کارگاه آموزشی عمومی کنگره۶۰ به مناسبت جشن دیدهبان با استادی جانشین نگهبان کنگره ۶۰،،دیدهبان محترم تحقیقات آقای خدامی، نگهبانی ایجنت محترم همسفران، همسفر خانم گلناز و دبیری مسافر بهروز با دستور جلسه "هفته دیدهبان" شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
سخنان استاد:
سلام دوستان، علی هستم یک مسافر. خداوند را شاکرم و بسیار خوشحالم که امروز توفیق حاصل شد تا در نمایندگی آکادمی کنگره ۶۰ حضور داشته باشم. از نگهبان جلسه، دبیر، عزیزانی که نوشتارها را قرائت کردند و همچنین از ایجنت محترم مسافران، علیآقا، ایجنت محترم همسفران آقا، آقا هادی، و ایجنت همسفران خانم، خانم گلناز، صمیمانه تشکر میکنم. دستور جلسه هفتگی، «هفته دیدهبان» است. همانطور که میدانید، سال دارای ۵۲ هفته است که با کسر تعطیلات نوروز و تعطیلات تابستانی، ۴۸ هفته آموزشی برای ما باقی میماند. برای این ۴۸ هفته، ۴۸ عنوان آموزشی در نظر گرفته شده که موضوعات حیاتی و ضروری برای تمامی مسافران و همسفران کنگره ۶۰ را در بر میگیرد. جدای از متون آموزشی و سایر بخشهای کنگره، خودِ دستور جلسات که در واقع خوراک آموزشی کارگاههای کنگره ۶۰ هستند، سرفصلهای بسیار قوی و مستقلی محسوب میشوند.
ما باید تکتک این دستور جلسات را بیاموزیم؛ چرا که قطعاً گرهگشای مشکلات مسافران و همسفران در طول مسیر سفر هستند. این دستور جلسات حکم واحدهای درسی را دارند که باید در طول یک سال پاس شوند. چیدمان آنها نیز بر اساس فلسفهای خاص تنظیم شده و اگر هر کدام از آنها را آموزش نگیریم، بخش مهمی از آموزش کنگره ۶۰ را از دست دادهایم. کارگاههای آموزشی از این جهت بسیار حائز اهمیت هستند که محتوا و خوراکِ اصلی آنها، همین دستور جلسات است. حال این سؤال مطرح میشود که چرا دستور جلسه «هفته دیدهبان» در سرفصلهای مهم آموزشی قرار گرفته است؟ پاسخ این است که این دستور جلسه، بخشی از ساختار کنگره ۶۰ را به ما معرفی میکند که شناخت آن ضروری است. همه میدانیم که نقطه شروع کنگره ۶۰ در بهمنماه سال ۱۳۷۵ بود؛ زمانی که آقای مهندس پس از ۱۷ سال درگیری با اعتیاد، با الهام از ماه مبارک رمضان تصمیم گرفتند سفر خود را آغاز کنند. ایشان از خداوند خواستند که روزهشان را بپذیرد و خداوند نیز این توفیق را به ایشان عنایت کرد.
در آن مقطع، به ایشان الهام شد که مواد مصرفی خود را در قالب ۵ وعده تثبیت کنند و سپس با متد DST، فرایند کاهش را آغاز کردند که در نهایت پس از ۱۱ ماه، در پانزدهم آذرماه ۱۳۷۶ به درمان قطعی رسیدند. آقای مهندس در طول سفر خود، لحظهبهلحظه حالات جسمانی و احساسیشان را به نگارش درآوردند. این تجربیاتِ ثبتشده، پایه و اساس کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» شد. این کتاب، زیربنای تمام علوم کنگره ۶۰ است؛ بهطوری که تمام وادیها و مقالات علمیِ بعدی مانند «صورتمسئله اعتیاد»، «سمنزدایی» و «چهارده مقاله» از مبانی همین کتاب استخراج شدهاند. آقای مهندس پس از این دستاورد، مدتی را در گروههای دیگر به تحقیق پرداختند تا نحوه برگزاری جلسات و فرایند درمان را از نزدیک مشاهده و بررسی کنند. پس از الگوبرداری از تجربیات موفق و اصلاح نقاط ضعف، در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۳۷۸، اولین جلسه کنگره ۶۰ شکل گرفت؛ نقطه آغازی که سرآغازِ هزاران اتفاق مبارک دیگر شد. جالب است بدانید که دفتر دبیریِ آن جلسه هنوز موجود است. این سند، بسیار ارزشمند و جزو اسناد تاریخی کنگره ۶۰ محسوب میشود. چرا اهمیت دارد؟ چون دقیقاً روایتگرِ اولین جلسه کنگره ۶۰ با حضور ۸ نفر به رهبری آقای مهندس است. این نوشته، کپی یا عکس نیست؛ عینِ دستخطِ دبیرِ همان جلسه است که تمامی رویدادها را ثبت کرده است. در صورتجلسه آن روز آمده است:
در ادامه دیدهبان محترم آقای خدامی از اولین دفتر دبیری در سال ۱۳۷۸ و مجلهای به نام سفر نامه کنگره ۶۰ که در سال ۱۳۸۱ خبرهای جالبی منتشر کرده بود رونمایی کردند.
