English Version
This Site Is Available In English

در کنگره ۶۰ برای هر اصطلاح کاربردی مثلثی ترسیم می‌شود.

در کنگره ۶۰ برای هر اصطلاح کاربردی مثلثی ترسیم می‌شود.

راهنما همسفر سعیده بیان کردند: 

گرچه تمامی دستور جلسات کنگره به نحوی قابل تحسین و از جایگاه و اهمیت بالایی برخوردار است اما این دستور جلسه از مهم‌ترین دستور جلسات کنگره ۶۰ می‌باشد.
در کنگره ۶۰ برای هر اصطلاح کاربردی مثلثی ترسیم می‌شود.در لوگوی کنگره ۶۰ هم این مثلث با سه ضلع عدالت، معرفت و عمل سالم ترسیم شده که عدالت در راس این مثلث قرار دارد.
رابطه این سه ضلع بیانگر این مطلب مهم می‌باشد که تنها با کسب آگاهی و دانش می‌توان به معرفت دست یافت و به واسطه معرفت کسب شده، در راه انجام عمل سالم قدم برداشت تا در نهایت با نتیجه‌ای که حاصل می‌شود به تعادل یا عدالت دست یابیم.در جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم کلمه عدالت همیشه در کنار کلماتی چون برابری عدل، انصاف و بی‌عدالتی در کنار کلمه‌ای چون ظلم قرار گرفته و این‌چنین تصور می‌شود که عدالت در لغت به معنی برابری است. اینکه همه با هم برابر و مساوی هستند و باید همه از همه چیز به اندازه مساوی سهم ببرند و اگر این اتفاق صورت نگیرد در واقع در حق طرف مقابل ظلمی صورت گرفته این در حالی‌ست که در کنگره به واسطه آموزش‌های استاد بزرگمان معنای جدیدی از عدالت را آموختیم.

آموختیم که ریشه و بنیان کلمه عدالت در تعادل می‌باشد و در کنگره عدالت به این صورت معنا می‌شود که هر چیزی یا هر کسی در هر جایگاهی که قرار دارد عین عدالت می‌باشد و برقراری توازن در هر چیز تعادل را ایجاد می‌کند.همانطور که گفتیم برقراری عدالت به همین سادگی و بی‌مقدمه نیست که هرکس قادر به انجام آن باشد شاید مهم‌ترین و اولین شرط رسیدن به نقطه عدالت که سبب ایجاد تعادل می‌شود معرفت می‌باشد که تنها با شناخت و آگاهی می‌توان به معرفت رسید و اگر این شناخت آگاهی در جهت خیر باشد شخص می‌تواند دست به عملی بزند که به آن عمل می‌توان عمل سالم گفت که نتیجه آن هم به خیر ختم می‌شود.بعضی اعمال هستند که در ظاهر اعمال سالمی هستند اما با توجه به شناخت، نسبت به نکات مثبت و منفی آن متوجه این موضوع خواهیم شد که نتیجه خیری به همراه ندارد.

برای مثال؛ قطع ناگهانی مواد مخدر شاید در ظاهر مثبت به نظر بیاید اما در ادامه به دلیل شوک مخربی که به فیزیولوژی شخص مصرف کننده وارد می‌شود آسیب‌های جبران ناپذیری را با خود به همراه دارد.پس اعمالی که در ظاهر لطف و محبتی در آنها جاریست و هدف رفع مسئله و مشکل دیگران است اما در نهایت نه تنها نتیجه خوبی حاصل نخواهد شد بلکه برای ما تنش و دردسر هم ایجاد می‌کند اعمال به ظاهر سالم هستند که به این گونه اعمال اعمال نیک گفته می‌شود.آگاهی و شناخت نسبت به همین مسئله به برقراری عدالت و ایجاد تعادل کمک می‌کند.
اما قسمت دوم دستور جلسه که آیا همه افراد در کنگره با هم برابر هستند؟افرادی که به کنگره می‌آیند تنها به دنبال یک هدف مشترک می‌باشند و همین نقاط مشترک دلیل محکمی است که پیوند دوستی‌ها را محکم می‌کند. هدف در کنگره تنها درمان اعتیاد و رسیدن به رهایی می‌باشد. در کنگره از هیچ فردی راجع به دین و مذهب و نژادش پرسیده نمی‌شود و هر کس با هر قوم و ملیت، مقام و منصب، موقعیت اجتماعی و شغلی در کنگره پذیرفته می‌شوند و هیچ القابی به ایشان نسبت داده نمی‌شود و همه افراد را با نام کوچکشان صدا می‌زنند. پس از این نظر در کنگره همه با هم برابر هستند.

اما از جهتی با توجه به مفهوم عدالت افراد در کنگره با هم برابر نیستند و جایگاه آنها با هم تفاوت دارد. تفاوت بسیاری است بین یک سفر دومی با یک سفر اولی، فرق است بین جایگاه دو سفر اولی که همزمان مشغول سفر کردن هستند در حالی که یکی کاملاً گوش به فرمان راهنمای خودش است  به موقع در جلسات حاضر می‌شود و برای انجام تکالیف به دنبال بهانه‌جویی و توجیه نیست و داروی خودش را طبق آنچه راهنمایش می‌فرماید مصرف می‌کند و دیگری همیشه به دنبال بهانه است و به ندرت به موقع در جلسات حضور دارد و هیچگاه آنگونه که باید فرمانبردار راهنمای خودش نیست.فرق است بین جایگاه فردی که چندین سال است به کنگره می‌آید و با وجود اینکه خدمات رایگان و یکسان دریافت می‌کند هنوز به رهایی دست نیافته با شخصی که مدت زمان کوتاهی به کنگره می‌آید و روی برنامه است.

جایگاه یک راهنما با یک سفر اولی، جایگاه یک مرزبان با یک راهنما، جایگاه یک دیده‌بان با یک مرزبان همه با هم فرق می‌کند. پس جایگاه افراد در کنگره با هم تفاوت دارد و کنگره مانند یک جامعه طبقه‌بندی شده است. جایگاه افراد را در کنگره تلاش آنها و خدمتی که به انجام می‌رسانند و معرفتی که دارند مشخص می‌کند. هرچه با معرفت‌تر خوش برخوردتر، هر چه مهربان‌تر با محبت‌تر و خدمتگزارتر خواهند بود و این از اهمیت بالایی برخوردار است.پس در نهایت انتخاب با خود شخص است با توجه به خدماتی که همه به طور یکسان و مساوی دریافت می‌کنند تصمیم با خود اوست که تلاش کند و به رهایی برسد یا دست از تلاش بردارد و در دنیای تاریک اعتیاد مانند سابق مشغول روزمرگی و مسائل و معضلات حاصل از آن باشد. پس هر کدام از ما در هر جایگاهی که قرار داریم نتیجه سعی و تلاش خودمان است.به فرمایش جناب مهندس در کنگره به تجربه ثابت شده افرادی که خدمتگزارتر هستند از حال خوش بیشتری برخوردارند و خیلی بهتر می‌توانند برای حل مسائل خودشان اقدام کنند و راه حل درست‌تری را بیابند.

 

ارسال و ویرایش:همسفر ساحل رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون اول)،دبیر دوم سایت

همسفران نماینگی لواسان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .