عدالت نتیجه عملکرد ما

همسفر زهرا:
در مورد عدالت و برابری در کنگره‌۶۰، به فرمایش مهندس دژاکام، همه افراد با یکدیگر برابر نیستند. ایشان با استناد به کتاب آسمانی (قرآن)، به این موضوع اشاره می‌کنند که آیا دانایان با نادانان برابرند؟ آیا نابینایان با بینایان برابرند؟ البته منظور از نابینا، کسی نیست که با چشم سر نمی‌بیند؛ بلکه منظور، نابینایی در صور پنهان و آشکار انسان است. همچنین آیا کسانی که فساد می‌کنند با کسانی که خدمت می‌کنند، برابرند؟ مسلماً چنین چیزی امکان‌پذیر نیست. اگر قرار بود همه افراد در جایگاه یکسانی باشند، دیگر کسی از راهنمای خود فرمانبرداری نمی‌کرد و کسی به درمان و رهایی نمی‌رسید.

ما زمانی می‌توانیم به درمان و تعادل برسیم که هر فرد در جایگاه خودش قرار بگیرد. برای مثال، یک سفر اولی که به‌تازگی وارد کنگره شده و هنوز شناخت و درک کاملی از آموزش‌های کنگره ندارد، با یک سفر دومی که مراحل مختلفی از آموزش را پشت سر گذاشته است، طبیعتاً در یک جایگاه قرار ندارد و نمی‌توان گفت که این دو نفر از نظر جایگاه آموزشی با یکدیگر برابرند. یکی از نمونه‌های عدالت و برابری در کنگره این است که آموزش‌ها برای همه رایگان است، مگر اینکه فرد خودش بخواهد به کنگره کمک مالی کند.

همچنین جزوه‌ها و کتاب‌ها با شرایط یکسان در اختیار افراد قرار می‌گیرند. نتیجه‌ای که من از این دستور‌جلسه می‌گیرم این است که ما خودمان تعیین می‌کنیم در چه جایگاهی قرار داشته باشیم و این جایگاه به میزان تلاش، کوشش و برداشت خودمان بستگی دارد. بنابراین، عدالت به این معنا نیست که همه‌ با‌ هم برابر باشند؛ بلکه به این معناست که هر شخص در جایگاه خودش باشد. عدالت از «عدل» می‌آید و عدل به معنای برقراری تعادل و قرار گرفتن هر چیز در جایگاه مناسب خود است.

همسفر خدیجه:
عدالت ریشه در «عدل» دارد؛ یعنی هر چیزی در جایگاه خود و به‌درستی قرار گیرد. به عبارتی، حق به حق‌دار برسد و عدالت، عین حقیقت و واقعیت است. عدالت در کنگره بسیار مهم است و باید اجرا شود. در ابتدای ورود به کنگره، همه با هم برابرند و هیچ‌کس به دلیل تحصیلات، شغل، مقام یا جایگاه اجتماعی، بر دیگری برتری ندارد؛ اما هر فرد با تلاش، آموزش و بالا بردن سطح آگاهی و دانش خود، به‌مرور جایگاه‌ خود را مشخص می‌کند.

کنگره بستری یکسان برای همه افراد فراهم کرده است و هر شخص می‌تواند از این خوان گسترده‌ای که جناب مهندس و خانواده محترمشان فراهم کرده‌اند، به اندازه معرفت، دانش و تلاشی که کسب می‌کند، بهره‌مند شود. هر فردی در هر جایگاهی که قرار بگیرد، می‌تواند عین عدالت باشد؛ نه کمتر و نه بیشتر. ما در کنگره می‌آموزیم که بسیاری از گرفتاری‌ها و مشکلاتی که در زندگی با آن‌ها روبه‌رو می‌شویم، نتیجه انتخاب‌ها و عملکرد خودمان است و این نیز بخشی از مفهوم عدالت است. بنابراین نباید در برابر این حقیقت مقاومت کنیم که «انسان، آنی است که آن کند».