«به نام الله، تاریخ ۱۳۷۸/۰۶/۳۱، شروع اولین جلسه کنگره ۶۰، ساعت ۱۶:۳۰، با حضور ۸ نفر مسافر به نامهای حسین دژاکام، شاپور، اکبر، محمد، حسین و...». موضوع جلسه، «شناخت پلهها» و «انتخاب نگهبان جلسه» بوده و اولین مصوبه آن، نامگذاریِ مجموعه به نام «کنگره ۶۰» و تعیینِ «۱۴ پله معنویِ سیر و سلوک» بود که همان ۱۴ وادیِ امروزی ما هستند. بسیار شگفتانگیز است که پس از ۲۷ سال، آن یک جلسه به ۱۶۴ شعبه (شامل ۱۰ شعبه خانمهای مسافر و ۱۵۴ شعبه آقایان مسافر) تبدیل شده است. آن ۸ نفر، امروز به بیش از ۲۲۰ هزار نفر دارای کارت رسمی کنگره ۶۰ و نزدیک به ۱۴ هزار نفر در حالِ درمان تبدیل شدهاند. آقای مهندس کار را از صفر آغاز کردند؛ بدون هیچ ساختار، مرزبانی، نگهبان یا عنوانِ خدمتی. ایشان بهتدریج شروع به کادرسازی و تعریفِ جایگاههای خدمتی کردند. اولین ساختاری که شکل گرفت، ساختار دیدهبانی بود. همانطور که آقای مهندس در جلسه چهارشنبه فرمودند، هدفشان این بود که این ساختار پس از خودشان حفظ شود و متکی به شخص نباشد تا بتواند به راه خود ادامه دهد.
دیدهبانها یکییکی معرفی شدند؛ نفر اول، سپس نفرات بعدی با مشورت یکدیگر انتخاب شدند تا به امروز که تعدادشان به ۱۸ نفر رسیده است. اگرچه طبق قانون باید ۱۴ نفر باشند، اما به دلیل گسترش کنگره ۶۰ و دشواریِ نظارت، به ۱۸ نفر افزایش یافتهاند. آقای مهندس با ابداع روش DST، قویترین، کاملترین و پیشرفتهترین متد درمان اعتیاد در دنیا را طراحی و کشف کردند. این یک واقعیت است که هیچ روشی در جهان، جامعتر از متد کنگره ۶۰ نیست. اگر ما شهروند کشورهای پیشرفته هم بودیم، به چنین روش درمانی دسترسی نداشتیم؛ کافی است نگاهی به روشهای درمانی کشورهایی مثل هلند، آلمان یا آمریکا بیندازید تا ببینید روشهای آنها چقدر ابتدایی است. روشهایی که ما سالها پیش در کنگره ۶۰ آنها را مردود اعلام کردیم؛ روشهایی که معتقدند درمان اعتیاد دو ماهه است، یا درمان را در قرص B2 و متادون خلاصه میکنند.
در حالی که ما میدانیم برای بازسازی سیستم ایکس، شربت اپیوم ضروری است. در پایان باید بگویم، همانقدر که روش DST قدرتمند است، چارت سازمانی و ساختار کنگره ۶۰ (شامل مرزبانی، دیدهبانی، نگهبانی جلسات، راهنمایی و لژیونها) نیز در نوع خود بسیار هوشمندانه و پیشرفته طراحی شده است. این ساختار در نوع خود بینظیر و بسیار پیشرفته است؛ با اطمینان میگویم که مشابه آن را در هیچ سازمان دولتی، خصوصی یا غیردولتی در کل دنیا پیدا نخواهید کرد. این ساختار بهقدری کامل و جامع است که امروز ۱۵۴ شعبه با این حجم از فعالیت، بدون کوچکترین اصطکاک و با آرامش کامل مشغول به کار هستند. همه اینها را گفتم تا در انتها، هفته دیدهبان را ابتدا به جناب آقای مهندس دژاکام، طراح، خالق و معمار کنگره ۶۰ تبریک بگویم. این عملِ بسیار عظیم، برازنده ایشان است. همچنین این تبریک را تقدیم میکنم به تمامی اعضای کنگره ۶۰، بهویژه دیدهبانان ارجمند و تمام خدمتگزاران این مسیر. حالا که فرصت کوتاهی باقی است، اجازه دهید کمی از گذشته بگویم؛ چرا که آقای مهندس همیشه تأکید دارند که از گذشته یاد کنیم.
