عدالت؛ هر انسان در جایگاه شایسته خود

ششمین جلسه از دوره شصت‌ویکم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی مسافر محمد، نگهبانی پهلوان مسافر حامد و دبیری مسافر صدرالله، با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟»، روز سه‌شنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر.

در ابتدا خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز نیز این فرصت را پیدا کردم تا در صندلی‌های کنگره ۶۰ بنشینم. همچنین از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم بابت بستری که فراهم کردند تا من و امثال من، با حال خراب وارد کنگره شویم و بتوانیم به درمان و حال خوب برسیم.

همچنین از استاد و راهنمای خودم، آقا حامد، تشکر می‌کنم که این جایگاه را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم بیایم و به خودم خدمت کنم.

در مورد دستور جلسه، چیزی که من از عدالت متوجه شدم، این است که عدالت یعنی هر چیزی را در جای خودش قرار دهیم و هر شخصی نیز در جایگاه خودش قرار داشته باشد.

در مورد اینکه آیا همه اعضای کنگره ۶۰ با یکدیگر برابر هستند، برداشت من این است که این موضوع دو وجه دارد؛ هم بله و هم خیر.

وجه اول این است که بله، همه با هم برابر هستند. همان‌طور که خود آقای مهندس می‌فرمایند، زمانی که افراد از این در وارد کنگره می‌شوند، فرقی نمی‌کند با چه ماشینی آمده باشند؛ با بنز، بی‌ام‌و، ون یا هر وسیله دیگری. همه افراد از نظر شخصیت انسانی با یکدیگر برابرند و زمانی که وارد کنگره می‌شوند، به عنوان «مسافر» شناخته می‌شوند.

در ادامه، متوجه می‌شویم که حتی راهنمایان گرامی، مرزبانان، ایجنت محترم و تمام کسانی که در اینجا خدمت می‌کنند، در برابر قوانین و حرمت‌های کنگره ۶۰ با یکدیگر برابر هستند و هیچ تفاوتی از این نظر وجود ندارد.

اما چیزی که افراد را از یکدیگر متمایز می‌کند، جایگاهی است که به دست آورده‌اند. من نمی‌توانم خودم را با یک راهنما که سال‌ها در کنگره زحمت کشیده و خدمت کرده است، مقایسه کنم؛ یا با مرزبانانی که در حال خدمت هستند و یا ایجنت محترم. طبیعی است که نمی‌توانم خودم را با این عزیزان برابر بدانم.

عشق و محبتی که سایر اعضا نسبت به راهنما دارند، به دلیل زحمات و تلاش‌هایی است که او طی سال‌ها در کنگره انجام داده است. بنابراین نمی‌توانم انتظار داشته باشم همان عشق و محبتی که یک راهنما دریافت می‌کند، من نیز دریافت کنم؛ چراکه هر فرد متناسب با جایگاه و خدمتی که انجام می‌دهد، از جایگاه و احترام خاصی برخوردار است.

نکته دیگری که در ذهن من وجود دارد، لوگوی کنگره ۶۰ است که یکی از اضلاع آن «عدالت» است. دایره‌ای که در وسط این مثلث قرار دارد، نشان‌دهنده جهان هستی است و سه ضلع آن، یعنی عدالت، معرفت و عمل سالم، در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. اگر بتوانیم این سه اصل را در زندگی خود رعایت کنیم، می‌توانیم عدالت را در زندگی خود جاری کنیم.

از خداوند می‌خواهم بتوانم هم در مسائل درونی و شخصی خودم و هم در مسائل بیرونی، چه در داخل کنگره و چه در خارج از کنگره، عدالت را اجرا کنم تا قوانین و عدالت حاکم بر هستی، در زندگی من نیز جاری شود.

در پایان، از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، متشکرم.

تایپ و عکس: مسافر فریدون(لژیون هفتم)
تنظیم و ارسال: مسافر معین

مسافرانِ نمایندگیِ پروین اعتصامی، اراک