نیکو می‌گیرد و اگر راه خلاف را برگزیند در دوزخ قرار می‌گیرد. خداوند از روح خود در انسان دمید و او را اشرف مخلوقات قرار داد؛ حال اگر من فرمانبردار باشم، دانایی خود را افزایش دهم و با دوری از ضدارزش‌ها فرماندهی شهر وجودی خود را در اختیار بگیرم، پاداش نیکو خواهم گرفت؛ ولی اگر با نادانی و جهل خود به طرف ضدارزش‌ها بروم و نافرمانی کنم، در منجلاب گیر خواهم افتاد.

وقتی حرمت‌های کنگره۶۰ رعایت شود و فرد آموزش‌ درست ببیند، با دور شدن از کارهای ضدارزشی و پرداختن به کارهای ارزشی، خود را تزکیه و پالایش کند، قطعاً در زمان مناسب راه برای او باز خواهد شد و او مجدد به مکانی که از آن‌جا انشعاب یافته‌ است، با کوله باری سرشار از تفکر، تجربه و آموزش در جایگاهی که خداوند برای او در نظر گرفته است، باز خواهد گشت. من همسفر باید بدون قضاوت به حرف راهنمای خود گوش کنم؛ چون او این مسیر را پیموده و بدون هیچ دستمزدی، وقت و انرژی خود را برای افرادی همچون من می‌گذارد. ما باید هر کلامی که آموزش می‌گیریم، با جان و دل گوش کنیم تا بتوانیم فرمانبردار لایقی برای شهر وجودی خود باشیم. وقتی این فرمانبرداری انجام شد و به فرماندهی رسیدیم، خداوند اجازه خدمت به خلق که بالاترین خدمت محسوب می‌شود را در اختیار ما قرار می‌دهد؛ پس اگر فرمانبرداری نکنیم، فرمانده خوبی نخواهیم شد.

فرمانبردار خوب مثل تیمور، پادشاه گورکانی که از جایگاه یک سرباز به سردار رسید. از او پرسیدند شما چگونه از سربازی به سرداری رسیدید؟ گفت وقتی در یکی از جنگ‌ها شکست خورده بودیم، در خرابه‌ای پنهان شده بودم. دیدم یک مورچه هفتاد مرتبه یک آذوقه را تا وسط دیوار بالا برد، ولی مجدد آذوقه از دهان او افتاد. در هفتاد و یکمین مرتبه توانست که آذوقه را به مقصد برساند. من نیز از او آموختم که اگر شکست خوردم مهم نیست، نشان در آن مکان گذاشتن مهم است که سعی و تلاش ماست تا از فرمانبرداری به فرماندهی برسیم.

منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر غزاله رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابن‌سینا