ابتدای کار کنگره ۶۰، اینگونه نبود؛سیستم بسیار ضعیفتر بود، قوانین هنوز تکمیل نشده بودند و امکانات امروز را نداشتیم. از نظر مالی وضعیت بهگونهای بود که حتی برای خرید یک کیلو پنیر جهت افطاری ۵۰ نفر، مجبور بودیم با نخ قرقره آن را تقسیم کنیم تا کم نیاید! در آن زمان حتی یک کامپیوتر هم برای کل مجموعه نداشتیم، در حالی که امروز در هر اتاق چندین دستگاه موجود است. در جلسه چهارشنبه هم اشاره کردم که در سال ۸۲، در دورانی که بسیاری از نهادهای مهم هنوز وبسایت نداشتند، آقای مهندس سایت کنگره ۶۰ را راهاندازی کردند؛ تصمیمی بسیار هوشمندانه و پیشرو. قبل از آن، ما یک مجله داخلی سیاه و سفید به نام «سفرنامه کنگره ۶۰» داشتیم که با قیمت ۳۰ تومان عرضه میشد و تنها ارگان اطلاعرسانی ما بود.
در شماره آذرماه سال ۸۱، اخبار جالبی درج شده بود: ۱. آغاز تمرینات گروه آوا (همان «میدمد خورشید»). ۲. تشکیل گروه تئاتر به نویسندگی و کارگردانی همسفر شانی برای جشن سومین سالگرد تأسیس. ۳. انتخاب آقای امین دژاکام بهعنوان دیدهبان. ۴. مسئولیت آقای مجید سلامی برای برگزاری مراسم سومین سالگرد از سوی کنگره دیدهبانان. ۵. و خبر آخر که بسیار جالب است: آغاز به کار شورای مرزبانان در شعب انقلاب، رباطکریم و اسلامشهر. تا قبل از آن تاریخ، اساساً چیزی به نام «مرزبان» در کنگره ۶۰ وجود نداشت. واقعاً ناگفتهها بسیار زیاد است و میتوان ساعتها از مسیری که کنگره ۶۰ طی کرد تا به جایگاه امروز برسد گفت؛ اما هر چه بود و هست، تنها لطف و رحمت خداوند بوده است. اما هرچه بود، واقعاً لطف خداوند و همچنین همت، تدبیر و تفکر ویژه آقای مهندس بود که باعث شد این کار عظیم به انجام برسد.
من روز چهارشنبه نیز در جلسه لایو عرض کردم که واقعاً قابل توضیح و درک نیست که آقای مهندس در طول این سی سال چه کار بزرگی انجام دادهاند. از بهمنماه سال ۱۳۷۵ که سفر خودشان را آغاز کردند تا امروز، اتفاقات بسیار بزرگی در کنگره ۶۰ رقم خورده است. ما در کنگره ۶۰ قسم نمیخوریم؛ بنابراین من با اطمینان میگویم که آقای مهندس در این سی سال، به اندازه سیصد سال علم تولید کرده و دانش بشری را صدها سال به جلو بردهاند. این موضوع اصلاً شوخی نیست. درمان اعتیاد در کنگره ۶۰ دستاورد بسیار بزرگی است؛ چراکه در تمام دنیا نمونهای مشابه این روش درمانی وجود ندارد. درمان سیگار نیز موضوع کوچکی نیست. در جایی میخواندم که یکی از رئیس جمهورهای پیشین آمریکا، سالها سیگار میکشید و بهطور مداوم از آدامس نیکوتین استفاده میکرد؛ اما پروتکل مشخصی برای کاهش و درمان سیگار وجود نداشت.
