دیدهبانها شاهد تغییرات بسیاری بودهاند؛ روزهایی را دیدهاند که شاید امکانات کمتر بوده، مسیرها سختتر بوده و مشکلات شکل دیگری داشتهاند؛ اما همین حضور مستمر و تجربهاندوزی است که امروز به آنها امکان میدهد با دیدی گستردهتر به مسائل نگاه کنند. نسلهای جدید شاید بسیاری از این سختیها را ندیده باشند؛ اما میتوانند نتیجه آن تلاشها را در ساختار امروز مشاهده کنند. به همین دلیل احترام به دیدهبانان فقط احترام به چند انسان نیست؛ احترام به تجربه، دانش، خدمت و مسیری است که برای رسیدن به امروز طی شده است.
روز دیدهبان میتواند روزی باشد برای اینکه به خودمان نیز نگاه کنیم. هرکدام از ما، در هر جایگاهی که هستیم، روزی باید از خودمان بپرسیم: من برای این مجموعه چه کردهام؟ آیا خدمت من برای رشد خودم بوده یا برای رشد دیگران؟ آیا در زمان مسئولیت، توانستهام منافع جمع را در نظر بگیرم؟ آیا از آموزشهایی که گرفتهام در زندگی استفاده کردهام و آیا وقتی نوبت من رسید، توانستم آنچه را آموختهام به نسل بعد منتقل کنم؟ این پرسشها شاید از هر تقدیری مهمتر باشند؛ زیرا هدف نهایی خدمت، گرفتن عنوان و تشویق نیست. هدف خدمت، تبدیل شدن انسان به انسانی بهتر است. خدمت اگر درست انجام شود، انسان را از خودخواهی به دیگرخواهی نزدیک میکند. به او یاد میدهد که زندگی فقط برای گرفتن نیست؛ بخشی از زندگی، بخشیدن و ساختن است.
کنگره۶۰ نمونهای از همین حرکت است؛ حرکت انسانهایی که از دل مشکلات و تاریکیها عبور کردهاند و امروز میخواهند چراغی برای دیگران باشند. در این میان، دیدهبانان نقش مهمی در حفظ مسیر و استمرار این حرکت دارند. آنها باید مراقب باشند که اصول و ارزشهای اصلی مجموعه در میان گستردگی و توسعه، فراموش نشود. هر مجموعهای ممکن است با گذشت زمان تغییر کند، بزرگتر شود و شکلهای جدیدی پیدا کند؛ اما اگر ریشههای خود را فراموش کند، ممکن است از مسیر اصلی فاصله بگیرد.
دیدهبان یکی از کسانی است که باید به این ریشهها توجه داشته باشد. او باید بداند که توسعه بدون حفظ اصول، کافی نیست؛ رشد، زمانی ارزشمند است که همراه با استحکام باشد. درختی که شاخههای زیادی دارد اگر ریشههای محکمی نداشته باشد، با یک طوفان آسیب میبیند. کنگره۶۰ نیز برای ادامه مسیر به ریشههایی محکم نیاز دارد؛ ریشههایی که از آموزش، تجربه، قانون، نظم، محبت، معرفت و خدمت شکل گرفتهاند و دیدهبانان در حفظ و تقویت این ریشهها مسئولیتی مهم بر عهده دارند.
امروز، وقتی از دیدهبانان قدردانی میکنیم، در حقیقت از مفهوم بزرگی به نام «خدمت بیمنت» قدردانی میکنیم. از انسانهایی که بخشی از عمر خود را صرف ساختن مسیری کردهاند که دیگران بتوانند در آن حرکت کنند. از کسانی که شاید بسیاری از تلاشهایشان دیده نشود؛ اما اثر آن در زندگی انسانهای زیادی باقی میماند. زیبایی خدمت واقعی همین است؛ ممکن است نام خدمتگزار در بسیاری از لحظات بر زبانها نباشد؛ اما نتیجه خدمت او در زندگی دیگران دیده شود. میتوان گفت: دیدهبان، نگهبان یک عنوان نیست؛ نگهبان یک مسیر است. نگهبان یک جایگاه نیست؛ نگهبان یک تفکر است. نگهبان گذشته نیست؛ مراقب آینده نیز هست و شاید زیباترین تعریف این باشد که دیدهبان، انسانی است که بخشی از زندگی خود را وقف آن کرده تا دیگران بتوانند مسیر زندگی خود را بهتر پیدا کنند.
در پایان، روز دیدهبان را به تمامی دیدهبانان محترم کنگره۶۰ تبریک میگوییم. از زحمات، صبر، تجربه، آموزش و خدمت شما سپاسگزاریم. امیدواریم همچنان با قدرت، آرامش، دانایی و عشق، در این مسیر گام بردارید و تجربههای ارزشمند خود را به نسلهای آینده منتقل کنید. امروز شاید نتوان با چند جمله، سالها خدمت را جبران کرد؛ اما میتوان با احترام گفت: «خدا قوت به تمام دیدهبانانی که دیدند، آموختند، خدمت کردند و راه را برای دیگران روشنتر کردند.» امیدواریم روزی که هرکدام از ما به جایگاهی میرسیم که مسئولیتی بر دوشمان گذاشته میشود، بتوانیم از خود بپرسیم آیا شایسته اعتماد و آموزشهایی که دریافت کردهایم هستیم یا خیر؛ زیرا در نهایت، ارزش انسان به جایگاهی که در آن قرار گرفته نیست، به اثری است که در آن جایگاه بر جای میگذارد.
روز دیدهبان، روز گرامیداشت انسانهایی است که مسئولیت دیدن را پذیرفتهاند. باشد که ما نیز یاد بگیریم درد انسانها، فرصتهای خدمت، مسیر رشد و آیندهای را که امروز باید برای ساختنش تلاش کنیم، ببینیم. روز دیدهبان بر تمامی دیدهبانان کنگره۶۰ مبارک باد. با آرزوی توفیق، سلامتی، سربلندی و استمرار خدمت برای تمامی خدمتگزاران کنگره۶۰.
نویسنده و رابط خبری: همسفر مریم ح. رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون یازدهم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما زینب (لژیون دهم)
ارسال: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی لویی پاستور
- تعداد بازدید از این مطلب :
1239