وقتی به دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» فکر میکنم، میبینم که در زندگی همیشه دوست داریم فرمانده باشیم؛ یعنی دیگران حرف ما را گوش کنند و کارها همانطوری که ما میخواهیم پیش برود؛ اما خیلی وقتها فراموش میکنیم که قبل از اینکه بتوانیم فرمانده خوبی باشیم، باید فرمانبردار خوبی باشیم. در کنگره یاد میگیریم که فرمانبرداری به معنی ضعیف بودن یا بدون فکر قبول کردن حرف دیگران نیست؛ بلکه آموزش بگیریم، قوانین را رعایت کنیم و در مسیر درست حرکت کنیم. منِ همسفر اگر بخواهم به آرامش و تعادل برسم؛ باید اول از آموزشها و راهنماییهای راهنمایم فرمانبرداری کنم و آنها را در زندگی به اجرا دربیاورم. به نظر من، خیلی از مشکلات ما از جایی شروع میشود که میخواهیم خودمان برای همه چیز تصمیم بگیریم و فکر میکنیم همیشه بهترین را میدانیم.
وقتی یاد میگیریم گوش کنیم، آموزش بگیریم و به قوانین احترام بگذاریم، کمکم دانایی ما بیشتر میشود و میتوانیم در زندگی خودمان فرمانده خوبی باشیم. فرماندهی واقعی اول از خود انسان شروع میشود؛ یعنی بتوانم روی افکار، رفتار و خواستههای خودم مدیریت داشته باشم. اگر نتوانم خودم را کنترل کنم، چطور میتوانم انتظار داشته باشم که دیگران یا شرایط زندگی را کنترل کنم؟ من فکر میکنم مسیر از فرماندهی تا فرمانبرداری، در واقع مسیر آموزش و رشد انسان است. اول باید یاد بگیرم درست فرمانبرداری کنم تا بتوانم در آینده فرماندهی شایسته باشم. امیدوارم بتوانم آموزشهایی را که در کنگره میگیرم، فقط در حد حرف نگه ندارم و آنها را در زندگیام به اجرا دربیاورم.
نویسنده: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
55