شرایط در کنگره برابر ولی برداشت ها متفاوت است

سومین جلسه از دوره چهل و پنجم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره 60نمایندگی نیمایوشیج بهشهر به استادی مسافر اسماعیل،نگهبانی مسافر علی اکبر و دبیری مسافر ایرج با دستور جلسه(عدالت،آیا در کنگره ۶۰همه ی افراد با هم برابرند )در روز یکشنبه ۱۸ مرداد۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد.:

سلام دوستان اسماعیل هستم یک مسافر. شاکر خداوندم که این فرصت را به من داد تا در جمع شما خوبان باشم.از آقای مهندس و خانواده محترمشان بابت متدی که کشف و در اختیار ما قرار دادن سپاسگزارم.همچنین تشکر می کنم از اساتید جناب مهندس،به جهت کمکی که بر مهندس روا داشتند تا در این مسیر حرکت کنند و راه را بیابند، تا به سر منزل مقصود دست پیدا کنند. از استاد امین عزیز تشکر می کنم،دانش ایشان در جهان بینی،دلیل حال خوب امروز ماست.این توفیق شامل حال ما شد تا از ایشان درس بگیریم و حال دلمان با صحبت ها و سی دی های که ارائه می‌دهند عالی باشد.در ضمن از راهنمای درمانم و همه ی خدمتگزاران نمایندگی که زحمات زیادی در قبال ما کشیدند و بستر را برای آموزش ما فراهم کردند تا به رهایی برسیم در هر قسمتی که خدمت می‌کنند قدردانی می نمایم افرادی که مانند مجموعه ای کار می کنند تا ما بتوانیم به درمان برسیم،این افراد جای تقدیر و سپاس فراوان دارند.ممنون همه شما هستیم.

در رابطه با دستور جلسه،عدالت ، آیا همه افراد در کنگره با هم برابر هستند  می توانم اینطور بحثم را شروع کنم که قبلاً عدالت را جور دیگر تعریف می کردم و تصور می کردم هرچیزی که وجود دارد به انصاف تقسیم شود،به عبارتی نصف شود. اگر آن داشت و من نداشتم می گفتم این عدالت نیست. در حالی که من تلاش می کنم و سعی به خرج می دهم!چرا من ندارم ولی او دارد؟

به مرور زمان در مسیر آموزش های کنگره که قرار می گیریم یک سری مسائل مطرح می شود و مطالبی آموزش داده می شود که دیدگاه انسان را در رابطه با این موضوع تغییر می دهد،تحولی در دریچه ی استنباط و برداشت معنایی شخص ایجاد می شود. ما پس زمینه هایی در زندگی قبلی داشتیم و شاید تاوان آن را در این زندگی خاکی پرداخت می کنیم و این نیازمند زمان است تا انسان بتواند آن را تغییر دهد،چرا که تقدیر چیزی است که ما می توانیم آن را تغییر دهیم آن هم با سعی و تلاش خودمان و‌ در نظر گرفتن موئلفه ی زمان.

آیا همه افراد در کنگره برابرند! شاید شخصی بگوید خیر و دیگری بگوید بله. خب هر کسی دلایل خودش را دارد و قرار است ما صحبت کنیم تا به دانسته هایی خود بیفزاییم و آموزش بگیریم. البته که همه ی افراد با هم برابرند. جمعی که ما در آن حاضریم یک سری سفر اولی و بقیه سفر دومی اند،خب این افرادی که بعد از ایام تعطیلات در نمایندگی حاضر شدند مشخص است که خواسته قویتری دارند نسبت به آنان که غیبت دارند،برای آن چیزی که می‌خواهند تلاش بیشتری می کنند و قطعا کائنات و هستی آن چیزی را که ما می‌خواهند را لحاظ می کند و توجه به حصول آن دارد.

سفر اولی بعد دو هفته تعطیلات برای آمدن به کنگره تلاش می کند و برای کسب نشان رهایی در پایان خط سعی می کند تا نشان را دریافت کند. گاهی این نشان طلایی،نقره یا برنز است. میزان تلاش شخص در تک تک مراحل آموزش و درمان،از حضور در لژیون گرفته تا گوش به فرمان بودن راهنما و نوشتن سی دی و سایر پازل های درمانی که رعایت می کند،آراسته و مرتب می آید و می رود،همه ی این ها کمک می کند شخص به پایان خط و کسب مدال طلا دست پیدا کند.

شخصی ممکن است کمی و کاستی هایی داشته باشد و برخی از این آیتم ها را اجرا نکرده باشد و به نوعی لایی کشیده باشد،مشخص است آن فرد به آنچه که می خواست به شکل مطلوبی نمیرسد. حال خوب و آرامش عالی به او منتقل نمی‌شود. کسی که خوب سفر کرده باشد دقیقا می داند حال خوش به چه معناست و چه لذتی دارد. وقتی در پایان سفر،این حس که بدون مواد مخدر از خواب بیدار می شوید به شما منتقل می شود و به سمت محل کار حرکت می کنید و حتی بعد از شیفت کاریتان انرژی زیادی دارید،لذت وصف ناشدنی به شما دست می دهد،در واقع سیستم تولید کننده مخدر طبیعی بدن شروع به فعالیت می کند بازسازی می شود و از اولش بهتر می شود. همه ی این ها بسته به این است که در این مسیر چه مقدار تلاش کنیم و چه مقدار زحمت کشیده باشیم و میزان خواسته ما چه عمقی داشته باشد،در عین حال درجهت خواسته ها چطور حرکت کرده باشیم.

صندلی ها در این مکان برای همه چیده است و همه در صندلی های یکسان می نشینند. همه یک راهنما دارند و یک لژیون در اختیارشان قرار دارد. قوانین و حرمت کنگره برای همه برابر است. بنابراین نسبت به برداشت شخص و زحمتی که می کشد در پایان کار به او دستمزد داده می شود. به نظر من همه ی افراد با هم برابرند،امکانات و شرایط موجود در مسیر درمان برای همه یکی هست در عین حال  آنچه که استخراج می شود و برداشت های افراد می تواند برابر نباشد. ممنونم که با سکوت خود به صحبت های من گوش کردید.

مرزبان خبری مسافر مسلم 

عکاس مسافر سبحان لژیون ششم 

ویرایش و بارگذاری مسافر محمد جواد لژیون هشتم