وقتی سیدی «عدالت» را گوش دادم، بیشتر به این فکر کردم که شاید خیلی از ما معنی واقعی عدالت را آنطور که باید نمیدانیم. گاهی عدالت را فقط در برابر بودن، میبینیم؛ اما در این آموزش متوجه شدم که عدالت یعنی هر چیزی در جای درست خودش قرار بگیرد و هر انسانی نتیجه مسیر و انتخابهای خودش را ببیند.
گاهی در زندگی، وقتی چیزی طبق خواسته ما پیش نمیرود، سریع فکر میکنیم که حق ما ضایع شده یا با ما عادلانه رفتار نشده است؛ اما شاید اگر با دید بازتری نگاه کنیم، همان اتفاق باعث یاد گرفتن و رشد ما شود. عدالت همیشه چیزی نیست که در لحظه برای ما خوشایند باشد، بلکه میتواند به درست شدن مسیر ما کمک کند.
این دستورجلسه من را بیشتر متوجه رفتارهای خودم کرد. اینکه قبل از اینکه دیگران را قضاوت کنم، بهتر است اول خودم را بررسی کنم و ببینم چقدر در حرفها، رفتارها و تصمیمهایم درست عمل میکنم. هر کاری که انجام میدهیم، اثری دارد و نتیجه آن به شکلی به زندگی خودمان برمیگردد.
در کنگره یاد گرفتم که انسانها فقط با گذشته و شرایطی که داشتهاند شناخته نمیشوند، بلکه مهم این است که امروز در چه مسیری حرکت میکنند. کسی که برای بهتر شدن خودش تلاش میکند، خدمت میکند و باعث آرامش دیگری میشود، قدمی در مسیر ارزشمندی برداشته است. یکی از نکات مهم این دستورجلسه برای من این بود که خدمت کردن یک فرصت است. اینکه انسان بتواند باعث امید، آرامش و کمک به دیگری شود، نعمت بزرگی است که باید قدر آن را دانست و با عشق و مسئولیت انجامش داد.
عدالت بدون معرفت و عمل سالم شکل نمیگیرد. برای اینکه بتوانم درست را از نادرست تشخیص بدهم، باید آموزش ببینم، فکر کنم و آگاهی خودم را بیشتر کنم؛ چون گاهی ممکن است کاری از نظر من خوب باشد؛ اما نتیجه درستی نداشته باشد. همچنین فهمیدم که عدالت فقط درباره دیگران نیست و باید از خودم شروع شود. اگر انتظار دارم دیگران با من درست رفتار کنند، خودم هم باید در رفتار و گفتارم با دیگران دقت داشته باشم و مسئولیت انتخابهایم را بپذیرم.
ارتباط این موضوع با تیروکمان را هم میتوان اینطور دید که در تیروکمان، نتیجه هر فرد به میزان تمرین، تمرکز و تلاشی که انجام داده، بستگی دارد. ممکن است دو نفر در یک شرایط تمرین کنند، اما نتیجه تیراندازیشان یکسان نباشد؛ چون میزان دقت و تلاش هرکدام متفاوت است. بنابراین، عدالت به این معنا نیست که نتیجه همه یکسان باشد، بلکه هرکس نتیجه عملکرد خودش را میبیند.
در پایان، این دستورجلسه برای من یک پیام مهم داشت؛ اینکه عدالت از نوع نگاه، رفتار و انتخابهای هر روز من شروع میشود. امیدوارم با آموزش و یادگیری بیشتر، کمتر قضاوت کنم، بهتر درک کنم و قدمهای کوچکی در جهت تکامل برای تبدیل شدن به انسانی بهتر بردارم.
نویسنده: همسفر منیر رهجوی راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
رابط خبری لژیون سردار: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
15