تا زمانی که با مشکل روبه‌رو نشویم امکان حل آن وجود ندارد

موضوع: برداشت از سی دی آموزگار2

اگر می‌خواهیم خویش و خویشتن به تعالی برسند، ابتدا باید ایرادها و اشکال‌های درونی و بیرونی را شناسایی و برطرف کنیم. وقتی وجود انسان از درجهٔ صیقل و پالایش گذشت، می‌توان در آن بذر خواسته‌های درست و بنیادی کاشت و در به‌وجود آمدن محصولی سالم و ارزشمند، امید بسیار وسیعی داشت.
به‌عنوان مثال، اگر شخصی نداند در چه درجه‌ای از تزکیه قرار دارد، نمی‌تواند به دیگران کمک کند. گفته‌ها باید با عمل یکسان باشند. کوچک‌ترین فرد تا بزرگ‌ترین انسان، موجودی است که همواره از طریق آموزش و به‌وسیلهٔ مربی، مسائل مختلف زندگی را می‌آموزد؛ اما آموزش زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که گفته‌های ما با عملمان هماهنگ باشد.
برای رسیدن به این هماهنگی، باید ابزارهای درونی و بیرونی خود را بشناسیم و ایرادهای آن را برطرف کنیم تا ظاهر و باطنمان یکدست شود و بتوانیم بذر خواسته‌های درست را در وجود خود بکاریم و محصولی سالم و ارزشمند به دست آوریم.
برای حل هر مشکل، ابتدا باید صورت مسئله را درست بشناسیم و آن را بپذیریم؛ زیرا تا زمانی که با مشکل روبه‌رو نشویم، امکان حل آن وجود ندارد. انسان باید مطالبی را از گذشته آموخته و در زندگی خود به آن عمل کرده باشد تا بتواند آن را به دیگران آموزش دهد و لذت گذشت و بخشش را در وجود آنان ایجاد کند.
البته این تنها یک مثال است؛ افراد صالح و دارای سرشت نیک می‌توانند به کسانی که نیاز به محبت دارند یا مشکلشان با محبت حل می‌شود، کمک کنند. یکی از پایه‌های اساسی این مسیر، آموزش جهان‌بینی است.
بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی به دلیل آموزش نادرست یا نداشتن جهان‌بینی صحیح به وجود می‌آیند. برای مثال، عصبانیت نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند باعث ایجاد ناهنجاری‌های بیشتری شود. انسان باید بتواند در تلاطم‌های زندگی تعادل خود را حفظ کند؛ زیرا با از بین رفتن تعادل، تفکر و تصمیم‌گیری درست نیز دشوار می‌شود.
برای رسیدن به هر نتیجه‌ای، باید مراحل لازم را آگاهانه طی کنیم. آموزش صحیح و به‌کارگیری آن در زندگی، به انسان کمک می‌کند تا از این تلاطم‌ها عبور کند. انسان نیز هر چیزی را باید ابتدا در وجود خود داشته باشد تا بتواند آن را به دیگری منتقل کند.
محبت، عشق، آرامش و خدمت زمانی می‌توانند از ما به دیگران منتقل شوند که خودمان از آن‌ها برخوردار باشیم. اگر دوستی، محبت یا یاری می‌خواهیم، باید زمینهٔ آن را ابتدا در خود ایجاد کنیم. کنگره ۶۰ برای شناخت بهتر مسائل و رسیدن به نتیجه، مسیر آموزش، تحقیق و تجربه را دنبال می‌کند. عشق و محبت نیز یکی از پایه‌های مهم این مسیر است و می‌توان آن را در خدمت‌های داوطلبانه و بدون چشمداشت راهنمایان و خدمتگزاران مشاهده کرد.
بسیاری از افراد در کنگره برای رسیدن به آرامش، شناخت خویش، یادگیری روش درست زندگی، کمک به دیگران و خدمت کردن تلاش می‌کنند. اگر محبت و صلح در درون و بیرون انسان برقرار شود، بسیاری از موانع زندگی شکل دیگری پیدا می‌کنند.
آموزگار واقعی کسی است که علاوه بر آموزش دادن، خودش نیز به آنچه می‌آموزد عمل کند. آموزش، شناخت صورت مسئله، پذیرش مسئولیت، حفظ تعادل، اصلاح درون و تبدیل آگاهی به عمل، حلقه‌های یک زنجیر هستند. اگر این مسیر را درست طی کنیم، می‌توانیم به آرامش و تعادل برسیم و زمینهٔ خدمت و کمک به دیگران را نیز فراهم کنیم.
نگارش: راهنما مسافر سعید ل۵
تایپ: مسافر سعید  ل۹
تنظیم و ارسال: مسافر جواد (نگهبان سایت)