عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه واقعی خودش قرار بگیرد

جلسه پنجم از دوره چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی لواسان با استادی راهنما همسفر رعنا،نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر کبری با دستور جلسه"عدالت،آیا در کنگره ۶۰ همه افراد با هم برابرند؟"روز سه‌شنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۰ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز بکار نمود.

سلام دوستان، رعنا هستم، همسفر.

خیلی خوشحالم که دوباره این جایگاه را تجربه می‌کنم و امیدوارم بتوانم خدمت خوبی داشته باشم و در کنار شما آموزش بگیرم. همچنین امیدوارم تعطیلات به همه شما خوش گذشته باشد.

دستور جلسه این هفته «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره برابرند؟» است.

اولین بار که با واژه «عدالت» در کنگره آشنا شدم، آن را در لوگوی کنگره دیدم. لوگوی کنگره دایره‌ای است که با خوشه‌های گندم تزئین شده و درون آن مثلثی قرار دارد که در رأس آن «عدالت» و در دو ضلع دیگر «معرفت» و «عمل سالم» قرار گرفته است.

دایره بیانگر هستی است؛ هستی‌ای که تمام موجودات، اعم از جمادات، نباتات و انسان‌ها، با تفاوت‌هایی که دارند، در آن نقش‌آفرینی می‌کنند. این دایره دارای یک مرکز است که ما آن را قدرت مطلق یا خداوند می‌نامیم و عده‌ای نیز آن را طبیعت می‌دانند. هر نامی که برای آن در نظر بگیریم، این مرکزیت وجود دارد و تعیین‌کننده قوانین هستی است.
تمام موجوداتی که در این دایره قرار دارند ارزشمند هستند و از این نظر با یکدیگر برابرند؛ زیرا هیچ نقطه‌ای روی دایره وجود ندارد که فاصله آن با مرکز، با نقطه دیگری متفاوت باشد. این دایره هزاران قطر و وتر دارد که با یکدیگر برابرند. مگر اینکه فردی خارج از قوانین الهی، قوانین هستی و قوانین خرد جهانی حرکت کند و اصول را زیر پا بگذارد. بنابراین اگر بخواهیم با این دیدگاه به موضوع نگاه کنیم، نمی‌توانیم نقطه‌ای را برتر یا پایین‌تر از نقطه دیگر بدانیم.
هر فردی در هر جایگاهی که در هستی قرار دارد، بر مبنای عملکرد و حرکت خودش آن جایگاه را به دست می‌آورد.
اگر به دو ضلع دیگر مثلث، یعنی معرفت و عمل سالم نگاه کنیم، متوجه می‌شویم برای رسیدن به عمل سالم، ابتدا باید نسبت به کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، شناخت و آگاهی پیدا کنیم. این آگاهی است که من را به نقطه‌ای می‌رساند که بتوانم عمل سالم انجام دهم. عمل سالم نیز عملی است که در نهایت به خیر و نتیجه درست ختم شود، نه صرفاً کاری که من تصور می‌کنم درست است.خیلی اوقات ممکن است فکر کنم کاری که انجام می‌دهم درست و در جهت کمک به دیگران است، اما نتیجه آن برخلاف تصور من، بسیار نامطلوب و حتی فاجعه‌آمیز باشد.از زاویه دیگری اگر نگاه کنیم، کنگره مکانی است که بر اساس قوانین الهی اداره می‌شود؛ مکانی الهی که می‌توان آن را به زمین تشبیه کرد؛ زمینی که خداوند آفریده و همه موجودات را مورد رحمت خود قرار داده است.
ما در هر لحظه لطف و رحمت خداوند را دریافت می‌کنیم. خداوند هم «رحمان» است و هم «رحیم». رحمان برای تمام موجودات و بندگانش است و رحیم برای بندگان خاص خود.این موضوع را می‌توان به نور خورشید تشبیه کرد. خورشید به همه موجودات به یکسان نور و گرما می‌دهد، اما هر موجودی بر اساس حرکت و موقعیت خودش می‌تواند از این نور و گرما بهره ببرد. انسان‌هایی که خود را در مسیر نور الهی قرار می‌دهند و در صراط مستقیم حرکت می‌کنند، رحمت خاصی را دریافت می‌کنند و جایگاهشان با افرادی که در مسیر ظلم حرکت می‌کنند و به هستی آسیب می‌زنند، یکسان نیست.

افرادی که در صراط مستقیم حرکت می‌کنند، از طرف هستی و خداوند برای انجام کارهای خاصی جذب می‌شوند؛ شاید حتی خودشان نیز متوجه این موضوع نباشند، زیرا هستی برای اداره خود به نیروهایی نیاز دارد و این نیروها از طریق انسان‌ها شکل می‌گیرند.در کنگره نیز همین‌گونه است. زمانی که یک فرد وارد کنگره می‌شود، امکانات کنگره مانند صندلی، چای، آموزش‌ها، جلسات، سی‌دی‌ها و محبتی که در کنگره جاری است، در اختیار همه اعضا قرار می‌گیرد. راهنمای تازه‌واردین نیز به همه افراد به یک شکل مشاوره می‌دهد.