کاهش وزن، روش DST، درمان بیماریهایی مانند سرطان و برخی بیماریهای لاعلاج، که مقالات آنها نیز منتشر شده است، دستاوردهای کمی نیستند. باور کنید اگر دانش بشری سیصد یا چهارصد سال دیگر نیز پیش میرفت، شاید به دستاوردهایی که آقای مهندس در طول این سی سال به آنها دست یافتهاند، نمیرسید. این موضوع واقعاً جای تفکر دارد. من شخصاً هنوز نمیتوانم عظمت این کار را بهطور کامل درک کنم؛ اینکه چگونه کنگره ۶۰ پس از سی سال، بدون پشتوانههای گسترده، بدون بودجه دولتی و تنها با نیروی مردمی، به این جایگاه رسیده است. آقای مهندس در سیدیهای مختلف بارها نقل کردهاند که وزیر بهداشت یکی از کشورهای پیشرفته گفته بود: «ما سالهاست میلیاردها دلار برای حل سه مشکل اساسی، یعنی اضافهوزن و چاقی، سرطان و اعتیاد، هزینه کردهایم؛ اما به نتیجه مطلوبی نرسیدهایم.» درحالیکه در کنگره ۶۰، در این زمینهها دستاوردهای ارزشمندی به دست آمده است. انشاءالله خداوند به همه ما توفیق بدهد که قدر این دستاوردها را بدانیم، شکرگزار خداوند باشیم و از آنها بهخوبی محافظت کنیم.
خوشحال باشیم که در کنگره ۶۰ حضور داریم و در این مجموعه خدمت میکنیم. مطمئن باشید که نتیجه نهایی این خدمت باید به جایی برسد که مصرفکنندگان بیشتری وارد کنگره شوند؛ زیرا فلسفه وجودی کنگره ۶۰، کمک به درمان اعتیاد است. راهنمای درمان اعتیاد نیز یعنی اینکه فرد تازهوارد را راهنمایی کنیم تا به درمان برسد. خدا را شکر میکنیم که در این بخش نیز عملکرد خوبی داشتهایم. امروز آمار رهاییهای کنگره ۶۰ از ابتدا تاکنون، بیش از صد هزار نفر است و این تعداد رهایی قطعی، دستاوردی بسیار ارزشمند محسوب میشود. در پایان، میخواهم خاطرهای را تعریف کنم و سپس جلسه را به نگهبان محترم تحویل بدهم. همانطور که دیدهبانان از خاطرات قدیمی کنگره صحبت میکنند، من نیز در جلسه لایو خاطرهای را به یاد آوردم که برای شما نقل میکنم. در گذشته، برای تازهواردان کارگاه عملی برگزار میکردیم.
راهنمای تازهواردان را نیز از روی شال سبز میشناسید. در این کارگاه، یک نفر پشت میز بهعنوان تازهوارد و یک نفر دیگر بهعنوان راهنمای تازهوارد مینشستند و با یکدیگر گفتوگو میکردند. هدف این بود که ببینیم راهنمای تازهوارد چگونه او را راهنمایی میکند و آیا میتواند بهدرستی پاسخگوی پرسشهای او باشد یا خیر. در واقع، هدف این بود که افراد یاد بگیرند اگر تازهواردی وارد جلسه شد و سؤالی پرسید، چگونه باید به او پاسخ بدهند و چگونه او را راهنمایی کنند. امروزه بسیاری از این آموزشها بهصورت جزوه و پروتکل درآمده و دوستان با آنها آشنایی دارند. در یکی از این جلسات، شخصی با لقب «آنتونی» بهعنوان تازهوارد نشست. آقایی به نام تقی آژان نیز بهعنوان راهنمای تازهوارد در مقابل او قرار گرفت. راهنما از او پرسید: چه مادهای مصرف میکنی؟ آنتونی پاسخ داد: هروئین. راهنما پرسید: اکنون چه کار میکنی؟او گفت: من هروئین مصرف میکردم و یک هفته است که آن را قطع کردهام. هیچ مشکل جسمی ندارم؛ اما فکرم بسیار خراب و بههمریخته است. راهنمای تازهوارد نیز در پاسخ به او گفت: مگر تو فکر و عقل درستوحسابی داشتی که هروئینی شدی؟ این خاطره را تعریف کردم تا گوشهای از گذشته کنگره ۶۰ را برای شما بازگو کرده باشم و نشان بدهم که در آن زمان، چه آموزشها و کارگاههایی برگزار میشد. در پایان، از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، بسیار سپاسگزارم. از همه شما تشکر میکنم.
در ادامه نظر شمارا به تصاویر مربوط به این جلسه جلب مینماییم.
عکس: مسافر محمدرضا لژیون چهاردهم، مسافر مهدی دوم، مسافر امید لژیون دوم
تایپ: مسافر جلال لژیون هجدهم، مسافر محمدرضا لژیون چهاردهم، مسافر مهران لژیون هشتم، مسافر مهدی لژیون دوم
تنظیم خبر: مسافر محمدحسین
گروه سایت نمایندگی آکادمی
- تعداد بازدید از این مطلب :
3811