شاید درک این جمله در ابتدا دشوار باشد؛ اما برای درک بهتر می‌توان مثالی زد: آیا سفر اولی که به‌خوبی سفر می‌کند، به صحبت‌های راهنمای خود گوش می‌دهد و به‌طور منظم در جلسات حضور پیدا می‌کند، با کسی که سفر خوبی ندارد و نظم و انضباط لازم را رعایت نمی‌کند، می‌توانند از نظر جایگاه و نتیجه با یکدیگر برابر باشند؟ طبیعتاً هر اندازه که تلاش کنیم، به همان میزان پاداش و منزلت دریافت خواهیم کرد. باران لطف و عدالت الهی همواره جاری است؛ چه من بخواهم و چه نخواهم. پس وظیفه من این است که خودم را در مسیر این جریان قرار دهم و در جهت صحیح حرکت کنم.

همسفر مبینا:
وقتی موضوع عدالت را می‌شنوم، اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد این است که عدالت با برابری یکی نیست. در کنگره‌۶۰ همه انسان‌ها از ارزش و احترام برخوردارند؛ اما قرار نیست همه دقیقاً شرایط یکسانی داشته باشند. هرکدام از ما با گذشته، تفکر، دانایی، خواسته‌ها و توانایی‌های متفاوتی وارد کنگره می‌شویم. بنابراین اگر عدالت را به معنای یکسان بودن همه افراد بدانیم، شاید تعریف درستی از عدالت نداشته باشیم. من عدالت را بیشتر شبیه قانونی می‌بینم که برای همه یکسان اجرا می‌شود؛ یعنی هرکس هر بذری که بکارد، در نهایت محصول همان را برداشت خواهد کرد. در کنگره کسی نمی‌تواند به جای من حرکت کند. استاد می‌تواند راه را به من نشان دهد، اما قدم برداشتن بر عهده خود من است.

راهنما می‌تواند آموزش بدهد، اما عمل کردن به آموزش‌ها مسئولیت خود من است. به نظر من، یکی از مهم‌ترین مفاهیم عدالت این است که مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم. گاهی انسان دوست دارد نتیجه خوبی به دست بیاورد؛ اما حاضر نیست بهای آن را پرداخت کند. در کنگره، خدمت کردن هم یک فرصت و هم یک مسئولیت است. هرچه آموزش و دانایی انسان بیشتر شود، مسئولیت او نیز بیشتر خواهد شد. بنابراین، جایگاه بالاتر به معنای برتری انسان نسبت به دیگران نیست؛ بلکه به معنای مسئولیت و پاسخگویی بیشتر است. اگر کسی در جایگاه بالاتری قرار گرفته، باید بیشتر مراقب رفتار و عملکرد خودش باشد؛ زیرا عدالت فقط درباره گرفتن نیست، بلکه درباره پس دادن و خدمت کردن نیز هست.

من فکر می‌کنم همه افراد در کنگره فرصت رشد دارند؛ اما نتیجه این رشد برای همه یکسان نیست چون انسان‌ها انتخاب‌های متفاوتی دارند و انتخاب‌های متفاوت، نتایج متفاوتی ایجاد می‌کنند. اگر امروز از جایگاه خودم راضی نیستم، اولین کارم نباید مقایسه خودم با دیگران باشد. باید به عملکرد خودم نگاه کنم و ببینم در کجا کم گذاشته‌ام. عدالت به من یاد می‌دهد که به جای اعتراض به نتیجه، علت آن را در خودم جست‌وجو کنم. پس از نظر من، همه با هم برابرند؛ اما همه یکسان نیستند و این تفاوت، زمانی که نتیجه انتخاب و عملکرد خود انسان باشد، عین عدالت است.

ویرایش: همسفر ثریا، راهنما همسفر منیژه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر نجوا، راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)

همسفران نمایندگی گیلان