صبر و سکوت

وادی ششم: حکم عقل را در قالب فرمانروای بزرگ، اجرا کنیم. وقتی به وادی ششم فکر می‌کنم، می‌بینم این وادی یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی بوده که در مسیر کنگره۶۰ دریافت کرده‌ام. شاید در ابتدا فکر می‌کردم عقل یعنی فقط خوب فکر کردن و تصمیم درست گرفتن؛ اما با گذشت زمان متوجه شدم که موضوع بسیار عمیق‌تر از این حرف‌ها می‌باشد. وادی ششم به من یاد داد که درون هر انسانی هم خواسته‌های نفس و هم عقل وجود دارد. همیشه چیزی که من می‌خواهم، چیزی نیست که به نفع من باشد. بسیاری از مواقع ممکن است چیزی را از روی احساس، ناراحتی، ترس یا عجله بخواهم و فکر کنم تصمیم درستی گرفته‌ام؛ اما اگر کمی صبر کنم و با آرامش بیشتری فکر کنم، متوجه می‌شوم که عقل راه دیگری را نشان می‌دهد.

این موضوع در زندگی من تأثیر بسیاری داشته است. قبلاً بسیاری از اتفاقات را سریع قضاوت می‌کردم، زود ناراحت می‌شدم یا بر اساس احساساتم واکنش نشان می‌دادم. گاهی هم برای مسائلی که شاید ارزش زیادی نداشتند، انرژی زیادی می‌گذاشتم؛ اما آموزش‌های کنگره۶۰ به من یاد داد که قبل از هر واکنشی، کمی مکث کنم و ببینم واقعاً چه چیزی درست است. برای من اجرای حکم عقل یعنی اینکه همیشه دنبال راحت‌ترین راه نباشم. گاهی عقل می‌گوید باید صبر و سکوت کنم. گاهی می‌گوید باید حرفم را بزنم و گاهی هم می‌گوید باید از خواسته خود بگذرم. این‌ها چیزهایی هستند که در زندگی روزمره بارها با آنها روبه‌رو می‌شوم. هر چه بیشتر در مسیر آموزش قرار گرفتم، فهمیدم عقل زمانی می‌تواند بهتر فرمانروایی کند که من دانایی خودم را بالا ببرم. اگر دانایی من کم باشد، ممکن است هر خواسته‌ای را درست بدانم و تصور کنم که تصمیمم کاملاً منطقی است؛ اما وقتی آموزش می‌بینم و تجربه می‌کنم، آرام‌آرام تشخیص درست و غلط برایم آسان‌تر می‌شود.

وادی ششم برای من فقط یک وادی در کتاب نیست؛ چیزی است که باید هر روز در زندگی تمرینش کنم. در رابطه با خانواده، در جایگاه همسفر، در جایگاه راهنما و حتی در برخورد با خودم. به‌ عنوان راهنمای همسفر، این وادی برای من اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ زیرا وقتی می‌خواهم به یک نفر آموزش بدهم یا او را در مسیرش همراهی کنم، اول باید ببینم خودم چقدر به این آموزش عمل می‌کنم. نمی‌توانم فقط درباره عقل و دانایی صحبت کنم ولی در زندگی خودم با اولین ناراحتی، کنترلم را از دست بدهم. یکی از چیزهایی که وادی ششم به من یاد داده، این است که همیشه لازم نیست جواب هر چیزی را همان لحظه بدهم. لازم نیست در برابر هر حرفی واکنش نشان بدهم و لازم نیست برای ثابت کردن خودم با دیگران بحث کنم. گاهی بهترین تصمیم این است که کمی صبر کنم تا آرام شوم و بعد تصمیم بگیرم.

امروز هنوز هم در خیلی از موقعیت‌ها ممکن است اشتباه کنم و گاهی تحت تأثیر نفس قرار بگیرم؛ اما تفاوتی که در خودم می‌بینم این است که بیشتر متوجه می‌شوم چه اتفاقی درونم افتاده است. متوجه می‌شوم که این تصمیم از روی عقل بوده یا خواسته نفس. به نظرم یکی از زیبایی‌های آموزش‌های کنگره۶۰ همین است که قرار نیست یک‌شبه تغییر کنیم. باید قدم‌ به‌ قدم حرکت کنیم و هر روز کمی بهتر از روز قبل باشیم. وادی ششم به من یادآوری می‌کند که عقل همیشه در وجود است؛ اما برای اینکه بتوانم از فرمانش استفاده کنم، باید آموزش ببینم، تجربه کنم و روی خودم کار کنم. وادی ششم برای من یعنی یاد بگیرم فرمان زندگی‌ خود را کم‌کم به دست عقل بسپارم و برای رسیدن به این جایگاه، هر روز روی خودم کار کنم. از خداوند و کنگره ۶۰ سپاسگزارم که این مسیر را به من نشان دادند.

رابط خبری: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون چهارم)
نویسنده: راهنما همسفر اکرم (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر پرنیا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول) دبیر دوم سایت