تلاش در جهت نیکی ها

جلسه دوازدهم از دوره‌ سی و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شفا مشهد به استادی راهنما همسفر سمیه، نگهبانی همسفر مبینا و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «عدالت آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟» روز دوشنبه ۱۹ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدمت دبیر و نگهبان جلسه خدا قوت عرض می‌کنم، از همسفر شفیعه که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم تشکر می‌کنم؛ بسیار خوشحال هستم که بعد از تقریباً ۲۰ روز توانستم شما را دوباره ملاقات کنم و انرژی بگیرم، امیدوارم روز خوبی را در کنار یکدیگر داشته باشیم، بتوانیم آموزش بگیریم و این آموزش‌ها را در زندگی کاربردی کنیم، به قول استاد امین و خانم شانی عزیز: «بتوانیم بنیان خانواده را با کاربردی کردن این آموزش‌ها مستحکم‌تر کنیم و نقش خود را به عنوان یک زن در خانواده به درستی ایفا کنیم.»

دستور جلسه با عنوان: ( عدالت است، آیا افرادی که در کنگره هستند با یکدیگر برابرند یا خیر؟) فکر می‌کنم کلمه عدالت که قبل از این سؤال آمده به این مفهوم است که باید به خوبی روی این سوال فکر کنم؛ زیرا جواب این سوال بسیار مهم است. اگر این سوال را عادلانه قضاوت کنم و جواب بدهم قطعاً بر روی زندگی خود من تأثیر دارد؛ چون این دستور جلسه مثل تمامی دستور جلسات مستقیماً بر روی زندگی من تأثیر دارد؛ آن وقت است که می‌توانم زندگی، مشکلات و خدای خود را قضاوت کنم. اگر بخواهم به این سوال پاسخ دهم با مثالی آن را بیان می‌کنم: «شما یک کارفرما را در نظر بگیرید که دو نفر را استخدام می‌کند تا برای او کار کنند و در قبال کاری که انجام می‌دهند دستمزد دریافت کنند، حال فرض را بر این بگیرید که یکی از این افراد در کارش روال، عملکرد و تلاشی معمولی و طبیعی دارد؛ ولی فرد دیگر بسیار تلاشگر، پرتکاپو و دنبال یادگیری می‌باشد و سعی می‌کند در کنار کار مهارتی را یاد بگیرد تا بتواند کار بهتری را به کارفرما تحویل دهد، مسلماً کارفرما به این دو فرد به یک چشم نگاه نمی‌کند؛ قطعاً کسی‌که تلاش بیشتری دارد ارزشمندتر و متعاقباً دستمزدش هم بیشتر است؛ افراد در کنگره۶۰، هم به همین شکل هستند.

اگر به افراد در کنگره۶۰‌، نگاه کنیم می‌بینیم هر کدام در جایگاه‌های مختلفی هستند ( ایجنتی، مرزبانی، راهنمایی، سفر اولی، سفر دومی و خدمت‌های مختلف) هر کدام از این افراد برای جایگاهی که در آن قرار گرفته‌اند زحمات متفاوتی کشیده‌اند. اگر بخواهم مثالی را بیان کنم؛ زیرا آن‌ها چالش‌های بیشتری را پشت سر می‌گذارند، بی‌خوابی‌های بیشتری را می‌کشند، نسبت به آن جایگاه شرایط سخت‌تری را پشت سر می‌گذارند و متعاقباً احترام و انرژی بیشتری را دریافت می‌کنند. جالب اینجا است انرژی و احترامی هم که به دیگران می‌دهند با توجه به رشد درونی که کرده‌اند بیشتر است. پس نمی‌توانم بگویم این افراد با هم برابر هستند و این عین عدالت خداوند است؛ یعنی هر چیزی سر جای خود قرار گرفته است و هرکس در جهت نیکی‌ها تلاش بیشتری بکند، جایگاه بالاتری هم دارد و قطعاً از احترام بیشتری هم برخوردار است.

خداوند در قرآن کریم معیار سنجش برای بندگان را اینگونه بیان می‌کند: (آن کسی برای من عزیزتر است که با تقواتر باشد) یعنی در جهت نیکی‌ها تلاش و حرکت بیشتری می‌کند و در انجام ندادن کارهای ضدارزشی هم به همین صورت است.
حال اگر بخواهیم این را به زندگی خودمان ربط دهیم، هرکدام از ما در زندگی در جایگاه‌های مختلفی قرار داریم. ممکن است جایگاهمان خوب باشد وقتی جایگاه ما خوب است، ما هم راضی به رضای خدا هستیم؛ ولی اگر جایگاه ما بد باشد، ممکن است خود من گلایه کنم و ناراضی باشم. بگویم: خداوندا من لایق این شرایط سخت و مشکلات نیستم؛ درحالی‌که اگر به این آیه قرآن ایمان بیاورد که می‌گوید:«لیس للإنسان الا ما سعی انسان چیزی نیست جز آنکه تلاش می‌کند» من آن چیزی هستم که تلاش کرده‌ام و آن چیزی هستم که عمل کردم و پیشینه من ساخته است. به قول جناب آقای مهندس: زندگی ما بر مبنای تقدیر، خواست و فرمان الهی است.

تقدیر آن چیزی است که خود ما ساخته‌ایم و فرمان الهی همان خواست خداوند است، در نهایت فکر می‌کنم که فرمان الهی هم به خواست خودم برمی‌گردد. در داستان حضرت یوسف که استاد امین هم می‌گویند: تمام آن سختی‌ها، برده شدن، دوری از خانواده و داستان‌هایی که حضرت یوسف داشت؛ به این نتیجه رسید که حضرت یوسف خواسته‌اش بزرگ بود و می‌خواست به حکمت، دانایی، آگاهی و علم برسد، به همین دلیل بود که خداوند در این فرد بهترین شرایط را در نظر گرفت. حضرت یوسف که عزیز کرده پدر و خانواده بود را از آن‌ها دور کرد تا در شرایط سختی قرار بگیرد و بتواند به کُنه علم و حکمتی که در خواسته‌اش بوده و شاید یادش هم نمی‌آمده برسد.

شاید در زندگی خواسته من آنقدر بزرگ باشد که خداوند چنین شرایط بزرگی را برایم رقم بزند، مثل من و شما که همسفران افراد معتادی بودیم که شرایط بسیار سختی را پشت سر گذاشته‌ایم تا به جایگاه فعلی رسیدیم. امیدوارم قدر این مرتبه را بدانیم و تلاش کنیم با خواست خود این شرایط را آنگونه که می‌خواهیم تغییر دهیم؛ زیرا خواست دست خود ما است و تقدیر و فرمان الهی را نمی‌توانیم تغییر دهیم، من می‌توانم امروزم را بسیار زیبا بازی کنم که آینده قشنگ‌تری داشته باشم.

اعطای لوح تقدیر به اعضای لژیون سردار 

مرزبانان کشیک: همسفر راضیه و مسافر هادی
تایپیست: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون هفدهم)
عکاس: همسفر تکتم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
ارسال: همسفر راضیه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی شفا مشهد