دیده بانان، پیش از آنکه بحرانی رخ بدهد آن را می بینند.

در هر سیستم پایدار، یک لایه وجود دارد که کارش دیده شدن نیست؛ بلکه دیدن است
با احترام و از صمیم قلب، خطاب به همه ی دیده بانان عزیز کنگره 60، هستند کسانی که خدمتشان با هیاهوهمراه است، و هستند کسانی که خدمتشان در سکوت جریان دارد اما بدون آن، هیچ چیز سرپا نمی ماند. شما از جنس دومید؛ کسانی که در دل شب، در جاده های خسته، در شهرهایی که شاید نامشان را هم به سختی به خاطر بیاوریم، می روید تا یک دیگر تنها نماند؛ تا یک لژیون از مسیر خارج نشود؛ تا شعله ای که به سختی روشن شده ، خاموش نگردد.
شما پیش از آن که بحرانی رخ دهد، آن را می بینید. پیش از آن که کسی فریاد بزند، صدایش را می شنوید. این یعنی، عشقی که نیاز به تشویق ندارد تا کار خودش را انجام دهد؛ عشقی که در سکوت، در دل نگرانی های نگفته، در تماس های نیمه شب و در قدم هایی که کسی ندید، خودش را نشان داد.
هر باری که یک همسفر یا مسافر، امروز کنار خانواده اش نشسته و لبخند می زند؛ بخشی از آن لبخند، رد پای شماست. هر باری که یک لژیون سالم می چرخد، دستان نا مرئی شما در آن جاری است. شما بنیانِ نگهبانیِ این میراث و خانواده ی بزرگ کنگره 60 هستید؛ ستون هایی که هیچ گاه اجازه ندادنداین ساختمان بلرزد.
از شما که خستگی را در دل خود نگه داشتید، تا ما آن را نبینیم، از شما که مسیرها را رفتید بی آن که توقع برگشتی داشته باشید، از شما که وجودتان یعنی امنیت برای صدها و هزاران نفر، از صمیم قلب سپاسگزاریم.
این هفته؛ هفته شماست. هفته ای که می خواهیم،هرچند اندک، سنگینی آنچه بر دوش کشیده اید را با کلمه ای، یا نگاهی، با یک "ممنونیم" واقعی سبک تر کنیم. باشد که همیشه در پناه حق باشید، همان طور که شما پناه بسیاری از ما بودید.

تقدیم با عشق و احترام
     مسافر علیرضا