English Version
This Site Is Available In English

عدالت، یعنی عدل

عدالت، یعنی عدل

مشارکت همسفر مریم:
ریشه و هم‌خانواده عدالت و آنچه به ذهن نزدیک است، تعادل تعبیر می‌شود. تعادل یعنی هر چیزی در جایگاه واقعی خود قرار داشته باشد و موازنه برقرار باشد اولین چیزی که برای رسیدن به نقطه عدالت مهم و مؤثر است معرفت است، یعنی شناخت و آگاهی در هر موضوعی چه در جهت خیر و چه در جهت شر، اگر این شناخت و آگاهی به‌صورت کاربردی در مسیر خیر به کار گرفته شود انسان می‌تواند دست به عملی بزند که آن عمل، عمل سالم است؛ اما اگر این معرفت و شناخت وجود نداشته باشد؛ حتی اگر بخواهیم کار خوبی انجام دهیم یا به اصطلاح عمل نیک انجام دهیم، چون اجرا کننده از نقاط خوب و بد آگاه نیست و شناخت کافی ندارد همان عمل نیک ممکن است به عمل شر تبدیل شود.

ما معتقدیم بعضی کارها در ظاهر عمل نیک هستند؛ اما ممکن است نیکی نباشند؛ بنابراین بین عمل سالم و عمل نیک تفاوت وجود دارد. اگر بخواهیم عمل سالم انجام دهیم باید حتماً اطلاع، شناخت و آگاهی کافی داشته باشیم در غیر این صورت از مسیر منحرف می‌شویم، برای مثال ممکن است چک دادن یا گره از کار فردی که گرفتار شده باز کردن در ظاهر عملی نیک باشد؛ اما از دیدگاه کنگره این کار در همه شرایط مورد تأیید نیست. کنگره می‌گوید عمل باید سالم باشد یعنی اندازه‌ها، حدود و شرایط آن را بدانیم و بر همان اساس عمل کنیم تا به مشکل برنخوریم. اگر در نهایت آن عمل به بن‌بست یا مشکل منتهی شود دیگر عمل سالم محسوب نمی‌شود؛ بنابراین باید دانایی را کسب کنیم تا در پرتو دانش و آگاهی بتوانیم عملی انجام دهیم که سالم باشد.

همانند روش درمان اعتیاد در کنگره که یک عمل سالم است و به نتیجه نیز رسیده است پس اگر معرفت را کسب کنیم و براساس آن عمل سالم انجام دهیم به عدالت خواهیم رسید؛ اما عدالت در کنگره تعریف و چارچوب خاص خود را دارد. کنگره برای اجرای عدالت، خط‌مشی مشخصی دارد که عدالت در آن بر دو اصل استوار است از آنجا که موضوع اصلی کنگره درمان است افرادی که وارد کنگره می‌شوند افراد همه یک نام کوچک هستند؛ همچنین تمرکز تنها بر نقاط مشترک افراد است و پیوند محکم میان آن‌ها نیز براساس همین نقاط مشترک شکل می‌گیرد که مهم‌ترین آن مصرف مواد مخدر و حرکت در مسیر درمان است این شیوه، نمونه‌ای از عدالت در کنگره محسوب می‌شود در کنگره به مسائل مربوط به سیاست، دین، مذهب، نژاد، شغل، شخصیت، جایگاه اجتماعی و سایر تفاوت‌های فردی پرداخته نمی‌شود.

