«وادی ششم؛ فرمان عقل»

سلام دوستان، اکبر هستم، مسافر.

از نگهبان جلسه، آقا حسین، سپاسگزارم که فرصت خدمت در جایگاه استادی جلسه را به من واگذار کردند تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. همچنین رهایی یکی از مسافران شعبه را به جناب مهندس، خانواده محترمشان و راهنمای گرامی، علی آقا، تبریک عرض می‌کنم.

اما در مورد دستور جلسه، «وادی ششم؛ فرمان عقل» باید بگویم که در وادی‌های یکم تا پنجم درباره تفکر و اهمیت آن صحبت کردیم. تفکر می‌تواند مثبت یا منفی باشد و برای تشخیص درست یا نادرست بودن تفکرات، نیاز به نیرویی داریم که بر آن نظارت کند و مسیر درست را به ما نشان دهد؛ این نیرو همان عقل است.

وقتی یک مصرف‌کننده با حال خراب وارد کنگره می‌شود و آموزش‌های کنگره را دریافت می‌کند، به صحبت‌های راهنمای خود گوش می‌دهد، به راهنمایش ایمان و اعتماد دارد، به‌موقع در جلسات حاضر می‌شود و از انجام کارهای ضد ارزشی دوری می‌کند، به‌تدریج به فرمان عقل نزدیک‌تر می‌شود.

عقل آغاز و پایان مشخصی ندارد و با مرگ نیز از بین نمی‌رود. عقل مانند خورشیدی است که نور آن از روزنه‌ای به شهر وجودی انسان می‌تابد؛ هرچه این روزنه بازتر باشد، نور بیشتری وارد می‌شود. عقل در مسیر تکامل، مانند ماشین تابع خود عمل می‌کند و با تجربیاتی که انسان به دست می‌آورد، ذره‌ذره رشد و تکامل پیدا می‌کند.

اگر عقل ما به‌درستی فرمان بدهد و ما از آن فرمان پیروی کنیم، می‌توانیم در مسیر آرامش و آسایش قرار بگیریم. در کل، وادی ششم به ما می‌آموزد که عقل زمانی می‌تواند فرمانروای شهر وجودی ما باشد که بستر لازم را برای آن فراهم کنیم و این بستر با آموزش و عمل به آموزش‌ها شکل می‌گیرد.

امیدوارم همه ما با گوش به فرمان بودن از راهنمایان و پیشکسوتان و با ایمان داشتن به آموزش‌های کنگره ۶۰، روزبه‌روز به فرمان عقل نزدیک‌تر شویم و بتوانیم در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم.

بارگزاری: مسافر منصور