شال سفید دیده‌بانی، روشنی‌بخش قلب‌ها

همسفر نرگس در مشارکت خود بیان کرد:

به نظر من دیده‌بانان از ارکان اصلی و بنیادین کنگره‌۶۰ هستند و مسئولیت بسیار مهمی در حفظ مسیر، ساختار و قوانین این مجموعه بر عهده دارند. آن‌ها با سال‌ها آموزش، تجربه و خدمت صادقانه به این جایگاه رسیده‌اند و دانش و تجربه خود را در جهت بهبود مسیر دیگران به کار می‌گیرند. اگر کنگره را به یک بنای عظیم تشبیه کنیم، دیده‌بانان همانند ستون‌های مستحکمی هستند که پایداری و استواری این بنا به آن‌ها وابسته است. آن‌ها با عشق، تعهد و بدون هیچ‌گونه چشم‌داشت خدمت می‌کنند تا مسافران و همسفران بتوانند از تاریکی عبور کرده و به روشنایی و حال خوش برسند.

احترام به دیده‌بانان تنها احترام به یک فرد نیست، بلکه احترام به جایگاه، قوانین و حرمت‌های کنگره است. اگرچه زحمات آن‌ها همیشه به‌طور مستقیم دیده نمی‌شود، اما سفرها، آموزش‌ها، تصمیم‌گیری‌ها و مسئولیت‌هایی که بر عهده دارند، نقش اساسی در استحکام و پویایی کنگره دارد. به باور من، بهترین قدردانی از دیده‌بانان صرفا با تبریک یا هدیه نیست؛ بلکه زمانی محقق می‌شود که آموزش‌ها و آموزه‌های آنان را در زندگی خود به‌ کار بگیریم. اگر هر یک از ما وظیفه خود را به‌درستی انجام دهیم و با عشق و احترام خدمت کنیم، در واقع در تقویت این بنای ارزشمند سهیم بوده‌ایم. هفته دیده‌بان را به جناب مهندس دژاکام، خانواده محترم ایشان و تمامی دیده‌بانان کنگره‌۶۰ تبریک عرض می‌کنم و برایشان سلامتی، توفیق و استمرار در این مسیر ارزشمند را آرزو دارم.

همسفر زینب در مشارکت خود بیان کرد:

بسیاری فکر می‌کنند دیده‌بانی یعنی فقط نگاه کردن؛ اما ما می‌دانیم که دیده‌بانی، یک نوع عشق ورزیدن به جزئیات است. دیده‌بانی یعنی ایستادن در خط مقدم آگاهی، وقتی همه در حال گذشتن هستند؛ ما ایستاده‌ایم تا ببینیم چه رخ می‌دهد. در هفته‌ی دیده‌بان در کنگره‌۶۰، ما فقط درباره‌ ابزارها و تکنولوژی‌ها صحبت نمی‌کنیم؛ ما درباره‌ مسئولیت و آگاهی صحبت می‌کنیم. دیده‌بان بودن یعنی تحمل سنگینی دقت؛ یعنی آن لحظه‌ای که یک تغییر کوچک در چشمان ما معنای بزرگی پیدا می‌کند و ما می‌دانیم که اگر امروز آن را نبینیم، فردا برای جبرانش بسیار دیر خواهد بود.

این هفته برای ما، تنها یک رویداد علمی نیست؛ بلکه یک تجلیل از آن کسانی است که چشم‌هایشان خسته از تماشای حقیقت است؛ اما هرگز چشم بر نمی‌دارند. ما کسانی هستیم که در سکوت، پناه پیش‌بینی‌ها و امنیت تصمیمات هستیم. بیایید در کنگره، فراتر از پروتکل‌ها به معنای دیدن، فکر کنیم. بیایید از هم یاد بگیریم که چگونه نگاهمان را تیزتر و قلبمان را با تجربه‌‌تر کنیم. هفته‌ی دیده‌بان، بر کسانی  که با نگاهشان آینده را از دل تاریکی بیرون می‌کشند مبارک‌.

