عدالت یعنی هرچیزی در جای خودش

جلسه سوم از دوره پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر مسعود کرج به استادی راهنما همسفر نسرین، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر معصومه با دستورجلسه (عدالت، آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ ) روز دوشنبه 19 مرداد ماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان و دبیر جلسه، از اینکه اجازه خدمت را به من دادند، سپاسگزارم.

امروز دستورجلسه، عدالت است؛ عدالت در کنگره و اینکه آیا همه افراد در کنگره با هم برابر هستند؟ عدالت، واژه‌ای است که ریشه در تعادل و عدل دارد و معنای لغوی آن از انصاف و دادگری می‌آید. هر انسانی و هر فردی، با توجه به تلاش خودش، با معرفت خودش و با دانش و دانایی‌ای که کسب می‌کند، در هر مقوله‌ای می‌تواند این را به دست بیاورد.
خیلی از افراد، معنی عدالت را شاید وقتی اسم کلمه «عدالت» می‌آید، با برابری و مساوات اشتباه بگیرند و فکر کنند که عدالت به معنای این است که همه باید در یک جایگاه و در یک حقوق، تساوی و برابری داشته باشند.
اما آیا این درست است یا خیر؟
امروز موضوع صحبت ما در محیط کنگره است، در باب کنگره است و ما این سؤال را در کنگره می‌پرسیم که آیا افراد در کنگره با هم برابر هستند؟ در مرحله اول، همه افرادی که وارد این شعبه می‌شوند، وارد کنگره می‌شوند، بله. جواب سؤال، بله است؛ در مرحله اول و بدو ورود. چون همه ما از یک محیط یکسان، از یک صندلی و از یک فضای آموزشی وارد می‌شویم، همه ما یک راهنمای مشاور داریم که به ما مشاوره می‌دهد و همه ما حق انتخاب داریم که با حس خودمان یک راهنما داشته باشیم و یک راهنما را انتخاب کنیم؛ تا اینجا، ما معنای برابری و مساوات را داریم ولی در طول مسیر، این فرد است، آن رهجو، آن همسفر و آن مسافر است که تعیین‌کننده است که من چه جایگاهی را در این شعبه و در این کنگره خواهم داشت. من قرار است که در تاریکی خودم باقی بمانم. من انتخاب از زیر بار خدمت فرار کنم. من سی‌دی ننویسم، یا بنویسم، اما با اجبار، یا نه؛ در حاشیه باشم و منصب خودم را با بقیه قیاس کنم. یا نه، انتخاب می‌کنم که در صراط مستقیم قدم بردارم، نور را بگیرم و ادامه بدهم. در مسیر نور حرکت کنم. سی‌دی بنویسم با عشق، خدمت بگیرم با عشق، با صد خودم، با توان خودم، رهجو بگیرم با عشق، همه این‌ها است. این، در ادامه، انتخاب من است و این است که جایگاه من را تعیین می‌کند. پس آیا همه در کنگره با هم برابر هستند؟ جوابش می‌شود خیر. چون اگر آن وقت هرکسی با دیگری برابر باشد، آن وقت ما واژه عدالت، معنی واژه عدالت را کاملاً زیر سؤال برده‌ایم. حالا چگونه می‌شود که من جایگاهم را ارتقا می‌دهم؟ چگونه من تلاش می‌کنم؟ چه چیزی پیش می‌آید که یک فردی می‌خواهد در تاریکی خود باقی بماند یا می‌خواهد از پله‌ها بالا برود؟ فقط معرفت است در طول مسیر. چون ما اینجا که می‌آییم، شروع می‌کنیم به آموزش گرفتن. آموزش که می‌گیریم، شناخت پیدا می‌کنیم. کم‌کم به دانایی می‌رسیم، به عمل سالم و کم‌کم واژه عدالت برای ما معنی می‌شود و آن وقت ما دیگر نمی‌نشینیم. من یک رجویی نمی‌شوم که بنشینم و خودم را با دیگری قیاس کنم و حال خودم را بد کنم و خودم را محروم کنم از نعمتی که در کنگره است. این می‌شود معنی عدالت.

اگر بفهمیم که عدالت چیزی است که یعنی هر چیز در جای خودش قرار بگیرد و هر کدام از ما در جایگاهی که هستیم و قرار گرفتیم، عین عدالت است. و اگر فکر می‌کنیم نیست، عملکرد خودمان است. عملکرد من، نه شخص دیگری.

باید فکر کنم: چرا این جایگاه به من رسید؟ چرا من اینجا قرار گرفتم؟ این نشانگر عملکرد من است. پس همه با هم برابرند؟ خیر. همان‌طور که ما در جامعه، در سیستم کائنات و حتی در محضر قدرت مطلق، با هم برابر نیستیم. هر کدام از ما براساس آموزشی که دیدیم، موظف هستیم به خلق خداوند خدمت کنیم و جایگاهمان با هم فرق می‌کند؛ پس چقدر قشنگ‌تر است که به جای اینکه بیاییم و دنبال قیاس باشیم و حال خودمان را بد کنیم، دنبال این باشیم که ببینیم چطور جایگاه خودمان را در این هستی، در پیشگاه خداوند و در کنگره ارتقا بدهیم.

خیلی‌ها هستند؛ چرا با هم متفاوت‌اند؟ حتی دو تا سفر اولی، دو تا سفر دومی، دو تا راهنما، چرا با هم تفاوت دارند؟ به طور مثال دوتا سفر دومی در نظر بگیرید. هر دو سفر دومی هستند، هر دو آموزش دیده‌اند، رها شده‌اند و درمان شده‌اند؛ ولی یکی را می‌بینی که چایش را می‌خورد، لیوانش را روی میز می‌گذارد و می‌رود. من دیدم آن گوشه‌های لبه دیوار، آشغالی که بچه‌ها ریخته‌اند یا حالا هر چیز دیگری، قشنگ به همان شکل ول می‌کند، رها می‌کند و می‌رود و می‌گوید: خب، دیگر خدمتگزار هست و حالا نوبت ما هم نیست ولی من دیدم افرادی هم هستند که علاوه بر اینکه لیوان خودشان را برمی‌دارند، یک چشمی هم می‌چرخانند که ببینند کجا لیوان دیگری هست که آن را هم بردارند. دولا می‌شوند، آشغال دیگران را هم از روی زمین برمی‌دارند و می‌برند. اینجا است که جایگاه‌ها را نشان می‌دهد و افراد با همدیگر متفاوت می‌شوند پس هر جایی که هستیم، بدانیم که این عدالت است و تعریف عدالت یعنی همین. امیدوارم که توانسته باشم حق مطلب را ادا کرده باشم.
متشکرم از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید.

در ادامه تقدیر از مسئول آزمون دوره پیشین همسفر سمانه و معرفی مسئول آزمون جدید همسفر زهرا

تقدیر از نفرات برتر آزمون فاینال

تقدیر از اعضای لژیون سردار 

مرزبانان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر هومن
تایپیست: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر نرگس راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت
ارسال: همسفر رها مرزبان خبری
همسفران نمایندگی دکتر مسعود