شناخت آگاهی و معرفت

دستور جلسه عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟ یکی از مهمترین دستور جلسات کنگره ۶۰ می باشد.

عدالت به معنای برابری، نظم، ادب، دادگری، اعتدال، توازن و یا قرار گرفتن هر چیز در جای درست خودش است؛ همان‌گونه که آسمان و زمین نیز بر مبنای عدالت استوار هستند. در آرم کنگره ۶۰ که به شکل یک مثلث است و از سه ضلع معرفت، عمل سالم و عدالت تشکیل شده است. برای برقراری عدالت، ابتدا باید به شناخت، آگاهی و معرفت رسید، سپس با کسب معرفت می‌توان در راه عمل سالم قدم برداشت تا در نهایت به تعادل یا همان عدالت رسید.

من پیش از ورود به کنگره تصور می‌کردم عدالت یعنی اینکه همه با هم مساوی باشند و از همه چیز به میزان مساوی بهره‌مند شوند؛ اما از زمانی که وارد کنگره ۶۰ شدم و آموزش دیدم، متوجه شدم عدالت یعنی اینکه هر چیز در جای خودش قرار بگیرد و هر کس به اندازه تلاش خود در هر مقوله، سهم ببرد. وقتی از برابری در قالب عدالت سخن می‌گوییم، باید به یک نکته مهم توجه کرد: این جمله زمانی معتبر است که همه از یک نقطه مشترک شروع کنند و همه به یک کمک یکسان نیاز داشته باشند.

من به عنوان یک «همسفر»، وقتی وارد کنگره ۶۰ شدم، به من گفته شد که در اینجا به همه لقب زیبای همسفر داده می‌شود. در هر درجه و مقامی که هستید، باید آن را پشت در بگذارید و وارد شوید؛ زیرا در این مکان، همه باید یک هدف مشترک را دنبال کنند. برای اینکه بتوانید مسیر را به راحتی طی کنید، باید «خواست» در شما وجود داشته باشد تا بتوانید از میان تمام پیچ و خم‌های مشکلات عبور کنید.

حال، ادامه دادن این راه به خود فرد بستگی دارد که چگونه می‌خواهد مسیر را طی کند؛ آیا می‌خواهد حرمت‌ها را رعایت نکند، در حاشیه‌ها غرق شود و با گوش ندادن به سی‌دی‌ها فقط به دنبال سرگرمی باشد، یا می‌خواهد مانند سایر هم‌لژیونی‌ها، تمام برنامه‌های کنگره را رعایت کرده و با عمل به حرمت‌ها، به «حال خوش» از طریق خدمت برسد؟ تفاوت این دو در این است که فرد اول همچنان با همان حال بد به زندگی خود ادامه می‌دهد و تنها به خود آسیب می‌زند، اما فرد دوم به «درمان» می‌رسد.

در کنگره ۶۰، همه از یک جایگاه یکسان شروع نمی‌کنند. در یک لژیون ممکن است افرادی با سبک‌های مختلف وجود داشته باشند؛ برای مثال، یک رهجویی ممکن است با حمایت مالی خود، بخشی از محبتی را که کنگره در حق او کرده، جبران کند، در حالی که رهجویی دیگر با خدمات صادقانه و از روی عشق و ایمان، حال خوش خود را بازسازی می‌کند. در مقابل، افرادی نیز هستند که خنثی هستند؛ نه خدمتی انجام می‌دهند و نه حتی از خدمت کردن دیگران خوشحال می‌شوند. 

این تفاوت‌هاست که افراد را در کنگره متمایز می‌کند و انتظار ما از عدالت باید بر مبنای همین تفاوت‌ها باشد. بنابراین، باید میان افراد خنثی و افراد خدمتگزار فرق گذاشت؛ رعایت حقوق و دادن امتیاز و پاداش، باید متناسب با میزان مشارکت افراد باشد. در پاسخ به این سوال که «آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟»، باید گفت عدالت به ما پاسخ «خیر» را می‌دهد؛ زیرا اگر همه با هم مساوی بودند، «مساوات» برقرار می‌شد، نه عدالت به مفهوم واقعی آن. برای مثال، نمی‌توان کسانی که مدام در حال خدمت هستند را با کسانی که صرفاً رفت‌وآمد می‌کنند و خدمتی ندارند، برابر دانست. همچنین نمی‌توان رهجویی را که فرمانبردار و گوش‌به‌فرمان راهنمای خود است، با رهجویی که بی‌خیال است و دستورات را اجرا نمی‌کند، برابر شمرد.

البته در ابتدای ورود، دو نفر از دیدگاه کنگره با هم برابرند؛ زیرا امکانات، مشاوره و حق انتخاب راهنما برای همه تازه واردین یکسان است. اما از آن پس، اختیار با خود فرد است که رهایی را انتخاب کند یا در تاریکی‌ها بماند. هر یک از ما در هر جایگاهی که هستیم، نتیجه تلاش خودمان است و این عین عدالت است و بر این اساس است که انرژی دریافت می‌کنیم؛ کنگره ۶۰ افراد را بر مبنای عدالت می‌پذیرد و پرورش می‌دهد.

نویسنده:همسفر فاطمه.خ رهجوی راهنما همسفر ام البنین.م (لژیون تغذیه )
رابط خبری:همسفر ام البنین.م  راهنمای تغذیه
ارسال:همسفر زهرا.خ رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون تعذیه )نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان