عقل، انسان را به ادامه دادن و حرکت کردن تشویق می‌کند.

به نام قدرت مطلق الله

جلسه هشتم از دوره چهاردهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی شوشتر، به استادی راهنمای محترم مسافر علی، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر امین، با دستور جلسه «وادی ششم و تاثیر آن روی من » در روز پنجشنبه مورخ ۱۴۰۵.۰۵.۲۹ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علی هستم، یک مسافر، رهایی‌های شعبه را تبریک عرض می‌کنم و از خداوند می‌خواهم که تجربه رهایی نصیب همه سفر اولی‌ها شود، امیدوارم در سفر اول، آنچه را که آموختنی است، به‌درستی بیاموزیم و توان و قدرت اجرای آموزش‌های کنگره را در خودمان ایجاد کنیم تا بتوانیم استانداردهایی را که کنگره برای یک سفر اصولی در نظر گرفته است، به دست آوریم و به رهایی برسیم.
مبحث رهایی، مقوله‌ای متفاوت از قطع مصرف و ترک کردن است. زمانی که درباره درمان اعتیاد صحبت می‌کنیم، اگر اعتیاد را همان‌طور که آقای مهندس توضیح داده‌اند بشکافیم، با سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی مواجه هستیم. جسم انسان با حدود ده ماه سفر اصولی و درست، بازسازی می‌شود و به تبع آن، بخش قابل توجهی از روان و خلق‌وخوی انسان نیز ترمیم می‌شود؛ اما اگر جهان‌بینی، یعنی آموخته‌ها و نگرش‌های ما، اصلاح و تغییر نکرده باشد، خطر برگشت به اعتیاد همچنان بسیار زیاد است.
بنابراین نباید تصور کنیم که صرفاً به دلیل استفاده از روش DST، داشتن راهنما، حضور در شعبه و گذراندن سفر اول، حتماً به درمان قطعی خواهیم رسید. مسافر سفر اول باید آموزش‌های کنگره را در وجود خود نهادینه کند، به باور برسد و آن‌ها را در زندگی اجرا کند. اگر فردی پس از رهایی دوباره به اعتیاد برمی‌گردد، موضوع عجیبی نیست. ممکن است استانداردهای سفر اول را رعایت نکرده باشد، کارهایی را که باید انجام می‌داده انجام نداده باشد و جهان‌بینی و الگوهای رفتاری او تغییر نکرده باشد، اگر الگوی خواب و بیداری همانند گذشته باشد، اگر نوع کار کردن و زندگی کردن تغییری نکرده باشد و حتی فرد به‌صورت پنهانی سیگار مصرف کند، نمی‌توان انتظار داشت که بدون تغییر در ساختار زندگی، درمان به‌صورت کامل اتفاق بیفتد. وقتی فردی در کنگره حضور داشته اما اصول و آموزش‌های کنگره را رعایت نکرده است و دوباره به اعتیاد برمی‌گردد، این موضوع را نباید به راهنما، کنگره یا دیگران نسبت داد. مسئولیت این موضوع در درجه اول بر عهده خود فرد است.

در وادی ششم صحبت از این است که حکم عقل را در قالب فرمانده کاملاً اجرا نماییم. این «کاملاً اجرا نماییم» مربوط به هفته آینده، ماه آینده یا شنبه آینده نیست؛ مربوط به همین امروز و همین لحظه است.

