عدالت، معرفت، عمل سالم

 مشارکت مکتوب همسفر ریحانه
دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر هستند؟» به نظر من انسان‌ها از نظر ارزش و آن جایگاهی که دارند با هم برابر هستند؛ چون افراد وقتی که وارد کنگره می‌شوند آن جایگاهی که دارند بیرون از کنگره قرار می‌دهند حالا دکتر، مهندس یا هرچه که هستند، با آن جایگاه سنجیده نمی‌شوند و به یک اندازه احترام گذاشته می‌شود؛ ولی این به این معنی نیست که یک جایگاه و شرایط خاصی در کنگره داشته باشند. شرایط یکسان نیست؛ چون در کنگره عدالت، یعنی هر چیزی در جای خودش قرار بگیرد و این بستگی به عملکرد و تلاشی که در کنگره انجام می‌دهند دارد، مثلاً دو نفر همزمان با هم وارد کنگره می‌شوند و به یک اندازه احترام گذاشته می‌شود؛ ولی یکی از آنها تلاش می‌کند، خدمت می‌کند، آموزش‌ها را دریافت می‌کند و طبیعی است که جایگاهشان با هم متفاوت باشد؛ پس کسی که تلاش بیشتری می‌کند و در مسیر درست‌تری قدم برمی‌دارد، جایگاهش قطعاً متفاوت است و این عدالت است، چون اگر به آن تلاش و عملکرد افراد توجه نکنیم و به همه افراد جایگاه یکسانی بدهیم شاید بشود گفت برابری؛ ولی عدالت نیست، چون یکی خیلی تلاش کرده و به یک جایگاه رسیده؛ اما وقتی فردی تلاش نکند و آن جایگاه را در اختیارش بگذاریم در این صورت فکر نکنم به درستی بتواند خدمت کند. در زندگی هم عدالت، یعنی همین؛ یعنی هر کسی به حقی که واقعاً لایقش است برسد. ما در کنگره یاد گرفتیم هر کسی در هر جایگاهی که قرار گرفته بر مبنای عدالت است. اگر کاری را درست انجام ندهیم و در مسیر درست قدم برنداریم نمی‌توانیم توقع داشته باشیم نتیجه‌ای را ببینیم که فردی با تلاش و زحمت زیادی آن را به دست آورده است؛ پس در کنگره همه افراد با هم برابر نیستند درست است با هم آموزش می‌گیرند؛ ولی این بستگی به عملکرد خودمان دارد.

مشارکت مکتوب همسفر زهره
دستور جلسه «عدالت آیا همه افراد در کنگره برابر هستند؟» عدالت به معنی تعادل است. گاهی وقت‌ها عدالت را با برابری اشتباه می‌گیریم و فکر می‌کنیم که همه انسان‌ها باید برابر باشند، از نظر جایگاه و هر آنچه که باید در اختیارشان قرار بگیرد؛  ولی اینطور نیست ما در کنگره متوجه شدیم که عدالت؛ یعنی هر کسی در هر جایگاهی که دارد این عین عدالت الهی است؛ یعنی  کسی که تلاش می‌کند با کسی که هیچ تلاشی نمی‌کند فرق می‌کند. من نمی‌توانم بگویم چرا یک نفر حالش خوب است و حال من خوب نیست، کسی که حال خوبی دارد قطعاً تلاش کرده، حرکت کرده و حالش خوب شده و من نمی‌توانم بگویم چرا حالم خوب نمی‌شود، نمی‌توانم بنشینم دست روی دست بگذارم که چرا حالم خوب نمی‌شود و عدالت برای من اجرا شود و این را بدانیم که هر حرکتی که ما امروز می‌کنیم، عدالت فردا برای ما اجرا می‌شود و همان تقدیر است؛ یعنی  محال است من امروز خوبی بکارم و فردا خوبی برداشت نکنم، بدی بکارم و بدی برداشت نکنم؛ پس اینکه من امروز چه کار می‌کنم و چه حرکتی می‌کنم این نشان می‌دهد که عدالت چگونه برای من برقرار می‌شود؛ پس هر جایگاهی که امروز دارم این عین عدالت الهی است. ما باید آن معرفت و عمل سالم را در خودمان شکل دهیم تا آن عدالت برای ما انجام شود. معرفت همان شناخت خودمان است، شناخت آگاهی است که ما داریم آموزش می‌گیریم، آگاهی می‌گیریم که به آن شناخت خودمان برسیم و وقتی که انسان به آن معرفت برسد کم کم عمل سالم انجام می‌شود، کم کم از راه اشتباه بیرون می‌آید و در صراط مستقیم قرار می‌گیرد. قسمت دوم دستور جلسه «آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟» افراد وقتی که تازه وارد کنگره می‌شوند از نظر آموزش و امکانات همه با هم برابرند؛ ولی در ادامه نوع حرکتشان باعث می‌شود با هم برابر نباشند چرا که وقتی یک رهجویی تلاش می‌کند، درست حرکت می‌کند به موقع می‌آید و به موقع می‌رود، سی‌دی می‌نویسد، مشارکت و خدمت می‌کند، با کسی که سال‌ها به کنگره می‌آید و هیچ خدمتی نمی‌کند و هنوز درک نکرده کنگره چه جور جایی است و درک نکرده  که من به کنگره نیاز دارم نه کنگره به من و اگر من نباشم افراد دیگری هستند و این من هستم که به کنگره نیاز دارم و وقتی این را درک کنم، دو دوتا چهارتا نمی‌کنم و هر جور شده خودم را به کنگره می‌رسانم و این تست که می‌گوییم افراد در کنگره برابر نیستند.

مشارکت مکتوب همسفر مهین
امیدوارم تعطیلات خوبی داشته باشید. در مورد دستور جلسه «عدالت آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟» قبل از کنگره همیشه می‌گفتم چرا من اینجور هستم؟ چرا مسافرم مصرف‌کننده است؟ چرا فلانی مصرف‌کننده نیست؟ خیلی این فکرها را می‌کردم. فکر می‌کردم خدا یک جایی ما را نادیده گرفته و نمی‌بیند، چقدر در سختی قرار گرفتیم، نمی‌دانستم که این خواست مسافرم بود که مصرف‌کننده باشد یا دیگران را مقصر می‌دانستم که دیگران مسافرم را مصرف‌کننده کرده‌اند؛ ولی وقتی آمدم کنگره متوجه شدم که این برمی‌گردد به مسافرم و خواسته خودش بوده که مصرف.کننده شود. در کنگره یک مثلث داریم عدالت،معرفت و عمل سالم. معرفت آن شناخت و آگاهی است و عمل سالم پیش شناختش معرفت است و تا آن معرفت را نداشته باشیم به آن عمل سالم نمی‌رسیم. زمانی به آن عمل سالم می‌رسیم که آموزش‌هایی که یاد گرفتیم را به اجرا در بیاوریم و تا زمانی که به اجرا در نیاوریم به آن حال خوش نمی‌رسیم، مثلاً بدانیم یک کاری بد است؛ ولی باز آن را انجام می‌دهیم مثل اینکه بدانیم دروغ گفتن بد است؛ ولی انجامش می‌دهیم؛ پس تا زمانی که اجرا نکنیم به آن عمل سالم نمی‌رسیم. در کنگره وقتی افراد وارد کنگره می‌شوند همه از یک صندلی استفاده می‌کنند و همه یک راهنما دارند؛ ولی آن بستگی به خود رهجو دارد. نمی‌توانیم با دیگران مقایسه کنیم یک رهجویی است که مرتب می‌آید و سر جلسه حضور دارد و یک رهجویی هم یک جلسه می‌آید و یک جلسه نمی‌آید، آیا این‌ها با هم برابر هستند؟ خیر این‌ها برابر نیستند بر حسب آن تلاش و آگاهی و شناخت است که عدالت اجرا می‌شود. خیلی از عزیزان بچه کوچک دارند و از خانه زندگی خود می‌گذرند و می‌آیند، به خاطر چه؟ به خاطر اینکه به آن آرامش و آسایش برسند؛ ولی خیلی‌ها وقتش را دارند، امکانش را هم دارند؛ ولی فکر می‌کنند کنگره جای خوبی نیست چند جلسه می‌آیند چند جلسه نمی‌آیند؛ پس آنها برابر نیستند؛ ولی آنهایی که آموزش می‌گیرند و از دانش کنگره استفاده می‌کنند به رهایی و حال خوش می‌رسند. در کنگره یک سفره بزرگ پهن است و این بستگی به خود من دارد که چه برداشت می‌کنم.

تایپ، ویرایش و ارسال: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر زینب ( لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی زاگرس