همه افراد با یکدیگر برابر هستند و بدون هیچ‌گونه تبعیض با آن‌ها برخورد می‌شود با این حال، همه اعضاء موظف‌اند با احترام با یکدیگر رفتار کنند، نزاکت را رعایت نمایند و سعی کردیم قانون را اجرا کنیم. آیا افراد کنگره برمبنای عدالت همگی با یکدیگر برابر هستند؟ پاسخ خیر است دلیل آن این است که دانایان با نادانان، خدمت‌گزاران با کسانی که خدمتی انجام نمی‌دهند و افراد با تجربه با تازه‌واردان یکسان نیستند در کنگره، یک مصرف‌کننده با یک سفر دومی برابر نیست؛ زیرا جایگاه آن‌ها با یکدیگر متفاوت است جایگاه یک تازه‌وارد با فردی که شش ماه است در سفر قرار دارد تفاوت دارد؛ همچنین، جایگاه مسافری که براساس برنامه حرکت می‌کند با کسی که روی برنامه نیست، یکسان نیست و به همین دلیل، نوع برخورد با آن‌ها نیز متفاوت است از سوی دیگر، جایگاه یک سفر دومی با راهنما تفاوت دارد.

جایگاه فردی که هنوز مصرف‌کننده است با کسی که به مرحله تولیدکنندگی و خدمت رسیده یکسان نیست در کنگره جایگاه بی‌طبقه وجود ندارد، یعنی همه افراد در یک جایگاه قرار نمی‌گیرند جایگاه هر فرد را میزان خدمت و معرفت او مشخص می‌کند هر کس که خدمت بیشتری به انسان‌ها انجام دهد از جایگاه بالاتری برخوردار است و به‌واسطه همین خدمت حال بهتری نیز خواهد داشت؛ بنابراین جایگاه اعضاء کنگره با یکدیگر متفاوت است و از این نظر برابر نیستند. جایگاه نگهبان، دبیر، استاد و راهنما با یکدیگر تفاوت دارد؛ اما هر کدام در جایگاه صحیح و مناسب خود قرار گرفته‌اند و همین قرار گرفتن هر فرد در جایگاه شایسته خود عدالت نامیده می‌شود.

مشارکت همسفر زهرا:
در کنگره۶۰ عدالت نه صرفاً یک شعار بلکه ستون فقرات سیستم درمان و مهمترین قانون حاکم بر آن است در این دیدگاه عدالت به معنای قرار دادن هر چیز در جایگاه درست خود و رعایت دقیق استحقاق و لیاقت است، نه برابری صرف یا ترحم بی‌مورد. تجلی عینی این مفهوم را می‌توان در اصول بنیادین کنگره مشاهده کرد. اولاً، قانون یکسان برای همه بدون توجه به جایگاه اجتماعی، سن، نوع مواد مصرفی یا سابقه کیفری فرد اجرا می‌شود ثانیاً، دریافت هزینه بابت خدمات درمانی؛ حتی به صورت قطره‌ای نه برای کسب درآمد، بلکه برای حفظ ارزش کار راهنما و رعایت عدالت در مبادله انرژی و زمان است.

این پرداخت، حس مسئولیت‌پذیری را در مسافر تقویت می‌کند. مهمترین بعد عدالت در متد DST و تیپرینگ داروی OT تبلور می‌یابد بر خلاف نگاه تنبیهی یا ترحم‌آمیز رایج، بدن مسافر یک سیستم بی‌نقص و دارای حقوق دانسته می‌شود. عدالت در درمان یعنی کاهش تدریجی و حساب شده دارو مطابق با فرمان بدن و متابولیسم شخص تا مواد جایگزین به تدریج و با احترام از بدن خارج شوند. این روش، عادلانه‌ترین پاسخ به سال‌ها ظلمی است که فرد با مصرف مواد مخرب به جسم خود روا داشته است.

همچنین آموزش‌های جهان‌بینی، قوانین کنگره، شرح حال‌نویسی و مشارکت در جلسات، همگی ابزارهایی برای تزکیه و ایجاد تعادل هستند. عدالت در اینجا به معنای ایجاد توازن میان سه ضلع اصلی حیات یک فرد معتاد در حال درمان، یعنی جسم بیولوژی، روان باورها و حالات و جهان‌بینی نگرش به هستی تعریف می‌شود تا زمانی که این سه ضلع به تعادل نرسند، عدالت در وجود فرد برقرار نشده و درمان کامل نیست در نهایت کنگره۶۰ با عملی کردن این اصول، یک مینیاتور از یک جامعه آرمانی مبتنی بر عدالت می‌سازد، جامعه‌ای کوچک که در آن خبری از دروغ، فریب و تجویزهای آسیب‌زا نیست و ارزش هر فرد به میزان عمل سالم و حرکت در مسیر درست او بستگی دارد.

