گروه خانواده_ تمام صفات خداوند در کسی که ایمان دارد متجلی میگردد.

خلاصه سی دی ایمان

ایمان یعنی تجلی نور خدا در انسان.
تجلی نور خدا در انسان یعنی چه؟
آیا خداوند که هستی را به وجود آورده و خدماتی که به انسان می‌دهد، انتظاری از او دارد؟ نه انتظاری ندارد؛ حتی به فکر پس گرفتنش هم نیست. خداوند مثل خورشید است؛ نورش را به همه جا می‌تاباند.
تجلی نور خدا در انسان یعنی قدرت و صفات خداوند، بخشندگی و رحیم بودنش در انسان ظهور پیدا کند.
کسی که ایمان دارد رحیم است.
خداوند محبت دارد؛ کسی که ایمان دارد محبت دارد.
خداوند علیم (توانا) است؛ کسانی که ایمان دارند انسانهای توانایی هستند.
هر کدام از صفات خداوند را در نظر بگیرید، آن صفات در کسی که ایمان دارد خودش را متجلی می‌کند.
آن صفاتی که خداوند دارد، همه در انسان نهفته شده است ‌.
ایمان در وجود خداوند به عنوان اقیانوس است؛ ولی در انسان مثل یک قطره یا یک کوزه است؛ پس بنابراین ایمان یعنی اعتقاد داشتن. اعتقاد داشتن به چه؟ اعتقاد به خودش، به انسانها، به خانواده، به حیات، به زندگی، به راستی، به صداقت، به درستی، به مهر، به محبت، به هر چیزی که انسان باید اعتقاد داشته باشد. ایمان به این صورت است. یعنی سیستم باری تعالی به این صورت است.
کسی که در سیستم هستی میدهد مثل  آب زلال یک رودخانه است. رودخانه ها در حرکتند، جاری و زلال هستند، تمام مراتع، درختان و بوستان ها همه از  رودخانه‌ها آب برمیدارند و باعث حیات انسانها، گیاهان و حیوانات میشوند و از آبشان ذره‌ای کم نمی‌شود. همیشه زلال و شفاف وقوی و نیرومند هستند؛ چون همیشه میدهند.
انسانی که نمی‌دهد مثل یک برکه، استخر آب، یک حوض که تکان نمی‌خورد. وقتی آب ساکت و راکت باشد لجن و گندآب می‌شود.
ایمان این نیست که شما همش یک سفره بندازید و دعا بخوانید؛ این یک قسمت از ایمان است. ایمان آن چیزی است که شما حاضر باشید و از عصاره ی جانتان بدهید .
کسی که ایمان داشته باشد تمام خوبی ها و زیبای های  وجودش را سعی می‌کند به بقیه انسان ها بدهد؛ یعنی عصاره ی جانش را حاضر است به انسان‌ها بدهد؛ و اگر عصاره ی جانش را بدهد مرتب پرتر می‌شود و او عاشق است.
در هستی نمی‌توانید بگونه‌ای باشید که ندهید و بگیرید. هیچکس نمیتواند بگوید من ایمان دارم، عشق دارم، ولی از عصاره‌ی جانم جرات نمیکنم بدهم؛ این شخص ایمان ندارد حتی اگر هزار رکعت نماز بخواند و یا بالاترین عبادات را انجام دهد. وقتی از عصاره ی جانش و مالش نمی‌دهد، هر روز حالش خرابتر میشود.
ریشه‌ی تمام بیماری‌ها از بی‌ایمانی است. انسانی که همه چیز را برای خود و خانواده‌ی خود میخواهد بی‌ایمان است؛ پس بنابراین انسان‌هایی که به خداوند ایمان و اعتقاد دارند و به او توکل می‌کنند کمتر مریض می‌شوند و مشکلات کمتری سر راهشان قرار می‌گیرد و آرامش بیشتری دارند.
باید دوست بدارید تا دوست داشته شوید؛ باید بدهید تا بدهند؛ شما نکاشته درو نمیکنید؛ این یکی از بدبختی‌های انسان است که میخواهد نکاشته درو کند.
و در آخر میفرمایند کسی که ایمان دارد باید کاری که انجام میدهد بلاعوض باشد؛ هیچ انتظاری نداشته باشد؛ در غیر این صورت به نتیجه نمی‌رسد .
دوستان خوبم توصیه میکنم این سی دی را هفته ای یک بار گوش بدهید.

تایپ و نگارش: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون دوم) نگهبان سایت
رابط خبری: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت
مرزبان خبری: همسفر اعظم
همسفران نمایندگی بجنورد