مسئولیت کارهای خود را بپذیرم

جلسه نهم از دوره پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی قائم‌شهر به استادی همسفر فرنیا، نگهبانی همسفر طاهره و دبیری همسفر آرزو با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز دوشنبه ۱۹ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا قبل از شروع یک تشکر ویژه دارم خدمت راهنمای خودم همسفر صبحگل که بنده را لایق دانستند و برای استادی برگزیدند تا در محضر ایشان آموزش بگیرم و درس پس بدهم و از نگهبان، گروه ایجنت و مرزبانی تشکر می‌کنم خیلی خوشحالم که بعد از تعطیلات تابستانی دوباره دور هم جمع هستیم و خوشحالم همه شما را می‌بینم و حضور همه در کنگره به من یک انرژی خاصی می‌دهد و امیدوارم تعطیلات تابستانی به همه‌تان خوش گذشته باشد.

من وقتی کلمه عدالت را می‌شنوم اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد است که عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه خودش قرار داشته باشد من امروز به‌عنوان استاد در جایگاه استادی فقط خودم می‌توانم قرار بگیرم، نگهبان جلسه فقط خودش می‌تواند در این جایگاه قرار بگیرد.

عدالت به این معنی نیست که همه انسان‌ها دقیقاً شرایط یکسانی داشته باشند یا همه به یک اندازه دریافت داشته باشند در کنگره ۶۰ یاد می‌گیریم که انسان‌ها از نظر ارزش انسانی با یکدیگر برابرند اما از نظر جایگاه و از نظر آموزشی که می‌گیرند، مسئولیت‌پذیری که دارند و عملکردهای مختلف با هم متفاوت هستند ممکن است دو نفر در یک شرایط قرار بگیرند؛ اما انتخاب‌ها و عملکرد متفاوتی داشته باشند؛ بنابراین نتیجه‌ای که به دست می‌آورند کاملاً متفاوت است به طور مثال اگر من نمی‌توانم بگویم دلم می‌خواهد راهنما شوم؛ ولی تلاشی نکنم من باید برای راهنما شدن تلاش کنم باید قدم بردارم من نمی‌توانم بیایم در کنگره بنشینم بگویم خوب کنگره کمکم می‌کند تا من راهنما شوم نه این‌طور نیست.

من زمانی که بخواهم کاری را انجام دهم باید عملکرد خوبی داشته باشم؛ مانند این ضرب‌المثل که می‌گوید از تو حرکت از خدابرکت یعنی من باید به سمت چیزی که می‌خواهم قدم بردارم و تلاش کنم.

در کنگره ۶۰ همه افراد از ارزش و احترام برخوردار هستند؛ اما هر شخص با توجه به آموزش و خدمتی که انجام می‌دهد می‌تواند به نتیجه و عملکرد خود برسد برای خود من به عنوان یک همسفر باعث شد متوجه شوم نباید همیشه موفقیت را و جایگاه خودم را با دیگران مقایسه کنم بهتر است به‌جای اینکه بگویم چرا او دارد؛ ولی من ندارم خودم بپرسم من برای آن جایگاه چه کاری انجام دادم گاهی نتیجه را می‌بینیم مسیر رسیدن به آن نتیجه را نمی‌بینیم. من نمی‌توانم؛ مانند فاضلاب‌های جوشان و رودهای خروشان باشم، نمی‌توانم یک جا ثابت باشم بخواهم به طور مثال در کنگره راهنما شوم نه من باید برایش تلاش کنم.

پس عدالت فقط گرفتن نتیجه نیست عدالت از جایی شروع می‌شود که من مسئولیت زندگی و انتخابات خودم را بپذیرم. من فکر می‌کنم که کنگره ۶۰ به ما یاد می‌دهد که انسان‌ها قرار نیست شبیه به هم باشند. هر انسانی یک توانایی و یک ویژگی دارد و می‌تواند مسیر زندگی خودش را برود. چیزی که اهمیت دارد این است که هر کس در مسیر درست حرکت کند.

در کنگره ۶۰ یاد گرفتیم که عدالت برای همه یکسان است و بقیه‌اش به تلاش خودمان بستگی دارد من نمی‌توانم در هفته یک سی دی می‌نویسم خودم را با کسی که هفته‌ای یا ۳ سی‌دی تحویل می‌دهد مقایسه کنم. گه‌گداری باید از خود بپرسم تو برای خود چه کاری انجام داده‌ای؟ آیا درست آموزش می‌گیری یا قوانین کنگره را به‌درستی انجام می‌دهی؟ من اگر این‌ها را درست انجام ندهم نمی‌توانم به آن چیزی که می‌خواهم برسم.

و در پایان امیدوارم که بتوانیم عدالت را فقط در مورد دیگران قضاوت نکنیم؛ بلکه ابتدا در رفتار و زندگی خودمان اجرا کنیم، مسئولیت کارهای خود را بپذیریم مقایسه‌کردن خود با دیگران پرهیز کنیم و بدانیم که هر جایگاهی که امروز در آن قرار داریم می‌تواند نقطه شروعی در حرکت و آموزش بیشتری باشد.

رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر مهری رهجوی راهنما همسفر صبح‌گل ( لژیون ششم)

رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر تینا رهجوی راهنما همسفر رقیه ( لژیون پنجم)

مرحله ۳۰ سی‌دی همسفر فاطمه و همسفر ام‌البنین رهجویان راهنما همسفر صبح‌گل( لژیون ششم)

مرزبانان کشیک: همسفر رقیه و مسافر مهدی
تایپ: راهنمای ویلیام وایت همسفر فاطمه
عکاس: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر مهرانه
همسفران نمایندگی قائم‌شهر