همه ما در کنگره۶۰ در یک کشتی فارغ از اینکه در دنیای بیرون پزشک یا نانوا باشیم، نشستهایم. در برابر قوانین و حرمتها همه از یک جایگاه و حقوق برابر برخورداریم؛ اما این برابری در حقوق اولیه است و در جایگاههای معنوی و عملکرد اینطور نیست. پیام اصلی این است که تفاوت میان افراد نه از روی تبعیض، بلکه براساس اصل عدالت و بر پایه دو رکن اساسی معرفت و عمل سالم شکل میگیرد. جایگاه در اینجا چیزی نیست که به کسی بخشیده شود؛ بلکه باید با تلاش و آگاهی به دست آورد. این جایگاه از دو فیلتر عبور میکند، نخست: میزان دانایی و شناختی که فرد از آموزشها و مسیر خود به دست آورده است و دوم: میزان خدمتگزار بودن و عملکرد واقعی او در مسیر درمان و تعالی است.
واقعیت این است که میان کسی که با تعهد، فرمانبرداری و خدمت به دیگران پلههای مسیر را با موفقیت طی کرده است و به معنای واقعی به رهایی رسیده است و کسی که با غیبت، بیمسئولیتی و نقض قوانین تنها در ظاهر در مسیر حضور دارد، تفاوت عمیقی وجود دارد. برخورد متفاوت با این دو گروه نابرابری نیست؛ بلکه عین عدالت است؛ چرا که بهشت را باید به بها خرید و با بهانه بهدست نمیآید. در نهایت جایگاه هر فرد بازتابی از خطی است که او در مسیر زندگی و درمان خود ترسیم کرده است، خطی که از لایههای پنهان وجودش میگذرد و در نهایت با چشم نافذ حقیقت سنجیده میشود؛ پس تفاوت در جایگاهها پاداشِ تلاش و معرفتِ کسانی است که برای رشد خود و دیگران قدم برداشتهاند.
در بحثهای مربوط به کنگره۶۰ مفهوم برابری را میتوان از دو دیدگاه متفاوت بررسی کرد: یک دیدگاه حقوقی و ساختاری و دیگری دیدگاه معنوی و هستهای است؛ اگر نگاهی به ساختار کنگره۶۰ بیندازیم، همه افراد از نظر ماهیت حضور در این مسیر هستند؛ اما از نظر نقش و مسئولیت با هم متفاوتاند. در هر جمعیتی سطوح مختلفی از آمادگی، آگاهی و تعهد وجود دارد. همانطور که در یک سفر گروهی همه مسافران هستند؛ اما برخی نقش راهنما، برخی نقش پشتیبان و برخی نقش همراه ساده را دارند، در کنگره۶۰ نیز تفاوت در میزان اثرگذاری و مسئولیتپذیری وجود دارد؛ بنابراین از این دیدگاه همه در یک سطحِ عملکردی نیستند؛ اما اگر از لایه وظایف عبور کنیم و به جوهر وجودی افراد نگاه کنیم، در برابر حقیقت و در مسیر تکامل هیچ انسانی بر دیگری برتری ذاتی ندارد.
همه در جستوجوی حقیقت و تعالی هستند و در این مسیر از یک نقطه برای شروع به تغییر و رشد برخاستهاند و همه از فرصت استفاده میکنند تا خود را بازسازی کنند. هر فردی که در این مسیر گام برمیدارد، حق دارد از فضای معنوی، آموزشها و حمایتهای موجود بهرهمند شود. عدالت در اینجا به معنای یکسانسازی همه نیست؛ بلکه به معنای این است که همه در ارزش و حقِ رشد برابرند؛ اما در میزان تلاش، مسئولیت و جایگاهی که در ساختار کنگره۶۰ دارند، باهم متفاوت هستتد. درواقع عدالت یعنی هر کس بر اساس ظرفیت، آگاهی و مسئولیتی که دارد در جایگاه خود قرار گیرد و از آن جایگاه برای پیشبرد هدف استفاده کند.
نویسنده: همسفر بهاره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پانزدهم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پانزدهم)
ویرایش: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پانزدهم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کوروش آذرپور
- تعداد بازدید از این مطلب :
16