دانستن باید توأم با عمل‌کردن باشد

هفتمین جلسه از دوره‌ بیست‌ و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی تخت‌جمشید شیراز به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر مریم و دبیری همسفر آی‌سودا با دستور جلسه «دانایی، دانایی مؤثر، سواد» روز دوشنبه ۹ شهریور ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
                                                                                                                              خلاصه سخنان استاد:

از گروه مرزبانی، ایجنت محترم شعبه، راهنمای خوبم همسفر راضیه و نگهبان جلسه تشکر و قدردانی می‌کنم که فرصت خدمتگزاری را به من دادند تا از شما آموزش بگیرم. ابتدا سخنم را با شعری شروع می‌کنم:
آن کس که بداند و بخواهد که بداند                    خود را به بلندای سعادت برساند
آن کس که بداند و بداند که بداند                        اسب شرف از گنبد گردون بجهاند
آن کس که بداند و نداند که بداند                        با کوزه آب است ولی تشنه بماند
آن کس که نداند و بداند که نداند                        لنگان خر خویش به مقصد برساند
آن کس که نداند و بخواهد بداند                         جان و تن خود را ز جهالت برهاند
آن کس که نداند و نداند که نداند                        در جهل مرکب ابدالدهر بماند
آن‌ کس که نداند و نخواهد که بداند                  حیف است چنین جانوری زنده بماند

دستور جلسه امروز «دانایی و دانایی مؤثر و سواد» که مأخذ اصلی این مطلب در کتاب منطقه عبور از ۶۰ درجه زیر صفر تحت عنوان میزان دانایی صفحه ۲۱۷ از معلم بزرگ سردار بیان شده است که کلاً تعریف دانایی این است که دانایی قدرت تشخیص هویت خواسته‌های معقول و نامعقول ما می‌باشد که دانایی به معنای یادگیری، شناخت، بهتر زیستن است؛ در این کتاب عنوان شده است: «میزان دانایی به سواد و تمدن نیست. مانند انسان بودن به لباس پوشیدن نیست؛ باید انسانی اندیشید.» این مطلب به ما بیان می‌کند که دانایی به لباس پوشیدن، به متمدن بودن، به بروز بودن نیست؛ بلکه به تفکر و اندیشه ما بستگی دارد که این تفکر و اندیشه در کارهای روزمره ما و این  آموزش‌هایی که در طی روز ما گرفته یعنی بر سر دوراهی‌ها و چندراهی‌ها که قرار می‌گیریم و آن انتخاب‌های که انجام می‌دهیم، نشان از دانایی ما در زندگی است.

مقوله دانایی یک تفسیر دیگری دارد که در جزوه جهان‌بینی آمده است که از دکتر امین عزیزمان بیان می‌کنند: «دانایی از یک مثلث تشکیل شده است که این مثلث باید اضلاعش با هم برابر و عملی باشند.» یعنی دانایی زمانی مؤثر است که این اضلاع با هم برابر باشند و قابل عمل کردن باشد و این اضلاع از سه ضلع تشکیل می‌شود که تفکر، تجربه و آموزش است، زمانی که ما کاری را انجام بدهیم و بعد تفکر، تجربه و آموزش را داشته باشیم نمی‌توانیم ادعا کنیم که واقعاً به دانایی مؤثر در آن مقوله رسیده‌ایم.

استاد امین در جزوه جهان‌بینی می‌گوید: «باید اضلاع‌ با هم برابر باشند و اگر برابر نباشند مثلاً ما تفکر داشته باشیم؛ ولی به اندازه کافی تجربه نداشته باشیم یا این‌که تجربه را داشته باشیم؛ اما آموزش ندیده باشیم به دانایی مؤثر نمی‌رسیم و فقط به دانستن ختم می‌شود و ارزش چندانی ندارد.» دانستن باید توأم با عمل کردن باشد که در مقابل مثلث دانایی، مثلث جهالت است که مثلث جهالت هم سه ضلع دارد و اضلاعش «ترس، منیت و ناامیدی» است که این هم می‌گوید که ترس، تفکر را می‌خورد و منیت مقابل آموزش قرار می‌گیرد و ناامیدی، اعتمادبه‌نفس شخص را مورد هدف قرار می‌دهد که باعث می‌شود انسان تجربه کسب نکند.

در دنیای امروز ما بعضاً این‌گونه تصور می‌شود که انسان‌های باسواد روبه‌رو می‌شویم که از درجه علم و دانش بالایی برخوردار هستند؛ قطعاً این طور نیست؛ اما در مجموع انسان‌های دانایی نیستند. شاهد بی‌تعادلی و حال خرابی آنها می‌شویم؛ پس سواد نشانه دانایی نیست. سواد خودش یک پتانسیل است که انسانها دارا هستند که این پتانسیل از قوه به فعل تبدیل کنند. مورد دیگری که در کتاب ۶۰ درجه زیر صفر بیان شده که همان وضعیت ظاهر و لباس است که گفتند: «پوشش و لباس نشانه‌ای از دانایی ما نیست. خوش‌تیپ بودن، به‌روز بودن این‌ها مهم بوده و ارزش است؛ ولی جزء دانایی به حساب نمی‌آید.
آقای مهندس در یکی از سی‌دی‌های خودشان گفتند: روزی دانشمند بزرگی بود که پوشش او معمولی بوده، لباس کهنه‌ای پوشیده و به یک مجلسی رفته بود که وقتی خواست بنشیند، بلندش کرده، بردنش و گفتند: شما دم در بنشیند. او از آن مجلس خارج شد، رفت و لباس نو، شیک‌تر و تمیز   پوشید و به مجلس برگشت سریع جلویش می‌آیند و بالای مجلس می‌برند، موقع غذا خوردن که شد و غذا جلویش می‌گذارند و می‌گوید: «آستین پلو بخور، آستین تو غذا بخور!» بعد به او می‌گویند: «چرا این‌طوری می‌گویید؟ چرا غذا نمی‌خورید؟»  دانشمند جواب می‌دهد: «شما به خاطر این‌که من لباس تمیز و مرتب پوشیدم‌ و وارد این مجلس شدم، شما من را بردید بالای مجلس نشانید و زمانی که اول من آمدم و وارد مجلس شدم، من را پایین درب مجلس نشاندید.»

این لباس و پوشش ما نشان از دانایی نیست و انسانی هم که دانا است نیازی نیست که همه جا داد بزند‌ که من دانا هستم. یک گل خوشبو خودش عطر خودش را دارد و نیازی به ابراز نیست؛ همان ابراز دانایی نشان این است که انسان نادانی است؛ یعنی این که من زهرا اگر ابراز کنم که دانا هستم نشان از نادانی من است و این‌که در آخر، صحبتم را تمام کنم برای پیروزی تنها سلاح ما دانایی است که در مسیر کنگره قرار گرفتیم و باید آموزش‌های کنگره به یک دانایی ختم شود که دانایی ما در رفتارمان و انتخاب‌های‌ ما مشخص است. در کنگره۶۰ ما بعد از درمان اعتیاد به دنبال تعادل هستیم که خود تعادل نتیجه دانایی است، بدون رسیدن به دانایی نه به تعادل می‌رسیم نه به درمان. امیدواریم که ما بتوانیم در مسیر دانایی حرکت کنیم.

اهداء لوح تقدیر دنوری به همسفر آسیه

اهداء لوح تقدیر به اعضاء لژیون سردار

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر هادی
تایپیست: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر مهسا (لژیون نهم)
عکاس: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌‌جمشید شیراز