عشق، صبر و ایمان

سلام دوستان، فاطمه هستم، یک همسفر.

از خداوند متعال سپاسگزارم و شکرگزارم و از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان بسیار تشکر می‌کنم که چنین جایگاه مقدس و ارزشمندی را برای ما فراهم کردند. جناب مهندس با کشف بزرگ روش DST و ارائه آموزش‌های کنگره ۶۰، باعث شدند جان هزاران انسان نجات پیدا کند و چه خانواده‌هایی که از فروپاشی نجات پیدا کردند.

من هم روزی در هیاهوی زندگی گم شده بودم و با تمام دنیا قطع ارتباط کرده بودم. حال و احوالم هر روز بدتر از روز قبل می‌شد. تمام توانم را از دست داده بودم؛ انسانی ناامید، افسرده و خسته بودم و دیگر حوصله هیچ چیز را نداشتم. با خودم می‌گفتم چرا من؟ چرا زندگی من باید این‌گونه باشد؟ زندگی‌ام داشت از هم می‌پاشید و حتی تا مرز طلاق پیش رفتم. به جایی رسیده بودم که منتظر مرگ بودم و روزی سه قرص اعصاب مصرف می‌کردم.

تخریب‌هایی که در زندگی‌ام وجود داشت، باعث شده بود عصبی باشم و گاهی سر پسرم فریاد بزنم. خودم را گم کرده بودم و نمی‌دانستم چگونه باید از این شرایط بیرون بیایم.

تا اینکه یک روز، یک فرشته از جانب خداوند پیامی را به من رساند و آن پیام، کنگره ۶۰ بود.

وقتی برای اولین بار وارد کنگره شدم، پاهایم می‌لرزید و چیزی از صحبت‌هایشان نمی‌فهمیدم، اما در وجودم احساس بسیار خوب و آرامی داشتم. نمی‌دانستم قرار است چه اتفاقی برایم بیفتد، اما امروز به لطف خداوند، آموزش‌های کنگره و زحمات آقای مهندس، اینجا هستم.

احساس می‌کنم در کنگره ۶۰ دوباره متولد شدم؛ انگار تازه پا به این دنیا گذاشته‌ام. اینجا به من یاد دادند که زندگی فقط تحمل کردن مشکلات نیست، بلکه باید آموزش ببینم، تفکر کنم و حرکت کنم.

انگار بذری از امید در وجودم کاشته شد و نوری در زندگی‌ام به وجود آمد. امروز تفکر کردن را آموزش می‌گیرم و یاد گرفته‌ام که مسئولیت کارهای خودم را بپذیرم و مشکلاتم را گردن دیگران نیندازم. یاد گرفته‌ام که برای تغییر زندگی، ابتدا باید از خودم شروع کنم.

کنگره به من آموخت که آرام‌آرام و قدم‌به‌قدم حرکت کنم و بدانم هیچ تغییری یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که در درمان زمان اهمیت دارد، در زندگی هم باید صبر، استقامت و حرکت درست داشته باشم.

به واسطه آموزش‌های کنگره، قدم در مسیر صراط مستقیم گذاشته‌ام و تلاش می‌کنم ثابت‌قدم بمانم و هر روز توانمندتر از قبل به مسیرم ادامه بدهم. امروز می‌دانم که همسفر بودن فقط همراهی با مسافر نیست؛ بلکه خود من هم باید آموزش بگیرم و در مسیر رشد و سازندگی خودم حرکت کنم.

خداوند را شاکرم که انتخاب شدم تا در این مکان حضور داشته باشم و خدمت کنم. خدمت در کنگره برای من فقط انجام یک وظیفه نیست؛ فرصتی است برای اینکه آنچه را یاد گرفته‌ام، در عمل به کار بگیرم و ذره‌ای از محبت و آرامشی را که دریافت کرده‌ام، به دیگران منتقل کنم.

از خداوند می‌خواهم کمکم کند تا این مسیر را با عشق، صبر و ایمان ادامه بدهم؛ ریشه‌های خشکیده وجودم را با آموزش و محبت آبیاری کنم، دوباره جوانه بزنم و از نو، با نگاهی تازه و با امید، زندگی کنم.

امروز می‌دانم که گذشته هرچه بوده، گذشته است و مهم این است که از امروز چگونه زندگی کنم. امیدوارم بتوانم با آموزش‌های کنگره، روزبه‌روز از ضد ارزش‌ها فاصله بگیرم، به ارزش‌ها نزدیک‌تر شوم و انسانی مفید برای خودم، خانواده‌ام و جامعه باشم.

خداوند را شکر می‌کنم که کنگره ۶۰ را سر راه زندگی من قرار داد و از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان سپاسگزارم که این راه روشن را برای ما گشودند.

به امید اینکه بتوانم در این مسیر، همچنان آموزش بگیرم، خدمت کنم، رشد کنم و از نو، به گونه‌ای دیگر زندگی کنم.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
رابطه خبری: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
ویرایش و تنظیم: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون اول)دبیر سایت

نمایندگی همسفران شهباز