سفر یک مسافر از امروز درست می‌شود، نه از فردا. اگر مسافر از امروز کارهای خود را درست انجام دهد، سفرش را جدی بگیرد و آموزش‌ها را به مرحله اجرا برساند، نتیجه خواهد گرفت. اگر فردی هزار بار هم در کنگره سفر کند، اما با همان الگوهای اشتباه گذشته زندگی کند و فرهنگ کنگره را در زندگی خود به کار نگیرد، به رهایی واقعی نخواهد رسید. در کنگره گفته می‌شود: «رهایی متاعی است که به بها دهند، نه به بهانه.» در وادی ششم، عقل به‌عنوان فرمانده مطرح می‌شود. اما اولین مرحله برای به‌کارگیری قوه عقل چیست؟ حس.
این موضوع یعنی اگر حس ما درست کار نکند، حتی اگر تمام دانایی‌های دنیا را در وجود خود ذخیره کرده باشیم، نمی‌توانیم به‌درستی از آن‌ها استفاده کنیم. ممکن است از علوم مختلف، پزشکی، اقتصاد، علوم اجتماعی و بسیاری از مسائل دیگر آگاهی داشته باشیم، اما اگر حس ما سالم و آرام نباشد، اجازه استفاده صحیح از این گنجینه دانایی را نخواهیم داشت. داشتن حس سالم، شرط لازم برای استفاده از دانش و اجرای آن در زندگی است.
عقل اشتباه نمی‌کند، اما این حس است که می‌تواند انسان را به سمت برداشت‌ها و تصمیم‌های اشتباه سوق دهد. زمانی که در وجود ما کینه، خشم، نفرت، قضاوت، قیاس و منیت وجود داشته باشد، نمی‌توانیم فرامین عقل را به‌درستی اجرا کنیم.
رسیدن به یک حس سالم و آرام، حسی خالی از کینه و قضاوت و قیاس و منیت، به ما کمک می‌کند تا از فرامین عقل بیشتر بهره‌مند شویم و نور بیشتری را در وجود خود دریافت کنیم.

همه انسان‌ها درون خود عقل و یک ندای مثبت دارند. در کتاب وادی ششم نیز اشاره می‌شود که عقل انسان را به ادامه دادن و حرکت کردن تشویق می‌کند.
گاهی ممکن است انسان تصور کند که سال‌های زیادی از زندگی‌اش گذشته و تمام آن سال‌ها را در شرایط سخت و در کنار یک انسان مصرف‌کننده از دست داده است. اما این نگاه می‌تواند صدای نفس و شیطان باشد. حتی سخت‌ترین شرایط زندگی نیز می‌تواند برای انسان گنجینه‌ای از تجربه و آموزش به همراه داشته باشد. ما از آینده و پیشینه خودمان اطلاع نداریم. گاهی صبر کردن و تحمل کردن باعث می‌شود در ادامه مسیر به نکاتی برسیم که حتی تصورش را هم نمی‌کردیم، بنابراین فقط رفاه و راحتی، معیار خوشبختی نیست. گاهی تحمل رنج در مسیر زندگی، صبوری کردن، یاری دادن یک مسافر در سفرش، ایمان داشتن و باور داشتن به او، عملی بسیار ارزشمند است. در این سفر، فرامین عقل می‌تواند شکل‌ها و جلوه‌های مختلفی داشته باشد. ما باید خودمان را با فرهنگ، معیارها و تفکر کنگره هماهنگ کنیم تا بتوانیم ورای فرهنگ رایج اطرافمان زندگی کنیم.
اگر بخواهیم صرفاً با فرهنگ رایج اطراف خود زندگی کنیم، ممکن است مجبور شویم بسیاری از رنج‌ها را تحمل کنیم و مطابق معیارهای دیگران حرکت کنیم. اما وقتی از تفکر بالاتری برخوردار شویم و به آگاهی برسیم، دیگر مجبور نیستیم همیشه مطابق تفکر اطرافیان، جامعه یا حتی اقوام خود زندگی کنیم.
وقتی انسان به تفکر و آگاهی بالاتری مجهز شود، می‌تواند مسیر متفاوتی را انتخاب کند و خودش را به تکامل واقعی نزدیک‌تر نماید. در نهایت، اجرای فرمان عقل و حرکت در مسیر آموزش‌های کنگره، ما را به سوی تکامل و آرامش بیشتر هدایت خواهد کرد.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

گروه سایت نمایندگی شوشتر رهایی مسافر ایرج و مسافر حمید را به راهنمایان گرانقدرشان، خود و خانواده محترمشان و اعضای نمایندگی شوشتر تبریک عرض می‌کند.

تنظیم و ارسال: مسافر منصور