تفاوت ما در میزان تفکر، اندیشه و درجۀ رشد ماست

به‌نام قدرت مطلق الله
سومین جلسه از دوره هجدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا (مبارکه)، با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر علی‌مراد و دبیری مسافر همایون با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره60 با هم برابراند؟» در تاریخ سه‌شنبه 20 مردادماه 1405 راس ساعت 17:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
  سلام دوستان حسین هستم یک مسافر.
از گروه مرزبانی و ایجنت محترم تشکر می‌کنم که این اجازه را به من داند که دراین جایگاه آموزش بگیرم.
دستور جلسۀ این هفته: عدالت، آیا همۀ افراد در کنگرۀ۶۰ با یکدیگر برابرند؟ این پرسش، خود به دو دستور جلسه تبدیل می‌شود. به فرمودۀ جناب مهندس، جهان هستی بر مبنای عدالت استوار گردیده است و اگر عدالتی در کار نباشد، نظام هستی رو به زوال می‌رود. همواره در جهان هستی عدالت جاری است و اگر امروز بگویم عدالتی وجود ندارد، خطا از من است؛ چراکه تفکر و اندیشۀ من دچار اشتباه شده است. ما در زمان مصرف، همواره ناسپاس بودیم و کفر می‌گفتیم که چرا خداوند این بلاها را نازل می‌کند؟ یا چرا، مثلاً، مشکلات بیشتر بر سر ما فرود می‌آید؟، اما چنین نیست؛ همه چیز بر پایۀ عدالت واقع شده است، و اگر عدالت وجود نداشت جهان از هم می‌پاشید؛ بسیاری از حقایق در صور پنهان ما نهفته است که قادر به درک آنها نیستیم و از آن بی‌خبریم. به گفتۀ راهنمای گرامی‌ام، شاید در ابعاد پیشین، من دچار مشکل بوده‌ام که در این مرحله از حیات به مصرف‌کنندگی دچار شدم و اکنون خسارت‌های بُعد پیشین را بازپرداخت می‌کنم.

شکر خدا که پایم به کنگرۀ۶۰ گشوده شد؛ همه می‌دانند که هر کسی لیاقت کنگره را ندارد و هر که به کنگره می‌آید شامل لطف بزرگی شده تا در اینجا آموزش ببیند. بخش دوم دستور جلسه اسن است که آیا در کنگره همه با هم برابرند؟ ما هنگام تولد، همگی نوزادانی یکسان هستیم، اما تفاوت‌ها در رشد، تربیت خانوادگی، تحصیل و ... پدید می‌آید؛ یکی درس می‌خواند و مهندس یا دکتر می‌شود و دیگری درس نمی‌خواند و بیکار می‌ماندو یا یکی در بدترین حالت بی خانمان می شود.

در کنگره نیز چنین است: هر کسی وقتی وارد کنگره می‌شود در ابتدا با سایر اعضا یکسان است اما در ادامۀ سفر تفاوت ها ایجاد می شوند برای مثال آیا من که مدت سفرم شاید چهار سال طول بکشد، با کسی که در ده ماه سفر را به پایان می‌رساند، یکسانم؟ کسی که به کنگره می‌آید، آموزش‌ها را فرا می‌گیرد، به سخن راهنما عمل می‌کند، به موقع خدمت می‌گزارَد و راهنما یا خدمتگزار و مرزبان می‌شود، با منی که رهایی می‌یابم و می‌روم، آیا یکسان است؟ نمی‌توان گفت که یکسان است، چراکه تفاوت بسیار است. در سخنان جناب مهندس در سی‌دی وظایف رهجو آمده است که وقتی به کنگره می‌آییم، هر شغلی که داریم - دکتر، مهندس یا غیر آن - را پشت در کنگره می گذاریم و بعد وارد می شویم؛ همگی مسافریم و یکسان هستیم. تفاوت ما در میزان تفکر، اندیشه و درجۀ رشد ماست. اگر به مثلث کنگره دقت کنیم، در رأس آن عدالت و در ضلع دیگر آن معرفت قرار دارد. معرفت از آموزش و تفکر صحیح به دست می‌آید و به تبع آن، به واسطۀ معرفت می‌توانیم به عمل سالم - که ضلع سوم مثلث است - دست یابیم. من به کنگره می‌آیم تا شیوۀ درست زندگی کردن، سخن گفتن، تفکر سالم و نحوۀ مواجهه با مشکلات را بیاموزم.

در زمان مصرف، نمی‌توانستم درست سخن بگویم، پوششم درست نبود و توان رویارویی با مشکلات را نداشتم؛ اما اکنون شرایط من کاملاً دگرگون شده است و همه‌ی اینها به لطف خداوند و آموزش‌های کنگره است. پیش از این می‌پنداشتم عدالت به معنای برابری است، اما وقتی در کنگرۀ۶۰ حضور یافتم، دریافتم که عدالت در حق هر کس به میزان تلاش و کوشش او بستگی دارد. آیا کسی که به کنگره می‌آید و درست سفر نمی‌کند و می‌کوشد دیگران را نیز از راه به در برد، با کسی که درست سفر می‌کند و به دیگران برای رسیدن به رهایی یاری می‌رساند، برابر است؟ آیا کسی که راهنما می‌شود و تعداد بسیاری را به درمان می‌رساند، با کسی که خود درمان می‌شود و می‌رود، یکسان است؟ من و پدرم چهار سال پیش با هم به کنگرۀ۶۰ آمدیم، پدرم در همان سفر اول درمان شد و پس از درمان، خدمت گرفت و مرزبان شد؛ اما من تنها آمدم و رفتم و به آموزش‌ها توجه نکردم و همین باعث شد پیشرفتی نداشته باشم. همان‌گونه که عدالت در جهان هستی برقرار است، در کنگرۀ۶۰ نیز به همین منوال جاری است. اگر کسی راهنما می‌شود، عین عدالت است و اگر کسی مرزبان می‌شود، عین عدالت است. از اینکه به صحبت های من گوش دادید از شما متشکرم.

تایپ و ویرایش: مسافر محمدعلی، مسافر ابوالفضل
عکس: مسافر ابوالفضل
تایید و ارسال: مسافر حسین