تعطیلات فرصتی برای دیدن خودم

در طول سال هر هفته در جلسات، لژیون و آموزش‌ها حضور دارم و از این سفر درس‌های ارزشمندی می‌گیرم؛ اما همیشه با خودم فکر می‌کنم که ارزش واقعی این آموزش‌ها زمانی مشخص می‌شود که در روزهایی که جلسه‌ای نیست بتوانم آن‌ها را در زندگی‌ام اجرا کنم.

تعطیلات امسال برای من فرصتی بود برای تمرین؛ تمرین صبر، نظم، محبت، مسئولیت‌پذیری و شکرگزاری. فرصتی تا آموزش‌ها از دفترهایم به زندگی‌ام بیایند و چراغ راه زندگی‌ام شوند در این روزها بیشتر از همیشه با خودم روبه‌رو شدم و از خودم پرسیدم که آیا حال خوبم به حضور در یک مکان وابسته است یا ریشه در نگرش و آموزشی دارد که آرام ‌آرام در وجودم شکل گرفته است.

در این دو هفته توانستم با آرامش بیشتری به نوشتن سی‌دی‌ها بپردازم؛ هر بار که می‌نوشتم بیشتر از قبل به این باور می‌رسیدم که نوشتن، آموزش را از ذهن به دل و از دل به عمل منتقل می‌کند. این روزها فرصت خوبی بود تا برای آزمون اصلی نیز با تمرکز بیشتری آماده شوم؛ نه فقط برای کسب نتیجه بهتر یا گرفتن نمره بیشتر بلکه برای این‌که آموزش‌ها را عمیق‌تر بیاموزم و بهتر زندگی کنم؛ شاید این کوچک‌ترین قدمی باشد که بتوانم در مسیر قدردانی و ادای دین به کنگره بردارم.

البته تعطیلات برای من فقط به نوشتن سی‌دی و آمادگی برای آزمون خلاصه نشد؛ این روزها فرصت ارزشمندی بود تا در کنار خانواده لحظه‌های شیرین‌تری را تجربه کنم، به عزیزانم بیشتر توجه کنم و از حال خوب با هم بودن لذت ببرم در کنار همه این‌ها، تلاش کردم ارتباطم با آموزش‌ها و سایت نمایندگی نیز حفظ شود؛ چون باور دارم تعادل، زیباترین نتیجه آموزش‌های کنگره است.

این تعطیلات بار دیگر به من یادآوری کرد که کنگره فقط یک ساختمان یا چند ساعت جلسه نیست؛ کنگره برای من راهی است که نگاهم را به زندگی تغییر داده است؛ اگر این نگاه در وجودم زنده بماند، روزهای تعطیل هم بخشی از مسیر رشد من خواهند بود. در این روزها بیشتر از همیشه تلاش کردم مراقب افکار، رفتار و گفتارم باشم؛ زیرا باور دارم آموزش، زمانی به دانایی تبدیل می‌شود که در عمل دیده شود نه فقط در کلام.

امروز که تعطیلات به پایان رسیده است و بیش از گذشته احساس می‌کنم تعطیلات، پایان آموزش نبود؛ بلکه فرصتی بود تا آنچه آموخته بودم در زندگی روزمره‌ام جاری شود؛ شاید این روزها کمتر در کنار اعضاء کنگره بودم؛ اما فرصت بیشتری پیدا کردم تا در کنار خودم باشم و صادقانه از خودم بپرسم که تا چه اندازه توانسته‌ام آموزش‌ها را زندگی کنم.

حالا با دلی آرام‌تر، نگاهی روشن‌تر و شکرگزاری عمیق‌تر، دوباره قدم در مسیر آموزش و خدمت می‌گذارم و امیدوارم آنچه در این روزها آموختم در ادامه سفر نیز همراه من بماند. من باور دارم که اگر آموزش در دل من زنده باشد حتی روزهای تعطیل نیز ادامه مسیر خواهند بود.

امیدوارم تعطیلات تابستانی برای همه اعضاء خانواده بزرگ کنگره۶۰ سرشار از آرامش، سلامتی، لحظه‌های شیرین در کنار خانواده، آموزش، تفکر و تجربه‌های ارزشمند بوده باشد؛ تجربه‌هایی که چراغ راه ادامه سفرشان شود و آن‌ها را با توشه‌ای پربارتر به آغاز دوباره جلسات برساند.

نویسنده: همسفر فتانه رهجوی همسفر زهرا (لژیون اول) دبیر سایت
ویرایش و ارسال: همسفر فتانه رهجوی همسفر زهرا (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی کمال‌الملک تهران