جهان هستی و قدرت خداوند بر مبنای عدالت است و در هستی چیزی در بینظمی حرکت نمیکند؛ چون عدالت در همهجا جاری است و هر چیزی در جای خود قرار دارد. کلمه عدالت ریشه در عدل دارد، هر انسانی خواهان عدالت است و اگر بیعدالتی ببیند معترض میشود. موضوع عدالت موضوعی نیست که بتوان به راحتی در مورد آن سخن گفت، گاهی افراد گمان میکنند عدالت آن چیزی است که به نفع ماست، آنچه که به نفع ما باشد، عدالت است و آنچه به ضرر ما است عدالت نیست.
عدهای از افراد گمان میکنند عدالت برابر و یکسان بودن است؛ اما مفهوم عدالت در همهجا به مفهوم برابری و یکسان بودن نیست، شاید در جایی برابری باشد؛ اما در بسیاری از جاها اینگونه نیست. هر انسانی با توجه به تلاش، سطح دانایی و عملکرد خود جایگاه و نقش خود را دارد و این جایگاه را خودش برای خودش به وجود میآورد. در کنگره۶۰ عدالت برای همه یکی است، آموزش، عشق، محبت به همه افراد داده میشود؛ اما انسانها از لحاظ توانایی، تلاش، حرکت و خوب سفر کردن و میزان خدمت با هم برابر نیستند.
در کنگره۶۰ فرد برای رسیدن به درمان باید همزمان سه ضلع جسم، روان، جهانبینی با هم رشد کند تا به تعادل و آرامش برسد؛ اگر بخواهد به آرامش برسد باید عدالت، معرفت، عمل سالم را سرلوحه کار خودش قرار دهد و این امر مهم فقط با آموزشهای لازم و آگاهی امکانپذیر است. حال این سوال مطرح میشود که آیا در کنگره۶۰ همه با هم برابرند؟ در پاسخ خیر با هم برابر نیستند. عدالت در کنگره بسیار مهم است و باید اجرا شود، در بدو ورود در کنگره همه با هم برابرند، این خود انسان است که با تلاش و دانایی خود سطح جایگاه خود را مشخص میکند.
یک سفر اولی که با گرفتن آموزش، نوشتن سیدی، فرمانبرداری از راهنما سفر خود را به پایان میرساند با شخصی که سه سال است به کنگره میآید؛ ولی نتوانسته سفر خودش را به پایان برساند تفاوت ندارد؟ آیا کسی که راهنما است لژیون دارد، با کسی که کوچکترین خدمتی به کنگره۶۰ نمیکند با هم برابرند؟ آیا انسانی که در صراطمستقیم قرار دارد به افراد دیگر خدمت میکند، با فردی که در تاریکی است و برای رسیدن به ثروت و جایگاه و مقام حاضر است دست به هر کاری بزند؟ آیا اینها در محضر خداوند برابر هستند؟ خیر برابر نیستند و هر کدام جایگاه خودشان را دارند.
اگر فکر کنیم این بیعدالتی است باید بگوییم خیر این عین عدالت است اگر همه با هم یکسان و برابر برخورد شوند بیعدالتی است. در کنگره۶۰ تازهوارد سفر اولی، سفر دوم، مرزبان، راهنما، دیدهبان هرکدام از جایگاه خاصی برخوردار هستند و با توجه به تلاش و عملکرد خود این جایگاه را کسب کردند و باید احترامشان حفظ شود. هرکسی در هر جایگاهی قرار میگیرد عین عدالت است نه کمتر نه بیشتر.
بنابراین کسی که وارد کنگره میشود و یا بیرون از کنگره است و به مصرف مواد مشغول است اگر مشکلات دارد و زندگیش به سختی میگذرد این عین عدالت است؛ چون خودش چنین میخواهد. پس در کنگره۶۰ اگر میبینیم که برخوردها یکسان نیست، ناراحت نشویم، البته درک موضوع کمی سخت است، شاید هم خیلی سخت باشد؛ اما باید یاد بگیریم و بپذیریم که برخوردهایی که با ما میشود، عین عدالت است و این نتیجه جایگاهی است که خودمان برای خودمان فراهم کردهایم.
منابع: سایت کنگره۶۰، سخنان دیدهبان محترم آقای خدامی
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج
- تعداد بازدید از این مطلب :
59