عدالت با مساوات تفاوت دارد

گاهی یک دستور جلسه فقط یک موضوع برای نوشتن نیست؛ بلکه فرصتی است تا نگاهی دوباره به مسیر زندگیمان داشته باشم. دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» برای من از همان موضوعاتی بود که باعث شد لحظه‌ای مکث کنم و به آنچه در این سفر آموخته‌ام، بیندیشم.

پیش از آشنایی با کنگره، تصورم از عدالت این بود که همه باید از امکانات، شرایط و جایگاه یکسانی برخوردار باشند؛ اما امروز می‌دانم عدالت با مساوات تفاوت دارد. عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه درست خود قرار بگیرد و هر فرد نتیجه انتخاب‌ها، تلاش‌ها و عملکرد خود را ببیند.

زمانی‌که وارد کنگره می‌شویم، هیچ تفاوتی میان افراد وجود ندارد. همه افراد با یک هدف مشترک قدم به این مکان می‌گذارند برای رسیدن به حال خوش و ساختن انسانی بهتر از آنچه در گذشته بوده‌اند. در این مسیر هیچ‌کس به خاطر گذشته‌اش قضاوت نمی‌شود و هیچ‌کس به دلیل موقعیت اجتماعی، شغلی یا مالی بر دیگری برتری ندارد. این همان عدالت زیبایی است که در همان روزهای نخست می‌توان آن را احساس کرد.

اما در ادامه مسیر، تفاوت‌هایی به وجود می‌آید؛ تفاوتی که حاصل تلاش، آموزش، نظم، مسئولیت‌پذیری و خدمت است. راهنما شدن یا پذیرفتن هر مسئولیتی در کنگره، امتیازی نیست که به کسی هدیه داده شود؛ بلکه نتیجه حرکت صحیح، آموزش دیدن و خدمت خالصانه است. این تفاوت‌ها نه‌ تنها نشانه بی‌عدالتی نیست؛ بلکه جلوه‌ای از اجرای عدالت است.

این دستور جلسه به من یادآوری کرد که به جای مقایسه خود با دیگران، بهتر است مسیر خودم را ببینم. اگر امروز کسی در جایگاهی قرار دارد که من آرزوی آن را دارم، باید از خودم بپرسم او چه بهایی برای رسیدن به آن جایگاه پرداخته است. پاسخ این سؤال، انگیزه‌ای برای تلاش بیشتر در من ایجاد می‌کند.

کنگره۶۰ به من آموخت که عدالت در رعایت قوانین، احترام به حرمت‌ها و مسئولیت‌پذیری معنا پیدا می‌کند. هر اندازه بیشتر آموزش ببینم، فرمان‌بردار قوانین باشم و با عشق خدمت کنم، به همان اندازه ظرفیت رشد در من افزایش پیدا خواهد کرد. این قانون برای تمام افراد یکسان است و هیچ استثنایی وجود ندارد.

امروز باور دارم که همه اعضای کنگره۶۰ از نظر ارزش انسانی برابرند؛ اما جایگاه هر فرد بازتاب عملکرد، تعهد و میزان حرکت او در مسیر آموزش و خدمت است. این نگاه آرامش خاصی به من داده است؛ زیرا می‌دانم موفقیت دیگران، راه را برای من نمی‌بندد؛ بلکه ثابت می‌کند این مسیر برای هر کسی که بخواهد باز است.

در پایان، از خداوند سپاسگزارم که مرا با مکانی آشنا کرد که عدالت را نه در حرف؛ بلکه در عمل تجربه کردم. امیدوارم بتوانم با رعایت قوانین، خدمت صادقانه و استمرار در آموزش، سهم کوچکی در حفظ این عدالت داشته باشم و روزی به جایگاهی برسم که شایسته آن باشم؛ زیرا امروز ایمان دارم که در کنگره۶۰ عدالت، یعنی هر انسان ثمره همان بذری را که با اندیشه، ایمان و عشق کاشته است در زمان مناسب برداشت می‌کند.

نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون شانزدهم)
رابط لژیون: راهنما همسفر سمیه (لژیون شانزدهم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا