اول خودم را بررسی کنم، بعد دیگران را.

سلام دوستان، جعفر هستم یک مسافر.

قبل از هر چیز خداوند را شکر می‌کنم که مسیر کنگره ۶۰ را سر راه من قرار داد تا امروز بتوانم با حال بهتری در مورد دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟»  مشارکت کنم

وقتی من برای اولین بار وارد کنگره شدم، فکر می‌کردم عدالت یعنی همه با هم برابر باشند. اما با گذشت زمان و آموزش‌هایی که از راهنمایم گرفتم، فهمیدم عدالت با مساوات فرق دارد. عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد.منِ جعفر وقتی با تخریب و حال خراب وارد کنگره شدم، نمی‌توانستم انتظار داشته باشم که با کسی که ماه‌هاست درست سفر می‌کند، آموزش می‌گیرد و خدمت می‌کند، در یک جایگاه باشم. اگر من به آموزش‌ها عمل نکنم و در مسیرم کوتاهی کنم، طبیعی است که نتیجه متفاوتی بگیرم.

در کنگره همه ما برای آموزش گرفتن فرصت یکسان داریم و کسی به خاطر گذشته‌اش تحقیر یا قضاوت نمی‌شود. اما جایگاه هر شخص به مرور زمان و با آموزش، عمل سالم، نظم، تلاش و خدمتی که انجام می‌دهد شکل می‌گیرد.من در گذشته خیلی وقت‌ها مشکلات زندگی‌ام را گردن دیگران می‌انداختم و فکر می‌کردم حق من ضایع شده است. اما کنگره به من یاد داد قبل از اینکه دیگران را مقصر بدانم، به عملکرد خودم نگاه کنم. اگر امروز حال خوبی دارم، نتیجه حرکت و تلاش خودم است و اگر جایی مشکل دارم، باید ببینم کجای مسیر درست عمل نکرده‌ام.

به نظر من عدالت در کنگره یعنی همه فرصت رشد دارند، اما نتیجه‌ای که می‌گیرند به اندازه حرکت و تلاش خودشان است. اگر من امروز می‌خواهم جایگاه بهتری داشته باشم، باید بیشتر آموزش بگیرم، بیشتر عمل کنم و اگر توانش را دارم، خدمت کنم.امروز فهمیده‌ام که عدالت چیزی نیست که فقط درباره دیگران قضاوتش کنم؛ باید اول آن را در زندگی خودم ببینم و عملکرد خودم را بررسی کنم.ممنون که به صحبت‌های من توجه کردید

ارسال :مرزبان خبری مسافر جعفر