عدالت خداوند همیشه جاری است

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز در این جایگاه هستم، تا بتوانم در مورد دستور جلسه بسیار کلیدی عدالت؛ آیا در کنگره ۶۰ همه اعضا برابرند؟ مشارکت کنم.

وقتی در مورد واژه عدالت فکر می‌کنم، اولین چیزی که در ذهن من تداعی می‌شود، تساوی نیست؛ بلکه تعادل است. اغلب ما در جامعه به اشتباه تصور می‌کنیم عدالت یعنی به همه یکسان داده شود. اما در آموزش‌های کنگره ۶۰، من یاد گرفتم که عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه واقعی خودش قرار بگیرد.اگر بخواهم خیلی صادقانه در مورد این سوال که “آیا همه اعضا در کنگره برابرند. پاسخ دهم، باید بگویم: خیر! در کنگره ۶۰ همه ما در یک نقطه شروع کردیم، اما همه در یک نقطه نخواهیم ماند. چرا؟ چون عدالت به معنای این نیست که به همه یک مقدار نور بدهیم، بلکه عدالت یعنی هر کس به اندازه تلاش، حرکت و فرمان‌برداری‌اش، از آن نورِ آموزش برخوردار شود.

من به عنوان یک همسفر، زمانی که در وادی پنجم عمیق شدم، فهمیدم عدالت واقعی از درون خود من شروع می‌شود. و اگر من در مسیر کنگره باشم، سی‌دی بنویسم، گوش‌به‌فرمان راهنما باشم و از ضد‌ارزش‌ها دوری کنم، قطعاً به جایگاهی می‌رسم که با کسی که فقط حضور فیزیکی دارد و هیچ تلاشی نمی‌کند، متفاوت است. و این تفاوت، عین عدالت است.

حتی در مسائل روزمره خودم، مثلاً در زمینه اصلاح تغذیه و مدیریت وزن که این روزها بسیار به آن توجه دارم، متوجه شدم که عدالت یعنی من همسفر باید مسئولیتِ آنچه وارد بدنم می‌کنم را بپذیرم. نمی‌توانم انتظار داشته باشم که بدنم به تعادل برسد، اما در انتخاب منابع پروتئینی و مدیریت کالری‌ام کوتاهی کنم. در اینجا هم عدالت برای من یعنی: هر چقدر بکاری، همان‌قدر هم برداشت می‌کنی.

برخی اوقات ما همسفران دچار قیاس می‌شویم و می‌گوییم، چرا فلانی حالش خوب است و من نیستم، اما اگر با دیدگاه وادی پنجم به ماجرا نگاه ، می‌بینیم که عدالت خداوند همیشه جاری است. آن فرد ممکن است در سکوت، در خدمت کردن، در گذشتن از خواسته‌های نامعقول و در تزکیه و پالایش درونی‌اش، از من پیشی گرفته باشد.

عدالت کنگره ۶۰ مانند: یک اقیانوس است همه ما اجازه داریم کنار این اقیانوس بنشینیم، اما اینکه چه ظرفی به همراه داشته باشیم، دست خودمان است. یکی با یک انگشتانه می‌آید و دیگری با یک سطل بزرگ. عدالت، یعنی هر کس با هر ظرفی که آورده، از این اقیانوس برداشت کند.

بنابراین، کنگره ۶۰ نه تنها محل برابری نیست، بلکه محل شناسایی جایگاه‌ها است. هر چقدر من در مسیرارزش‌ها، خودداری و قناعت و حرکت کنم، جایگاه بالاتری در عدالت برای خودم ترسیم می‌کنم.

در نهایت از خداوند می‌خواهم که به من توفیق بدهد تا به جای جستجو در عدالت دیگران و مقایسه کردن خود با آن‌ها، به عدالت درونی خودم بپردازم و تلاش کنم تا در جایگاه واقعی یک همسفرواقعی قرار بگیرم؛ همسفری که با عمل کردن به آموزش‌ها، طعم شیرین عدالت و آرامش را در زندگی‌اش لمس می‌کند.

نویسنده: همسفر ام البنین.م راهنمای تغذیه
ارسال:همسفر زهرا.خ رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان