عدالت یا برابری؟ آیا در کنگره همه با هم برابرند یا عدالت به معنای رعایت تفاوتهاست؟ امروز برای باز کردن گرههای این سوال، در کنار راهنما همسفر زهرا هستیم تا دستور جلسه عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ را از نگاه او بررسی کنیم، با ما همراه باشید تا از آموزشهای این گفتوگو بهرهمند شویم.
راهنما همسفر زهرا و مسافرشان با تخریب ۱۰ سال آنتیایکس مصرفی تریاک وارد کنگره شدند. ۱۱ ماه با متد DST و داروی OT به راهنمایی مسافر سعید و همسفر مائده سفر کردند. هماکنون به مدت ۵ سال و ۳ ماه و ۲۷ روز است که با دستان پرمهر آقای مهندس دژاکام از بند اعتیاد آزاد و رها هستند. ورزش مسافر والیبال و ورزش همسفر بسکتبال.
آیا در کنگره۶۰، عدالت به معنای رفتار یکسان و برابر با همه است یا رفتار متناسب با نیازها، ظرفیت و جایگاه خدمتی افراد؟
اولین برداشتی که از عدالت در ذهن انسان به وجود میآید برابری و یکسان بودن است اما باید گفت که عدالت همیشه به معنای برابری و یکسان بودن نیست مخصوصاً در کنگره ۶۰ که ابتدای ورود به کنگره همه افراد برای دریافت امکانات با هم برابر میشوند ولی در ادامه و با حضور در کنگره میزان تلاش، خواسته و عمل افراد است که جایگاهشان را مشخص میکند و عدالت را در حقشان اجرا میکند.
چگونه میتوان در برخوردهای متفاوت با افراد در جایگاههای خدمتی مختلف، اصل عدالت و انصاف را حفظ کرد؟
شعار کنگره: عدالت، معرفت و عمل سالم است و اگر رفتاری که ما داریم و برخوردمان با دیگران بر اساس رعایت اصول و حرمت کنگره ۶۰ باشد قطعاً ما در صراط مستقیم قرار میگیریم و در صراط مستقیم، رعایت دو ضلع از این مثلث یعنی کسب معرفت و عمل سالم انسان را در جایگاه درست و عادلانه قرار میدهد.
آیا تفاوت در جایگاههای خدمتی کنگره۶۰ میتواند زمینهساز بروز ناعدالتی شود؟
راهکارهای عملی برای پیشگیری از این آسیب چیست؟ ما در کنگره میآموزیم هر کس در هر جایگاهی قرار میگیرد عین عدالت است و چیزی است که با سعی و تلاش خودش به دست آورده است، پس باور و ایمان به این موضوع که جایگاه هر شخص مستقیماً به میزان خواست و عمل سالم او بستگی دارد، کلمه ناعدالتی را بیمعنا میکند و اشخاص متوجه میشوند برای به دست آوردن و لایق شدن باید تلاش کنند و زمین وجودیشان را آماده کنند. این برخورد یکسان با جایگاههای مختلف است که عین بیعدالتی است؛ چرا که هر کس برای قرار گرفتن در جایگاهی بهای آن را پرداخت کرده است.
آیا در تعیین جایگاه افراد، میزان آگاهی نقشی تعیینکننده دارد یا جایگاهها صرفاً با معیارهای دیگری سنجیده میشوند؟ چرا این تفاوت اهمیت دارد؟
قطعاً کسب اطلاعات و دانش و آگاهی داشتن برای قرار گرفتن در جایگاهی بسیار مهم است؛ اما از آن مهمتر داشتن ظرفیت برای آن جایگاه است؛ زیرا اگر جایگاهی که به دست میآوریم با ظرفیت درونی ما برابر نباشد و ظرف وجودی ما اندازه آن جایگاه نباشد هم برای خودمان و هم برای دیگران تخریب و آسیب ایجاد میکنیم.
چگونه میتوان از تجربیات پیشکسوتان و افراد در جایگاههای بالاتر بهرهمند شد، بهطوری که احساس نابرابری یا سلسله مراتب منفی ایجاد نشود؟
در کنگره۶۰ هر جایگاهی قابل احترام است و همه موظف هستند که به جایگاههای مختلف احترام بگذارند. زیرا اگر من امروز به یک بزرگتر احترام نگذارم فردا که خود بزرگ شدم کسی به من احترام نخواهد گذاشت. ما باید قدردان مسئولین و پیشکسوتانی که زحمت کشیدهاند باشیم و با استفاده از تجربیاتشان و احترام به جایگاه آنها باعث ایجاد نظم در کنگره و پیشرفت کنگره شویم.
آیا میتوان قائل به برابری جایگاه و میزان اثرگذاری بین افرادی بود که در مسیر خدمت و سازندگی هستند با کسانی که در مسیر تخریب و فساد حرکت میکنند؟
در کلام الله آمده است «هل یستوی الذین یعلمون والذین لا یعلمون» آیا کسانی که میدانند با کسانی که نمیدانند برابرند؟ همچنین در کنگره آموختیم دانایان با نادانان برابر نیستند، کسی که خدمت میکند با کسی که خیانت میکند در برداشت آنچه کاشته است مساوی و برابر نیست و پاداش خدمت و سازندگی با تخریب و فساد هم برابر نیست.
چگونه میتوان بدون درگیر شدن در قضاوتهای شخصی، به ارزیابی درستی از تفاوت جایگاهها در یک مجموعه دست یافت؟
با آموزش گرفتن و بالا بردن داناییمان و اینکه همواره بتوانیم آموزشهایی که گرفتهایم را عملی کنیم یعنی قدرت اجرایی کردن دانستههایمان را داشته باشیم و آنها را به دانایی موثر تبدیل کنیم کمکم از قضاوت کردن جایگاهها فاصله میگیریم و متوجه میشویم هر کس در کنگره در هر جایگاهی که خدمت میکند؛ قطعاً عدالت، معرفت و عمل سالم را در نظر میگیرد.
چه توصیهای برای کسی دارید که در جایگاه فعلی خود احساس رضایت ندارد و خواستار تغییر در شرایط خدمتی یا جایگاه خود است؟
شخص قبل از هر چیز باید بداند و بپذیرد جایگاهی که دارد نتیجه تلاش و خواست خودش است؛ حتی اگر خواسته خود را به یاد نیاورد و یا از خواسته درونی خودش آگاه نباشد؛ اما اگر از این جایگاهی که دارد ناراضی است؛ باید تلاش کند و زمین وجودی خودش را برای به دست آوردن آنچه خواهان آن است آماده کند.
کلام آخر:
در آخر خداوند بزرگ را شاکر و سپاسگزارم و همچنین از جناب مهندس و خانواده محترمشان سپاسگزارم که اجازه دادند بنده در این جایگاه خدمتی آموزش بگیرم.
از شما و گروه سایت هم بابت وقتی که برای بنده گذاشتید و زحماتی که در قسمت سایت میکشید بینهایت سپاسگزارم.
طراح سوال و مصاحبهگر: همسفر لاله رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفدهم)
عکاس خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
100