از مساوات تا عدالت

خداوند انسان‌ها را بر روی زمین نشاند و به آنان اختیار داد تا براساس توانایی‌های خود، فارغ از اجبار و در شرایط آزاد و رقابتی به فعالیت بپردازند و هرکس براساس قابلیت‌های فردی، سهمی از نعمات زمین را از آن خود کند. بر این اساس شرایط و امکانات برابر برای فعالیت آزادانه، مطمئن‌ترین راه تحقق عدالت است.

تعریف نظری جامع از مفهوم عدالت ناممکن است؛ زیرا آنچه را که برخی عدالت می‌دانند گروه دیگر عین بی‌عدالتی می‌‌پندارند. عدالت به معنای توجه به شایستگی و صلاحیت‌های افراد است؛ در حالی که مساوات به معنای برابری مردم در برخورداری از حقوق اجتماعی صرف‌نظر از تفاوت‌های فردی است.

برابری و عدالت دو استراتژی هستند که می‌توانیم در تلاش برای ایجاد عدل از آن‌ها استفاده کنیم. برابری یعنی به افراد چیزی که برای موفقیت لازم دارند داده شود و عدالت یعنی هر چیزی سرجای خودش قرار گیرد و در واقع موازنه برقرار باشد که لازمه آن داشتن معرفت به معنای رسیدن به شناخت و آگاهی است.

هدف از عدالت ایجاد برابری است؛ اما ممکن است فقط زمانی مؤثر واقع شود که همه از جایی مشترک شروع کنند و به کمک یکسانی نیاز داشته باشند. برابری شاید به‌نظر ناعادلانه بیاید؛ ولی با «برابر کردن زمین بازی» همه را به موفقیت نزدیک‌تر می‌کند. از آنجا که هر فردی متفاوت است؛ بنابراین باید انتظاراتمان از عدالت و موفقیت را نیز براساس همان تفاوت‌ها تعریف کنیم.

هر فرد و آنچه هست، نتیجه سعی و تلاش خود اوست؛ در نتیجه ارتقاء و پیشرفت هرکس بستگی به میزان سعی و تلاش و نوع حرکت او دارد. اینکه شخص در چه جهتی حرکت کرده و چقدر تلاش می‌کند، در تعیین جایگاه او نقشی مهم و کلیدی دارد.

در بدو ورود مسافر یا همسفر به کنگره همگی دارای شرایط یکسان بوده و مساوات در مورد آن‌ها رعایت می‌شود و همه به یک اندازه از امکانات برخوردارند و فرقی ندارد که با چه میزان مواد ‌مصرفی، سابقه اعتیاد، سطح تحصیلات، دانش و آگاهی و یا چه جایگاهی از نظر اجتماعی و ثروت قرار دارند؛ ولی به‌ مرور و در طول سفر این مساوات به عدالت تبدیل می‌شود و با توجه به میزان درک و برداشتی که از آموزش‌های کنگره دارند جایگاه خود را مشخص می‌کنند و اینجاست که دیگر دو مسافر یا همسفر در کنگره۶۰ با هم برابر نخواهند بود. در کنگره بود که فهمیدم هر کس در هر جایگاه و موقعیتی که قرار گرفته، عین عدالت بوده و قطعاً برای رسیدن به آن بهایش را پرداخت کرده است.

ما زمانی می‌توانیم به آرامش برسیم که نبردهای درونی کمتری داشته باشیم. هرچقدر معرفت و عمل سالم در ما بیشتر شود، نبردهای درونی‌مان کمتر خواهند شد و به عدالت نزدیک‌تر می‌شویم و این امر برمبنای آموزش جهان‌بینی شکل می‌گیرد.

نویسنده: همسفر سمیه.الف رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر مریم. الف رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ارسال: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون سوم) دبیر سایت