به یاد میآورم زمانی را که بهخاطر ناآگاهی و قضاوت، گمان میبردم، عدالت در هیچچیز و هیچ جا وجود ندارد. آنچنان گمراه شده و در مسیر ضدارزشها قرار گرفته بودم و هیچوقت حالم خوب نبود. همیشه با رنج، ناراحتی و سختی زندگی میکردم. با افکاری که داشتم، منتظر بودم همه چیز با هم مساوی باشد. اینها باعث شد، میان من و مسافرم فاصله ایجاد شود. فکر میکردم من با او تفاوت دارم و خودم را بهتر و داناتر از او میدانستم. مقصر اصلی را مسافرم میدانستم. اصلاً به این فکر نمیکردم که همه چیز در جهان هستی بانظم و عدالت آفریده شده است؛ زیرا عدالت را آن گونه که میخواستم تعریف کرده و غرق در تاریکی بودم.
تا اینکه روزی، در اوج ناامیدی، با کنگره60 آشنا شدم. با واردشدن به آن مکان و آموزشهایی که گرفتم، فهمیدم عدالت غیر از آن چیزی است که من تصور میکردم و ممکن است تمام حرفها و کارهای من عمل صالح و سالم نباشند. در ظاهر آنها را نیک میپنداشتم؛ ولی در باطن برای خود من مشکلساز و مخرب بودند. آموزشهای ناب کنگره باعث شد بتوانم، تفکر و نگرش خود را نسبت به مسائل تغییر دهم، در مسیر درست عدالت حرکت کنم و آن را بفهمم و لمس کنم.
اوایل که به کنگره آمده بودم، فکر میکردم. من همه چیز را میدانم و بسیار زود به آن شناخت و عمل سالم دست پیدا میکنم، خود را برتر میدانستم؛ ولی بهمرورزمان به این نتیجه رسیدم که هر عملی را که میخواهم انجام بدهم، باید کاملاً از نتایج خوب و بد آن آگاهی داشته باشم که اگر زمانی بخواهم به فردی یا حتی مسافرم کمک کنم، این عمل همراه با تعادل باشد و به آنها ضرر نرساند و ایجاد مشکل نکند.
در پایان، من باید تلاش کنم که با عدالتی که در کنگره وجود دارد، در مسیر رشد قرار بگیرم. بانظم و پیروی از آموزشها به دانایی بیشتری دست پیدا کنم و بتوانم عدالت را که نتیجهای کار و تلاش خود من است، اجرا کنم.
نویسنده و رابط خبری: همسفر همدم رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون سوم)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
27