سلام دوستان سینا هستم یک مسافر
خداوند بزرگ و مهربان را بسیار تا بسیار شاکرم که مسیر کنگره ۶۰ برای من باز شد تا بتوانم در این ساختار الهی، آموزش بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه این هفته «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» یکی از بنیادیترین و عمیقترین مباحث آموزشی در کنگره است که جهانبینی و نگرش ما را نسبت به زندگی و جایگاه خودمان کاملاً دگرگون میکند.
برای درک صحیح عدالت، ابتدا باید به آرم کنگره ۶۰ توجه کنیم که از سه ضلع عدالت، معرفت و عمل سالم تشکیل شده است. این مثلث به ما میآموزد که عدالت هرگز به صورت تصادفی یا مجزا شکل نمیگیرد؛ بلکه برای رسیدن به عدالت واقعی، انسان ابتدا باید «معرفت» یا همان دانش، آگاهی و شناخت نسبت به قوانین هستی را کسب کند. هنگامی که معرفت حاصل شد، فرد میتواند «عمل سالم» انجام دهد و خروجیِ رسیدن به معرفت و اجرای عمل سالم، قرار گرفتن در نقطه «عدالت» است. بنابراین بدون آموزش و بدون حرکت در مسیر ارزشها، دسترسی به عدالت امکانپذیر نیست.
اما در پاسخ به بخش دوم دستور جلسه که آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟ پاسخ این سوال یک «بله» و یک «خیر» عمیق در خود دارد.
در نقطه آغاز و بدو ورود، همه افراد کاملاً با هم برابرند. هنگامی که یک تازه وارد از درِ کنگره وارد میشود، هیچکس از موقعیت اجتماعی، تمکن مالی، میزان تحصیلات، نژاد یا سن او سوالی نمیپرسد. تمام القاب و عناوین بیرونی پشت در کنگره باقی میمانند. همه افراد روی یک صندلی مینشینند، همه لقب مقدس «مسافر» یا «همسفر» را دریافت میکنند، از داروی استاندارد درمان (OT) استفاده میکنند، راهنما انتخاب میکنند و از بسترهای آموزشی و خدمات رایگان به صورت یکسان بهرهمند میشوند. این عین عدالت و ایجاد فرصت برابر برای تمامی انسانهایی است که خواستار رهایی از تاریکی هستند.
اما در ادامه مسیر، افراد اصلاً و ابداً با هم برابر نیستند! پس از شکلگیری بستر اولیه، این خودِ فرد است که با میزان تلاش، خواسته، تفکر و عملکردش تعیین میکند در چه جایگاهی قرار گیرد. در کلامالله شریف نیز با صراحت آمده است: «هل یستوی الذین یعلمون والذین لا یعلمون» (آیا کسانی که میدانند با کسانی که نمیدانند برابرند؟).
آیا مسافری که پیش از شروع جلسه در کارگاه حاضر میشود، سیدیهای خود را مرتب و کامل مینویسد، به قوانین و حرمتها احترام میگذارد و فرمانبردار راهنماست، با مسافری که بینظم است، سیدی نمینویسد و حواشی را به آموزش ترجیح میدهد برابر است؟
آیا شخصی که سفر اول خود را با کیفیت طی کرده و اکنون در جایگاههای خدمتی مانند راهنمایی، مرزبانی، نگهبانی یا خدمت در درمان اوتی و سایت، بدون هیچ چشمداشتی از وقت و مال خود میگذرد، با فردی که نسبت به خدمات کنگره بیتفاوت است برابر است؟
قطعاً پاسخ منفی است. عدالت در فرهنگ کنگره ۶۰ به معنای «مساواتِ مطلق و یکسان دیدن همه در همه مراحل» نیست؛ بلکه عدالت یعنی «هر چیزی و هر کسی دقیقاً در جایگاه خودش قرار بگیرد».
هر یک از ما در هر جایگاهی که در کنگره یا در زندگی شخصی خود قرار داریم(چه در سلامت و آرامش باشیم و چه در ناکامی و بیتعادلی) عین عدالت است؛ چراکه این جایگاه، حاصل بذرها و کاشتههای قبلی خودِ ماست. میزان بهرهمندی، دریافت انرژی و ارتقای جایگاه هر شخص، مستقیماً به میزان خواسته و عمل سالم او بستگی دارد.
در نهایت امیدوارم همه ما بتوانیم با دانایی مؤثر، فرمانبرداری و تلاش مداوم، در مسیر عمل سالم قدم برداریم و با ارتقای جایگاه درونی و بیرونی خود، مفهوم واقعی عدالت را در زندگی و در کنگره ۶۰ لمس کنیم.
از اینکه به مشارکتم توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.
نگارش، تهیه و ارسال: مسافر سینا (لژیون یکم)
گروه خبری نمایندگی محمدی پور قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
93