همسفر مریم در مشارکت خود بیان کرد:

دیده‌بان فقط یک عنوان یا جایگاه نیست؛ دیده‌بان یعنی کسی که با عشق، مسئولیت‌پذیری و نگاه عمیق، مسیر را می‌بیند تا چراغ راه دیگران باشد. وقتی به جایگاه دیده‌بان فکر می‌کنم، به یاد کسانی می‌افتم که سال‌ها با تلاش و خدمت، از کنگره و آموزش‌های آن مراقبت کرده‌اند. شاید بسیاری از زحمات دیده نشود، اما نتیجه آن را می‌توان در آرامش، رهایی و تغییر زندگی انسان‌ها دید. دیده‌بان به من یاد می‌دهد که برای دیدن مسیر درست، فقط چشم کافی نیست؛ باید دل هم بیدار باشد. باید از خودخواهی عبور کرد و یاد گرفت که خدمت، مسئولیت و محبت، سه پایه مهم برای ساختن یک مسیر سالم هستند.

من به عنوان یک همسفر، قدردان تمام کسانی هستم که بی‌منت خدمت می‌کنند و برای ادامه این راه تلاش می‌کنند. امیدوارم بتوانم با آموزش گرفتن، عمل کردن و خدمت صادقانه، سهم کوچکی در ادامه این مسیر داشته باشم. برای من، دیده‌بان یعنی دیدن، مراقبت کردن، مسئولیت پذیرفتن و چراغ راه بودن؛ و چه زیباست انسانی که خودش را برای روشن ماندن چراغ دیگران به خدمت می‌گیرد.

در پایان، دیده‌بان برای من نماد انسانی است که خودش را در مسیر خدمت فراموش می‌کند تا دیگران راهشان را پیدا کنند؛ انسانی که با عشق می‌بیند، با صبر می‌آموزد و با خدمت، چراغی برای ادامه مسیر روشن نگه می‌دارد. امیدوارم من هم به عنوان یک همسفر، قدر این مسیر و زحمات دیده‌بانان را بدانم و با آموزش، عمل و خدمت صادقانه، بتوانم گوشه‌ای از این چراغ را روشن نگه دارم. باشد که روزی، وقتی به پشت سر نگاه می‌کنم، ببینم قدم‌هایی که در این راه برداشته‌ام، برای خودم و دیگران، ردپایی از عشق، امید و روشنایی به جا گذاشته است.

همسفر نیلوفر در مشارکت خود بیان کرد:

در این دنیایی که همه تلاش می‌کنند خوشبختی را بیابند، مردی بنام مهندس دژاکام از اعماق ظلمت و تاریکی به پا خواست و انقلابی بزرگ به پا کرد تا همه جا روشن شود. در این مسیر ۱۴ یاور متعهد و وفادار با او پیمان بستند و همراه شدند و گفتند تسلیم فرمانت هستیم. این ۱۴ یاور، مانند ۱۴ ستون محکم، دیده‌بان نام گرفتند . زمینی که روزی خشک و ویران شده بود حال حاصل خیز شد.

شالهای سفید بر گردن دیده‌بانان نشانه پاکی و روشنی قلب‌ها است. از ایشان سپاس فراوان داریم؛ زیرا چراغ‌خاموش و پشت پرده خدمت می‌کنند. تواضع و خلوص را از آن‌ها می‌شود آموخت. آنان روح و جسم خود را با بی‌منت و بی‌مزد خدمت کردن صیقل دادند. صور آشکار و پنهانشان مانند وادی چهاردهم است که می‌گوید: بزرگترین خصلت عاشق گذشت است. به دیده بانان عزیز خدا قوت گفته و امیدوارم سایه‌شان بر سر کنگره مستدام باشد. این روز بر شما مردان میدان عشق مبارک.

نویسندگان: همسفر زینب، همسفر مریم، همسفر نرگس و همسفر نیلوفر رهجویان راهنما همسفر ناهید( لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر ناهید( لژیون دوم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر نرگس( لژیون اول)
تنظیم و ارسال: همسفر نسترن رهجوی راهنما همسفر نرگس( لژیون اول) دبیر سایت