انسان نباید به گذشته برگردد.

سی‌دی گره مسئولیت در تاریخ ۱۳۹۳/۴/۲۵ منتشر شد.استاد امین در سی‌دی گره مسئولیت می‌فرمایند:« زمانی انسان سرش را راحت روی بالش می‌گذارد، که هیچ کس با او کاری ندارد؛ ولی زمانی هم است، که چند نفر با او کار دارند و دیگر نمی‌تواند آرامش خود را حفظ کند و بخوابد به دلیل احساس مسئولیتی که دارد». زمانی که یک همسفر یا مسافر در سفر اول هستند، از طرفی بسیار خوب است؛ چرا که به آنها سرویس داده می‌شود، شاید از دیدگاه آنها به مرزبانان و راهنمایان غبطه بخورند و آرزویشان این باشد، که این جایگاه را تجربه کنند؛ ولی برعکس شاید یک مرزبان یا یک راهنما به جایگاه یک سفر اولی غبطه بخورد در اینجاست، که قطعا دچار گره مسئولیت شده است. وگرنه قاعده این است، که انسان نباید به گذشته برگردد، مگر اینکه کاری را ناقص انجام داده باشد.

وقتی مسئولیتی به ما داده می‌شود، طبق وادی یازدهم برای اینکه چشمه جوشان باشیم و آن جوشش را داشته باشیم باید اختلاف پتانسیل را در خود به وجود آوریم و این اختلاف پتانسیل از صفر شروع می‌شود و این اختیار را داریم که مثلا میکروفن را بدست دیگران بدهیم و انرژی بگیریم و احساس خوشایندی درما به‌وجود بیاید و پایه‌ای باشد برای اینکه ادامه دهیم و جایگاههای دیگری را مثل دبیری و نگهبانی را تجربه کنیم.

عشق می‌تواند برای انسان سازنده باشد و او را به زندگی امیدوار کند و به او انگیزه بدهد؛ ولی اگر تبدیل به گره بشود می‌تواند فرد را تا سرحد جنون ببرد. گره در کارها نباید باعث ترس در انسان شود و مسئولیتی را قبول نکند؛ زیرا انسان در دنیا اگر مسئولیتی نداشته باشد در واقع در جایگاه انسانی قرار ندارد و همیشه انسان در مسئولیت ها  به قدرت،اعتماد به نفس و انضباط می‌رسد و پذیرفتن مسئولیت لازمه زندگی است. دونیروی خیلی قدرتمند می‌تواند در انسان رخنه کند و او را تحت فشار قرار دهد یکی طمع انسان و دیگری تکبر است، تکبر؛ یعنی انسان خودش را در ماهیت و آفرینش از سایر انسان‌های دیگر متفاوت ببیند و همیشه احساس کند با بقیه فرق می کند. طمع انسان، از ترس قدرت می گیرد و ترس ازدست دادن باعث بوجود آمدن طمع در انسان می‌شود و خاصیتی که طمع دارد این است، که هیچ چیز به شما احساس رضایت نمی دهد.

برای بهتر انجام دادن کاری مهم نیست دانایی چقدر باشد و مسئله یک فرد در انجام کاری توانایی و پتانسیل او نیست و مسئله کار گروهی و جابه جایی نیروهاست.زمانی است، که انسان نباید بنشیند و سد معبر کند،در جایگاه خودش باید کنار برود و راه را برای دیگران و خدمت کردنشان باز کند. در کلام الله آمده است«خداوند شرایط هیچ قومی را تغییرنمی‌دهد، مگر آن قوم خواسته های خود را تغییر دهد». انسان باید در پذیرفتن مسئولیت ها خواسته های خود را تغییر دهد و میزان تلاش مهم نیست؛ بلکه تغییر جهت مهم است، انسان هر چه جلوتر برود و آموزش ببیند دانایی او بیشتر می شود و مسئولیت او نیز زیادتر می شود.& همه انسان ها در حال سفر کردن هستند و سفر از نقطه ابتدایی مسئولیت آغاز می‌شود، تا جایی که بالاترین جایگاه را به دست آوریم؛ اما آنجا تمام نمی‌شود و زمانی تمام می‌شود، که ما کار را به نحو احسنت انجام داده باشیم و به دیگران آموزش دهیم، تا زمانی که آنجا نبودیم آن سیستم بتواند به کار خود ادامه دهد.اگر ما نتوانیم بر گره مسئولیت غلبه کنیم و سیستم را به خود وابسته کنیم زمانی که ما نباشیم سیستم نمی تواند به کار خود ادامه دهد و درهم گره می خورد.

نتیجه گیری: دامنه های مسئولیت های خود را فراخور حالمان بپذیریم تا آرامش از ما و دیگران گرفته نشود و بتوانیم شاد و خوش زندگی کنیم.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زینب(لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر پریسا رهجویی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی زاگرس