اما از آن به بعد، همه چیز به نوع حرکت خود فرد بستگی دارد؛ اینکه چگونه حرکت کند، چگونه از سی‌دی‌ها استفاده کند و چگونه آموزش‌ها را دریافت و به آنها عمل کند.ممکن است فردی تنها پس از دو سال حضور در کنگره، چه از همسفران و چه از مسافران، وارد سفر دوم شود، در آزمون راهنمایی شرکت کند و شال دریافت کند. در مقابل، فرد دیگری ممکن است ده سال در کنگره حضور داشته باشد، اما هنوز با اصول اولیه کنگره آشنا نباشد و نتواند حرمت‌های کنگره را رعایت کند و همچنان بر اساس افکار شخصی خود حرکت کند.

آیا می‌توان گفت جایگاه این دو نفر یکسان است؟ قطعاً خیر.
آقای مهندس نمی‌گویند که همه باید مرزبان، استاد، دیده‌بان یا راهنما شوند؛ بلکه می‌گویند همه این جایگاه‌ها در کنگره وجود دارند و هر فردی که خواست درست داشته باشد و تلاش کند، می‌تواند به این جایگاه‌ها برسد و خدمت کند.ما می‌دانیم که خدمت در کنگره در نهایت برای خود ماست؛ برای رشد خودمان. من در هر جایگاهی که قرار می‌گیرم، با خدمتی که انجام می‌دهم و با چالش‌هایی که در آن خدمت با آنها رو
salehi: به‌رو می‌شوم، فرصت پیدا می‌کنم رشد کنم و تاریکی‌های درون خود را ببینم.واژه عدالت به این معناست که هر چیزی در جایگاه واقعی خودش قرار بگیرد و در مقابل آن، ظلم قرار دارد؛ یعنی چیزی که در جایگاه خود قرار نگرفته است. برای مثال، اگر مقام، ملک یا مالی متعلق به فردی باشد اما شخص دیگری آن را از او بگیرد، فرد در جایگاه واقعی خود قرار نگرفته و ظلم اتفاق افتاده است.

اما آیا در کنگره چنین اتفاقاتی رخ نمی‌دهد؟

نمی‌توانیم بگوییم هرگز چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد. همان‌طور که استاد امین در سی‌دی «زیرآب» اشاره می‌کنند، ممکن است چنین اتفاقاتی در کنگره نیز رخ دهد؛ اما تفاوت در اینجاست که بسیاری از این اتفاقات از روی ناآگاهی صورت می‌گیرد.همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند، یک نفر غرض دارد و یک نفر مرض دارد. ممکن است فردی به دلیل ناآگاهی تصور کند کاری که انجام می‌دهد درست است. اما با آموزش‌هایی که دریافت می‌کند و تذکراتی که به او داده می‌شود، می‌تواند متوجه اشتباه خود شود و مسیرش را اصلاح کند.

در کنگره معمولاً هدف افراد خدمت است، زیرا در قبال خدمت خود پولی دریافت نمی‌کنند و فردی که خدمت می‌کند، علاقه دارد آن را به بهترین شکل انجام دهد. اگر فردی در نهایت حاضر به اصلاح مسیر خود نباشد و از قوانین و اصول کنگره خارج شود، طبیعی است که از این دایره خارج خواهد شد.در ادامه می‌خواهم بخشی از صحبت‌های استاد امین در سی‌دی «تعادل» را مطرح کنم. بسیاری از انسان‌ها معتقدند که زمین مکان عادلی نیست و عدالت در آن وجود ندارد؛ اما در هستی قوانینی وجود دارد که برای همه یکسان اجرا می‌شوند. برای مثال، قانون جاذبه زمین برای همه یکسان است؛ چه یک پیامبر باشد و چه یک تکه سنگ.

تفاوت در جایی ایجاد می‌شود که برخی قوانین را خودمان با عملکردمان تحت تأثیر قرار می‌دهیم. برای مثال، ممکن است با بالا بردن نقطه تحمل خود در برابر سرما و گرما، یا با تغییر سبک زندگی، تغذیه، خواب و تقویت سیستم ایمنی، شرایط متفاوتی را برای خود ایجاد کنیم.
ممکن است اتفاق ناگواری برای من رخ دهد و بسیار ناراحت شوم، اما به دلیل مسیر درست زندگی و توانمندی‌ای که در خود ایجاد کرده‌ام، بتوانم سریع‌تر به تعادل برگردم.بنابراین آنچه در ظاهر مشاهده می‌کنیم، حاصل برآیند قوانین هستی و عملکرد خود انسان است. ممکن است فردی توانمند را ببینم و با خود بگویم: «چرا این اتفاق برای او رخ نداد، اما برای من اتفاق افتاد؟ پس عدالت کجاست؟»

در حالی که بسیاری از مسائل برای ما پنهان است و ما از عملکرد، گذشته و مسیر زندگی آن فرد آگاهی نداریم.در نهایت به این نتیجه می‌رسم که انسان چیزی نیست جز تلاش و حرکتی که خودش انجام می‌دهد و هر چیزی که در هستی وجود دارد، بر اساس قوانین خودش، عین عدالت است.هر جایگاه و هر شرایطی که در آن قرار دارم، نتیجه عملکرد و حرکت من است؛ چه آن را بپذیرم و چه نپذیرم.در پایان، جمله‌ای را که در یکی از مشارکت‌ها شنیدم، بسیار زیبا می‌دانم و دوست دارم با آن صحبت‌هایم را تمام کنم:

«رحمت بدون زحمت و زحمت بدون رحمت، هیچ مفهومی ندارد.»

                                  اعطای نشان اجرای پیمان وادی هشتم

ویرایش و ارسال:همسفر بهاره مرزبان خبری
عکاس:همسفر عهدیه رهجوی راهنما همسفر شادی(لژیون یکم)
همسفران نمایندگی لواسان