خدمت عاشقانه و خالصانه

جلسه دوازدهم از دوره پنجم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی لواسان با استادی مسافر دانیال و نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر حسام با دستور جلسه ی *هفته دیده بان* مورخ 1405/5/31 راس ساعت 17 آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

متشکرم. سلام عرض می‌کنم خدمت دوستان؛ دانیال هستم، یک مسافر.

در ابتدا از نگهبان و دبیر محترم جلسه تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم در این جایگاه خدمت کنم. از زمانی که وارد کنگره شده‌ام، به‌ندرت پیش آمده است که با خود کاغذ بیاورم و مطالبم را از روی آن بیان کنم. برای من افتخار بزرگی است که در این جایگاه حضور داشته باشم و حقیقتاً احساس بسیار خوبی دارم.

امیدوارم همه سفر اولی‌ها به رهایی برسند و پس از آن بتوانند جایگاه استادی را نیز تجربه کنند. جایگاه استادی شاید تنها یک یا دو دقیقه بیشتر از مشارکت فرصت داشته باشد، اما احساسی که در این جایگاه وجود دارد، واقعاً ارزشمند است؛ احساسی که هرگز تکراری نمی‌شود و هر بار، تجربه‌ای تازه و متفاوت به همراه دارد. از خداوند و کنگره سپاسگزارم که این فرصت را نصیب من کردند.

در آغاز این هفته، این مناسبت را به همه عزیزان تبریک عرض می‌کنم؛ به دیده‌بان‌های محترم و همچنین به تمامی کسانی که خالصانه تلاش می‌کنند تا من بتوانم این مسیر را بهتر طی کنم، بهتر خدمت کنم و در جایگاهی که قرار دارم، بهترینِ خودم باشم.

کم‌وبیش شنیده‌ایم که آقای مهندس، زمانی که کنگره را بنیان‌گذاری کردند، نخستین دیده‌بان را خودشان انتخاب کردند و دیده‌بان بعدی را با مشورت دیده‌بان اول برگزیدند. به همین ترتیب، با مشورت دیده‌بان‌ها، این جایگاه به‌تدریج شکل گرفت.

اما دیده‌بان چه کسی است؟ چه وظیفه‌ای بر عهده دارد و چرا وجود این جایگاه ضروری است؟

خود من بسیار به واژه «دیده‌بان» فکر کرده‌ام. هنگامی که به این واژه می‌اندیشم، نخستین تصویری که به ذهنم می‌رسد، دیده‌بان کشتی است. در کشتی‌ها، فردی به عنوان دیده‌بان در جایگاهی مرتفع‌تر قرار می‌گیرد تا دید وسیع‌تری نسبت به اطراف داشته باشد.

در جنگ‌ها نیز فردی به عنوان دیده‌بان، جلوتر از دیگران حرکت می‌کند؛ کسی که باید منطقه را بهتر ببیند، خطرها را زودتر تشخیص دهد و اطلاعاتی را که به دست می‌آورد، در اختیار دیگران قرار دهد.

به نظر من، جایگاه دیده‌بانی در کنگره نیز می‌تواند چنین مفهومی داشته باشد؛ یعنی فردی در جایگاهی قرار گرفته است که دید وسیع‌تری نسبت به مسیر دارد و می‌تواند مسائلی را ببیند که شاید منِ سفر اولی یا حتی منِ راهنما، در جایگاه خود، قادر به دیدن آن‌ها نباشم.

من و دانیال، هنگامی که به عنوان یک سفر اولی وارد کنگره می‌شویم، مسائل خاصی را می‌بینیم. زمانی که به عنوان یک راهنما در کنگره قرار می‌گیریم، مسائل دیگری را مشاهده می‌کنیم. به عبارت دیگر، با تغییر جایگاه، نگاه ما نیز تغییر می‌کند.

برای مثال، هنگامی که پسر کوچک من، دایان، وارد اتاقی می‌شود، شاید نخستین چیزی که توجه او را جلب کند، اسباب‌بازی‌هایش باشد؛ زیرا آن اتاق را از جایگاه و با نگاه خودش می‌بیند.

اما اگر من وارد همان اتاق شوم، ممکن است نخستین چیزی که مشاهده می‌کنم، موضوع دیگری باشد. جایگاه و تجربه ما باعث می‌شود که هر یک، مسائل متفاوتی را ببینیم.

به نظر من، یکی از تفاوت‌های مهم جایگاه دیده‌بان با سایر جایگاه‌ها نیز همین دید وسیع‌تر است؛ دیدی که حاصل تجربه، خدمت و قرار گرفتن در جایگاهی بالاتر است.

شاید یکی از مهم‌ترین وظایف دیده‌بان این باشد که از این دید وسیع‌تر برای مجموعه استفاده کند؛ یعنی مسائلی را ببیند که شاید ما هنوز توانایی دیدن آن‌ها را نداشته باشیم و کمک کند مسیر را روشن‌تر، صحیح‌تر و با اطمینان بیشتری طی کنیم.

این هفته را به همه دیده‌بان‌های محترم تبریک عرض می‌کنم و از زحماتشان صمیمانه سپاسگزارم. امیدوارم ما نیز بتوانیم با خدمت صحیح، آموزش درست و حرکت شایسته در این مسیر، قدردان زحماتی باشیم که برای ما کشیده می‌شود.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

با احترام مسافر علیرضا