تعیین‌کننده عدالت خود من هستم

درک من قبل از ورود به کنگره در مورد عدالت این‌گونه بود؛ فکر می‌کردم عدالت یعنی این‌که همه چیز من با دیگران برابر باشد. مثلاً اگر شخصی فلان چیز را دارد من هم باید مثل همان را داشته باشم، بدون توجه به این‌که شخص مقابل برای به دست آوردن این موقعیت چقدر تلاش، کوشش و زحمت کشیده تا به این جایگاه رسیده است. فکر می‌کردم اگر من در زندگی با سختی مواجه شده‌ام باید خیلی زود جبران شود بدون این‌که تلاش و کوششی داشته باشم. همیشه از خداوند شاکی بودم که چرا فلانی در آرامش و آسایش زندگی می‌کند ولی من باید این‌ همه سختی را تحمل کنم و دم از بی‌عدالتی خداوند می‌زدم. اما با آموزش‌های بی‌پایان کنگره در این باب متوجه شدم، عدالت یعنی قرار گرفتن هر چیزی در جای خود؛ اکنون به این باور رسیده‌ام به جای گله کردن از زمین و زمان، به مقدار سعی و تلاش خود توجه کنم که جایگاه من بر این مبنا تعیین می‌شود نه آن‌چه که من دوست دارم. حال متوجه شدم با مقدار سعی و تلاش و حال خرابی که داشتم، جایگاه من کاملاً درست بوده، من فکر می‌کردم عدالت خدا نیست، که این قدر دچار مشکل می‌شوم، اما حالا فهمیده‌ام که من با رفتار و کردار خود عدالت را تعیین می‌کنم. اکنون که به این واقعیت پی برده‌ام تعیین‌کننده عدالت، خود من هستم. اکنون سعی می‌کنم با حرکت به طرف ارزش‌ها و دوری از ضدارزش‌ها بهترین جایگاه را برای خود و خانواده‌ام به ارمغان در بیاورم و در صلح و آرامش به زندگی خود در کنار آنها ادامه دهم. خداوند را شاکر هستم که به درک واقعی عدالت رسیده‌ام و سعی می‌کنم تسلیم خواست و اراده خداوند متعال باشم؛ چون درگاه خداوند بزرگ‌ترین جایگاهی است که هیچ‌گونه بی عدالتی در آن دیده نمی‌شود. رسیدن به این درک و جایگاه را مدیون آموزش‌هایی که در کنگره‌‌۶۰ آموخته‌ام می‌باشم.

نویسنده: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر یگانه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر یگانه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد