بخششی که ظرف زندگی را بزرگ می‌کند

اوایل ورودم به کنگره ۶۰، با شنیدن اسم لژیون سردار بسیار برایم جالب بود که چرا باید افراد آن‌قدر مشتاق باشند که بتوانند عضو آن بشوند. سال اول ورودم، با پرداخت مبلغ یک میلیون تومان در گلریزان شرکت کردم و سال بعد، در صورتی که فکرش را نمی‌کردم بتوانم مبلغ را پرداخت کنم، وارد لژیون سردار شدم. با هر سختی که بود مبلغ را پرداخت کردم، ولی ایمان داشتم وقتی چیزی را که خودم به آن نیاز دارم می‌بخشم، آن زمان است که به حقیقت بخشش دست پیدا می‌کنم.

سال بعد تصمیم گرفتم اندکی ظرفم را بزرگ‌تر کنم و می‌دانستم که با این کار در واقع روحم را وسعت می‌بخشم. سال بعد هم به همین منوال بیشتر و بیشتر شد تا اینکه امسال تصمیم گرفتم دنور شوم. ابتدا فکر می‌کردم پرداخت آن برایم سخت است، ولی بعد از اولین پرداختی که داشتم، گشایشی در زندگیم مشاهده کردم که فهمیدم از کجا نشئت گرفته است.

متوجه شدم وقتی خداوند در کتاب شریف می‌فرماید: «کیست کسی که خداوند را قرضی نیکو دهد تا آن را برایش مضاعف کند؟»، چیست! متوجه شدم وقتی من ظرفم را بزرگ می‌کنم، در ظرف من بیشتر گذاشته می‌شود تا برای جایی که واسطه پرداخت آن هستم، پرداخت کنم. البته بخشش باید بی‌توقع باشد، اما خداوند بهترین حسابگر است.

برای من لژیون سردار سراسر نور است و در آن معجزه دیگری از کنگره را مشاهده کردم و توانستم بر ترس خود، که همان بیم از ناتوانی پرداخت بود، غلبه کنم. امیدوارم روزی برسد تا بتوانم در جایگاه پهلوانی، خدمتگزار کنگره ۶۰ باشم.

نویسنده: راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش