English Version
This Site Is Available In English

عدالت را خودمان در مورد خودمان اجرا می‌کنیم

عدالت را خودمان در مورد خودمان اجرا می‌کنیم

چهاردهمین جلسه از دوره سی‌‌و‌دوم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره60 نمایندگی حسنانی، با استادی راهنمای محترم مسافر احسان، نگهبانی مسافر حامد و دبیری مسافر علی با دستور جلسه "عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره60 باهم برابرند؟" در روز شنبه مورخ 17 مردادماه 1405، رأس ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
دستور جلسه امروز: عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره60 با هم برابرند؟ این دستور جلسه سوالی است، در فرهنگ لغات، عدالت یعنی هر کسی به میزان شایستگی خود به حق و حقوقش برسد، بسیاری از ما تصور می‌کنیم عدالت یعنی تقسیم کردن هر چیزی به یک میزان برای همه، در کمونیسم هم، عدالت به معنای برابری و سهم یکسان است؛ اولین اشکال این باور تخریب استعدادها بود و افراد بی‌استعداد با اشخاص مستعد را برابر می‌دانست، این خود نوعی بی‌عدالتی و ظلم محسوب می‌شود، در تعریف فرهنگ لغات از کلمه "شایستگی" استفاده شده یعنی قرار نیست همه چیز برای همگان یکسان باشد و هر کس به میزان شایستگی‌اش در جایگاهی قرار گرفته و عدالت در مورد او اجرا می‌شود، در جامعه هم می‌شود گفت بیشتر امکانات برای خیلی از مردم یکسان است و از آن بهره‌مند هستند اما تصور کنید دونفر در یک شرایط تقریباً یکسان تحصیل کنند ولی یک نفر انسانی خلافکار و دیگری فردی موفق می‌شود، طبیعتاً نگاه جامعه به این دو نفر متفاوت است.

عدالت در لغت به معنای عدل و داد است که در مقابل ظلم و ستم قرار می‌گیرد مانند دادگستری یا دادستان که همه این مقامات وظیفه اجرای عدالت را دارند.

در کنگره60 عدالت، قرار گرفتن هر چیزی در جای خودش معنی شده است و هر کسی در هر جایگاهی که هست عدالت در موردش اجرا شده است، سوال اینجاست که این جایگاه چگونه بوجود آمده است؟ آقای مهندس در سی‌دی جبر و اختیار از خواست، تقدیر و فرمان الهی می‌گویند و خواسته من، تقدیر خودم را رقم می‌زند و هر دانه‌ای که من امروز بکارم در آینده آن را برداشت خواهم کرد؛ عدالت را خودمان در مورد خودمان اجرا می‌کنیم، معرفت و شناخت ارتباط مستقیمی با یکدیگر دارند، نتیجه آن انجام عمل سالم است و هر مقدار عمل سالم بیشتری انجام دهم عدالت در مورد من بهتر انجام می‌شود مانند مسابقه دومیدانی که در ابتدای آن، همه شرکت‌کنندگان در پشت یک خط می‌ایستند تا قبل از شروع مسابقه، جایگاه همه به عدالت در یک‌جا باشد ولی در پایان مسابقه یک نفر اول می‌شود و دیگری دوم که بستگی به تلاش و کوشش هر نفر دارد، در کنگره هم افراد یا مسافر هستند یا همسفر و جایگاه هرکس بسته به عملکرد و تلاش خودش مشخص می‌گردد.

در کلام پایانی باید بگویم: رهایی یک شایستگی است که همه می‌توانند به آن دست پیدا کنند، هر کس به نسبت خواست و اعمال خودش می‌تواند به این حال خوش برسد.

تهیه و تنظیم: گروه سایت نمایندگی حسنانی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .