مقدس‌ترین حق فرصت دوباره زیستن برای همه است

در میان هیاهوی درمان درد، در آن‌جا که اعتیاد چون زخمی کهنه بر پیکره جان‌ها نشسته بود ساختار بنا شد به نام کنگره۶۰، جایی‌که عدالت، نه برابری مطلق قد و قامت‌ها بلکه عدالت آموزشی و فرصت‌ها معنا می‌شود. عدالت در لغت معادل نظم و ادب است. در میان عموم به معنا برابری و مساوات و در واقع به معنا قرار گرفتن هر چیز در جای خودش است. از خود می‌پرسم آیا در کنگره همه با هم برابرند؟ در این مسیر، تلاش و خواست اولویت است، کسی‌که در تاریکی اعتیاد، خود را به دست تقدیر سپرده، با کسی که با جان و دل فرمان‌بردار است و متون را می‌خواند، سی‌دی می‌نویسد و در پی تغییر است، برابر نیست.

عدالت در کنگره، به معنی تساوی نتیجه نیست؛ بلکه به معنای تساوی دسترسی به آموزش است. اگر در کنگره کسی به رهایی می‌رسد و دیگری هنوز درگیر گره‌های ذهنی خویش است، این بی‌عدالتی سیستم نیست؛ بلکه بازتاب میزان حرکت و پذیرش خود فرد است. همه برابرند چراکه وقتی فرد وارد می‌شود، نام، نشان، ثروت، مقام و گذشته‌ تلخ خود را پشت در کنگره می‌گذارد و وارد می‌شود. در کنگره، هر کس در هر جایگاه که هست همسفر یا مسافر است آقا و سرور نیست و مانند مسافرانی هستند که در یک کشتی نشستند. عدالت در این‌جا یعنی: این‌که درد یک نفر، درد همه است. یعنی این‌که قلب راهنما برای رهایی رهجو، همان‌قدر می‌تپد که برای رهایی خودش در گذشته تپیده بود. در کنگره۶۰ هرکس، از هر کجا این خاک که آمده باشد، حق دارد بیاید، بنشیند، آموزش ببیند و به رهایی برسد.

در کنگره برابری در فرصت دوباره زیستن مقدس‌ترین حقی است که به همگان داده می‌شود. عدالت، آن تعادلی است که در درون تک‌تک ما شکل می‌گیرد، آن زمان که بیاموزیم هرکس در جایگاه خود، به اندازه تلاش و کوشش خود سهم می‌برد. کسی که مواد مخدر استفاده می‌کند و در کنار خیابان می‌خوابد عین عدالت است، در واقع تعیین کننده عدالت خود ما هستیم. عدالت یکی از اضلاع مثلث (عدالت، معرفت، عمل سالم) است و بیانگر این  مطلب است که معرفت، شناخت و آگاهی منجر به عمل سالم می‌شود و نتیجه عمل سالم عدالت است. در کنگره، عدالت فقط یک واژه نیست یک شیوه‌ زندگی است. این‌جا آدم‌ها نه با گذشته‌ خود، نه با زخمی که خوردند، نه با عنوان و جایگاه سنجیده می‌شوند؛ بلکه با میزان تلاش، صداقت و حرکت آن‌ها شناخته می‌شوند.

عدالت در کنگره؛ یعنی هر کس فرصت داشته باشد از نو شروع کند. یعنی کسی به‌خاطر سقوط‌هایش حذف نشود و کسی به‌خاطر مقامش برتر نماند، این‌جا همه در یک مسیر قدم می‌گذارند؛ اما هرکس با بار، درد و زمان خود وارد می‌شود. شاید برابری کامل در ظاهر نباشد؛ اما در نگاه کنگره، همه سزاوار دیده شدن، شنیده شدن و رشد کردنند و این زیباترین شکل عدالت است که انسان، انسان بماند و برای بهتر شدن تنها نماند.

نویسنده: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر مهشید (لژیون چهاردهم)
رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مهشید (لژیون چهاردهم)
عکاس‌خبری: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پانزدهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی هاتف