مشارکت همسفر فاطمه:
کلمه عدالت یعنی عدل، هم‌خانواده لغت تعادل است و اولین چیزی که به ذهن هر فردی می‌رسد برابری و یکسان بودن است هر کسی نمی‌تواند عدالت را بفهمد و اجرا کند؛ اما باید بدانیم که مفهوم عدالت و برابری در همه جا یکسان نیست. اولین نکته برای رسیدن به عدالت که لازم است معرفت است. معرفت، یعنی شناخت و آگاهی در پرتو این شناخت و آگاهی است که ما می‌توانیم عمل سالم انجام دهیم و به عدالت نزدیک شویم؛ زیرا تعادل در عمل سالم است. اگر فرد معرفت نداشته باشد آن موقع بخواهد کار خوبی انجام دهد و اصطلاحاً عمل نیک انجام دهد آن عمل نیک به عمل شر تبدیل می‌شود.

عمل سالم همان عمل نیک است، عمل نیک، عملی است که اجرا کننده‌اش به نقاط خوبی و بدی‌اش کاملاً آگاه است. عدالت در همه جا وجود دارد و هر کسی در هر جایگاهی قرار دارد برمبنای عدالت است در واقع خود ما هستیم که باعث می‌شویم چه عدالتی برای ما اجرا شود و هر بلایی سر ما می‌آید آن را با دست‌های خود مهیا کرده‌ایم و با اذن خود ما است، این خود انسان است که با قدرت و اختیاری که خداوند به او داده انتخاب می‌کند که چه تصمیمی برای زندگی‌اش بگیرد در کنگره تمام آموزش‌ها برای همه یکسان است من رهجو انتخاب می‌کنم که چگونه در این مسیر حرکت کنم و در چه جایگاهی باشم.

آیا افراد در کنگره۶۰ برمبنای عدالت با هم برابرند؟ پاسخ این است خیر، با هم برابر نیستند. عدالت یعنی قرار دادن هر چیزی یا هر کسی در جایگاه و مکان خودش، جایگاه افراد در کنگره را خدمت و معرفتشان مشخص می‌کند هر کسی بیشتر خدمت انجام دهد معرفت بیشتری دارد و خوش برخوردتر است و از اهمیت بیشتری برخوردار است هر کسی در کنگره خدمت بیشتری انجام دهد حالش بهتر است. افراد کنگره جایگاه‌های متفاوت‌ دارند و این عین عدالت است که هر شخص با تلاش و کوشش خودش در این جایگاه در حال خدمت کردن است همه افراد اعم از تازه‌وارد یک جایگاه دارد، راهنما، مرزبان، دیده‌بان، ایجنت و سایر افراد هر کدام یک جایگاه دارند.

بنابراین همه با هم برابر نیستند این را عدالت می‌گویند در کنگره هم مثل تمام هستی همه چیز در جایگاه خودش قرار می‌گیرد اگر این‌گونه نباشد همه چیز به‌هم می‌خورد و بی‌نظمی زیادی ایجاد می‌کند. عدالت در کنگره در دو قسمت به صورت یکسان اجرا می‌شود یکی مسئله درمان اعتیاد که همه روی همین نقطه مشترک کار می‌کنند و دوم اینکه هر فردی که وارد کنگره می‌شود با نام کوچک خوانده می‌شود و به مسائل سیاسی و موضوعات دیگر کاری ندارد مثلاً شخص چند سال سن دارد یا شغلش چیست یا مدرک تحصیلی دارد؟ چون روی نقطه مشترک‌ کار می‌شود پس پیوند دوستی و محبت بین اعضاء کنگره زیاد است.

رابط خبری و ویراستاری: راهنما همسفر الهه(لژیون ششم)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان کرمان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .