دلنوشته از مسافر ناصر لژیون ۲۱

به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان ناصر هستم یک مسافر

هفته دیدبان؛ چشم‌هایی برای دیدن راه، دل‌هایی برای خدمت
دیدبان کیست؟
در فرهنگ کنگره ۶۰، واژه‌ها فقط نام نیستند؛ هر واژه حامل یک معنا، یک مسئولیت و یک آموزش است. «دیدبان» نیز از همین جنس است.
دیدبان یعنی آن‌که می‌بیند؛ اما نه فقط با چشم سر.
دیدبان کسی است که باید دورتر را ببیند، مسیر را بهتر بشناسد، خطرها را زودتر تشخیص دهد و برای حرکت درست یک مجموعه، نگاه عمیق‌تر و وسیع‌تری داشته باشد.
در ساختار کنگره ۶۰، دیدبانان از جایگاه بسیار مهمی برخوردار است. در متون منتشرشده کنگره، این شورا متشکل از چهارده نفر معرفی شده که مسئولیت تصویب قوانین داخلی، برنامه‌ریزی و تعیین اهداف و سیاست‌های کلی کنگره را بر عهده دارند. همچنین هر یک از دیدبانان در حوزه‌ای مشخص مسئولیت دارد تا ساختار بزرگ کنگره با نظم، هماهنگی و هدفمندی به مسیر خود ادامه دهد.
اما شاید اگر بخواهیم معنای دیدبانان را فقط در شرح وظایف و قوانین خلاصه کنیم، بخش بزرگی از حقیقت این جایگاه را ندیده‌ایم.
زیرا دیدبانی، پیش از آنکه یک عنوان باشد، یک نوع نگاه کردن است.
نگاهی که باید از خود عبور کند و به جمع برسد؛
نگاهی که به جای «من»، «ما» را ببیند؛
نگاهی که امروز را ببیند، اما فردا را نیز فراموش نکند.
دیدبان: نگهبان قانون و مسیر
کنگره ۶۰ ساختاری است که بر پایه آموزش، خدمت، نظم و حرکت تدریجی بنا شده است. طبیعی است که چنین ساختاری برای ادامه حرکت خود نیازمند قوانینی روشن و افرادی باشد که مسئولیت حفظ و توسعه این مسیر را بر عهده بگیرند.
در منابع منتشرشده درباره ساختار کنگره، از وظایف دیدبانان مواردی مانند تصویب قوانین، تعیین دستور جلسات، تعیین اهداف سالانه و بلندمدت، انتخاب برخی جایگاه‌های خدمتی و نظارت بر امور کلان کنگره برده شده است.
بنابراین دیدبان را می‌توان یکی از ستون‌های نظم و استمرار در ساختار کنگره دانست؛ اما ستون بودن به معنای بالاتر بودن از دیگران نیست.
در کنگره، هر جایگاه زمانی ارزشمند است که در خدمت هدفی بزرگ‌تر قرار بگیرد.
شاید به همین دلیل است که در یکی از گفت‌وگوهای منتشرشده با یکی از دیدبانان، میان جایگاه قراردادی و جایگاه در قلب انسان‌ها تفاوت گذاشته شده است؛ یعنی ممکن است یک جایگاه اداری یا تشکیلاتی داشته باشیم، اما ارزش حقیقی انسان به اثری بستگی دارد که از خدمت و رفتار او در دل دیگران باقی می‌ماند.
و اینجا است که معنای «خدمت» خودش را نشان می‌دهد.
مسافر ناصر لژیون ۲۱