اجرای عدالت کنگره مثل یک آینه است

جلسه سیزدهم از دوره شصت‌و‌چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ابن‌سینا به استادی مرزبان همسفر طاهره، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر نسرین با دستور جلسه « عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ باهم برابرند؟ » روز سه‌شنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

اگر بخواهیم عدالت را تعریف کنیم، دو قسمت دارد. قسمت اول آن به این معنی نیست که آرم کنگره۶۰ را فقط روی دیوار ببینیم؛ آرم کنگره عبارت است از: عدالت، معرفت و عمل سالم. اگر بخواهیم به عدالت واقعی برسیم، یعنی همان عدالتی که مد نظر کنگره است، باید حتماً از دو پله دیگر عبور کنیم؛ یعنی آموزش لازم را ببینیم، معرفت درست و عمل سالم را داشته باشیم تا به آن عدالت برسیم.

قسمت دوم دستور جلسه می‌گوید: آیا در کنگره همه افراد با هم برابرند؟ هم می‌توان گفت بله و هم خیر! از این جهت جواب بله می‌شود که خداوند انسان‌ها را یکسان و برابر آفریده و آنچه مخصوص ذات یک انسان است را به همه داده است؛ پس وقتی افراد وارد می‌شوند، در ابتدا با هم برابرند، اما خیر به دلیل جایگاه با هم برابر نیستند. از لحظه‌ای که به عنوان یک تازه‌وارد سفرمان را شروع می‌کنیم، چگونگی حرکت و جایگاه ما در دست خودمان است.

در کنگره تلاش، تفکر درست، حرکت و مسئولیت‌پذیری افراد بسیار ارزشمند است. اگر یک تازه‌وارد این‌ها را داشته باشد، قطعاً موفق می‌شود و به عدالت واقعی می‌رسد، چون این عین عدالت است؛ اما اگر این‌ها را نداشته باشد، باز هم به عدالت می‌رسد، منتها جایگاه او پایین می‌آید که این هم باز عین عدالت است. شما دو همسفر را در کنگره در نظر بگیرید که هر یک یا دو سال است که به کنگره می‌آیند؛ یکی مرتب و منظم در جلسات و لژیون حاضر است، به حرف راهنما گوش می‌دهد، سی‌دی می‌نویسد، خدمت می‌کند و قوانین و حرمت‌ها را رعایت می‌کند. دیگری هر وقت دلش بخواهد می‌آید و سی‌دی نمی‌نویسد. خروجی کار کاملاً مشخص است؛ هر شخص نتیجه عملکرد خودش را می‌گیرد که این همان عدالت است. پس عدالت یعنی انسان سر جایگاه واقعی خودش باشد.

یک موضوعی که برای من بسیار زیبا و مهم است و به آن اعتقاد زیادی دارم این است: اگر من سفر‌ کرده جایگاه خودم را نبینم و خودم را با دیگران مقایسه کنم، کنگره این را نمی‌پذیرد. دستور جلسه عدالت به من می‌گوید به هیچ عنوان به دیگران نگاه نکن؛ شاید فقط باید نگاه کنم تا از آن‌ها انرژی بگیرم، نه این‌که خودم را قیاس کنم. مثلاً یک نفر یک سال است آمده و یک نفر ده سال؛ ممکن است آن که یک سال آمده تلاشش بیشتر بوده باشد، اما آن کسی که ده سال آمده و هنوز حرکتی نکرده، مدام در حاشیه قرار دارد؛ مدام فکر می‌کند فلان راهنما چه کرد؟ مرزبان چه گفت؟ چرا عدالت برقرار نیست؟ وقتی حواس من به حواشی است و حواسم به خودم نیست، بنابراین رشد نمی‌کنم، در حالی که دیگران در حال رشد هستند. آن‌وقت نتیجه می‌گیرم که کنگره به درد نمی‌خورد یا پارتی‌بازی شده. این‌ها قیاس‌هایی است که ما برای خودمان انجام می‌دهیم.

