خداوند را شکر و سپاسگزارم که فرصت حضور در کنگره۶۰ و استفاده از آموزشهای ارزشمند آن را به من عطا کرد، وقتی عنوان برابری را میشنویم، معمولاً تصور میکنیم که همه انسانها باید امکانات، شرایط و نتیجه یکسانی داشته باشند؛ اما این سیدی به من یاد داد که برابری، مساوات و عدالت سه مفهوم متفاوت هستند و اگر آنها را با هم اشتباه بگیریم، نگاه ما به زندگی نیز اشتباه خواهد شد. یکی از مهمترین نکاتی که از این سیدی یاد گرفتم این است که عدالت به معنای مساوات نیست، اگر به همه افراد بدون توجه به تلاش، دانش، مسئولیت و عملکردشان، یک نتیجه یکسان داده شود، این عدالت نیست. عدالت یعنی هر فرد نتیجه عمل خودش را دریافت کند و هر چیز در جایگاه واقعی خود قرار بگیرد.
خداوند در اجرای قوانین، بین هیچ انسانی تبعیض قائل نمیشود، قانون برای همه یکسان است. اگر کسی در مسیر درست حرکت کند، آموزش ببیند، صبر داشته باشد و تلاش کند، نتیجه آن را خواهد دید و اگر از قوانین فاصله بگیرد نتیجه دیگری خواهد گرفت. این همان عدالت الهی است. گاهی ما وقتی موفقیت دیگران را میبینیم تصور میکنیم عدالت رعایت نشده است؛ اما این سیدی به من آموخت که ما فقط نتیجه را میبینیم نه مسیر را شاید آن فرد سالها آموزش دیده، سختی کشیده، خدمت کرده و مسئولیتهایش را پذیرفته است؛ بنابراین نتیجهای که امروز میبیند حاصل همان حرکت است در کنگره۶۰ نیز همه افراد از نظر احترام و حق آموزش برابر هستند؛ اما جایگاهها براساس خدمت، نظم، مسئولیتپذیری و اجرای آموزشها به دست میآید.
اگر کسی جایگاه بالاتری دارد به این معنا نیست که از دیگران باارزشتر است؛ بلکه مسئولیت بیشتری پذیرفته و برای آن تلاش کرده است. این سیدی باعث شد به جای اینکه دائماً از زندگی سؤال کنم چرا او بیشتر دارد؟ از خودم بپرسم: من برای رسیدن به خواستههایم چه کردهام؟ آیا سهم خودم را انجام دادهام؟ آیا آموزشها را فقط شنیدهام یا آنها را اجرا هم کردهام؟ برداشت دیگر من این است که عدالت از خود انسان شروع میشود آیا با جسم خودم عادل هستم؟ آیا به روانم آرامش میدهم؟ آیا حق خانواده، دوستان و اطرافیانم را رعایت میکنم، اگر خودم عادل نباشم، چگونه میتوانم انتظار عدالت از دیگران یا از زندگی داشته باشم؟ این آموزش به من یاد داد که مقایسه کردن، یکی از بزرگترین موانع درک عدالت است.
وقتی زندگی خودم را با دیگران مقایسه میکنم از قانون علت و معلول غافل میشوم؛ اما اگر بدانم هر نتیجهای علتی دارد به جای حسادت یا گلایه، روی اصلاح خودم کار خواهم کرد. پیام این سیدی برای من این بود که خداوند همه انسانها را در برابر قانون برابر قرار داده است؛ اما نتیجهها براساس عملکرد انسانها متفاوت است و این تفاوت، نشانه بیعدالتی نیست، بلکه نشانه اجرای دقیق عدالت است در این سیدی اشاره کرده بود که پرهیزکاران به خداوند نزدیکترند، پرهیزکاران کسانی هستند که از ضدارزشها دوری میکنند، دروغ نمیگویند، غیبت نمیکنند، زیراب نمیزنند، مواد مخدر مصرف نمیکنند، مشروب نمیخورند و... در کنگره هم همینطور است کسانی که حرمتها را رعایت میکنند و خدمت میکنند به حقیقت نزدیکترند.
عدالت این نیست که همه چیز بهطور مساوی تقسیم شود، عدالت جایی بخشیدن است و جایی نگذشتن از حق، عدالت فقط نرمی و خوشی نیست هرچه سطح آموزش بالاتر باشد به تفکر نزدیکتر میشویم و دانایی بالاتر میرود و در نتیجه به انسانیت نزدیکتر میشویم وقتی ما به دانایی و معرفت برسیم میتوانیم تشخيص دهیم که چه کاری درست است و چه کاری غلط و این میشود عمل سالم از خداوند میخواهم به من کمک کند به جای قضاوت کردن دیگران، سهم خودم را در زندگی بهدرستی انجام بدهم، قوانین را بشناسم و آنها را اجرا کنم تا بتوانم عدالت را ابتدا در وجود خودم برقرار سازم.
منبع: سیدی برابری
نویسنده: مسافر نیکوتین همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر بتول(لژیون ویلیام)
رابط خبری و ویراستاری: مسافر نیکوتین همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر بتول(لژیون ویلیام)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
31