نکته مهم این است که هر جایگاهی که الان درش قرار دارم، بذری است که خودم کاشته‌ام. این موضوع در کنگره، جامعه و خانواده صادق است. اگر حرکت نکنیم، عقب می‌مانیم و بعد می‌گوییم راهنما به یک همسفر توجه ویژه دارد و به من توجه نمی‌کند. باید جایگاه درست خودمان را پیدا کنیم. من نباید کار داشته باشم که لژیون بغلی چه آموزشی می‌دهد یا مرزبان به چه کسی خدمت می‌دهد. متأسفانه این حاشیه‌ها دیده می‌شود و من به جد می‌گویم کسانی که دنبال این مسائل هستند، در کنگره موفق نمی‌شوند. این افراد اندر‌خم یک کوچه می‌مانند، در حالی که بقیه در حال رشد، خدمت و رسیدن به حال خوش هستند.

اجرای عدالت کنگره مثل یک آینه است؛ آینه‌ای که مرا به درون خودم برمی‌گرداند تا وجدانم را بیدار کند. عدالت و برابری کنگره در هیچ جای دیگر تعریف نشده است. مثلاً به عنوان یک مرزبان می‌بینم که راهنما یا مرزبان وارد لژیون می‌شود، اما برخی افراد اصلاً بلند نمی‌شوند یا پیشکسوتی که سال‌ها زحمت کشیده وارد می‌شود و احوال‌پرسی نمی‌کنند. شاید این مسائل برای شما کمرنگ باشد، اما بدانید هر چقدر انرژی بدهید، انرژی دریافت می‌کنید. اگر امروز احترام نگذارید، مطمئن باشید فردا که خودتان راهنما یا ایجنت شدید، کسی به شما انرژی نمی‌دهد.

یک مسئله دیگر این است که وقتی می‌گوییم بچه‌ها صندلی بچینند، نباید بگویند مگر ما لژیون خدمتگزاریم؟ وظیفه هر رهجویی است که نیم‌ساعت قبل از جلسه در شعبه باشد و صندلی‌ها را بچیند یا جمع کند. درست نیست که ایجنت یا مرزبان شعبه بخواهد طی بکشد و تمیزکاری کند. آن انرژی که شما با خدمت می‌گیرید، عین عدالت است. نکته آخر این‌که گاهی می‌بینم برخی روی صندلی نشسته‌اند، اما در حال خواب هستند یا انرژی ندارند؛ شما اینجا هستید تا به شعبه و تازه‌واردها انرژی بدهید. وقتی انرژی نمی‌دهید، چطور انتظار دارید انرژی بگیرید؟ من خودم این را تجربه کرده‌ام که اکنون به شما می‌گویم خدمت کنید تا انرژی بگیرید‌‌.

وقتی می‌گوییم مشارکت کنید یا دست بزنید، تفاوت انرژی ۲۰۰ نفر با ۱۰ نفر خیلی زیاد است. شعبه ما همسفرهای زیادی دارد، اما انرژی‌اش پایین است. وقتی پیام‌ها (مثل نشستن بچه‌ها کنار مادرها یا اجرای حرمت‌ها) رعایت نمی‌شود، این چرخ می‌چرخد تا روزی نوبت به خودتان برسد و در جایگاه راهنمایی اذیت شوید؛ پس همین امروز این پیام‌ها را جدی بگیرید و بیایید با عمل خودمان به تازه‌واردین یاد بدهیم؛ قرار نیست ما همیشه فقط پیام بدهیم. ان‌شاءالله که همگی بتوانیم با این آموزش‌ها حرکت درستی داشته باشیم؛ چرا که در کنگره آموزش‌های درستی به ما داده می‌شود. حرکت درست ما باعث می‌شود که در آینده، در جایگاه درستی قرار بگیریم و در واقع رسیدن به آن جایگاه، عین عدالت است.

دریافت نشان پیمان وادی هشتم همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم)

مرحله ۳۰ سی‌دی همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر ایران (لژیون چهاردهم)

مرزبانان کشیک: همسفر سمیرا و مسافر فرهاد
تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر نورا (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابن‌سینا