عدالت ثمره معرفت و عمل سالم

جلسه سیزدهم از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بوئین‌زهرا به استادی راهنما همسفر اعظم، نگهبانی همسفر اعظم و دبیری همسفر مینا با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز یکشنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم که بعد از دو هفته تعطیلات امروز در کنگره۶۰ حاضر هستم. خیلی خوشحالم که روی ماه تک‌تک شما را می‌بینم. ان‌شاءالله این دو هفته تعطیلات به همگی خوش گذشته باشد و امروز باانرژی زیاد و توان بالا در جلسه حضور داشته باشید تا بتوانیم آموزش‌ها را دریافت کرده و کاربردی کنیم. دستور جلسه امروز «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» است.

امروز می‌خواهیم در مورد عدالت صحبت کنیم. قبل از این‌که بخواهیم عدالت را بشکافیم، همه می‌دانیم که جهان هستی بر حسب عدالت بنا شده است. خداوند خود عادل است و تمام هستی را بر اساس نظم و عدالت به وجود آورده است. هر کسی در هر جایگاهی که قرار دارد، من انسان که اشرف مخلوقات هستم، در هر جایگاهی که باشم این خود عدالت است.

عدالت می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد. بیرون از کنگره عدالت به معنای مساوات، برابری یا برخوردار بودن افراد از حقوق مشخص و مساوی است. در میان امامان امام علی (ع) عدالت را برقرار می‌کردند و بین مردم عادل بودند. اگر چیزی قرار بود تقسیم شود، به مساوات و برابری معروف بودند؛ ولی در کنگره عدالت معنای دیگری دارد و با این معنا متفاوت است.

عدالتی که در کنگره مدنظر هست، مثلثی است که همیشه در مقابل چشمان ما قرار دارد و از معرفت، عمل سالم و عدالت تشکیل شده است. کسی که وارد کنگره می‌شود، اگر معرفت، بینش و آگاهی خود را بالا ببرد، قطعاً با آموزش‌هایی که در کنگره می‌گیرد و خدماتی که انجام می‌دهد عمل سالم را یاد می‌گیرد. زمانی‌که این مسیر را طی می‌کند می‌تواند به عدالتی که مدنظر کنگره است برسد.

همه چیز در هستی بر حسب عدالت بنا شده است و عدالتی که در کنگره مدنظر است، از معرفت تشکیل می‌شود؛ بنابراین معرفت چگونه به وجود می‌آید؟ وقتی تازه‌واردی به کنگره می‌آید سه جلسه تازه‌واردین را طی می‌کند در ادامه راهنما انتخاب کرده و در لژیون می‌نشیند. یک همسفر از همان ابتدا به کنگره وصل می‌شود، آموزش‌های کنگره را می‌گیرد، سر خودش را با سر راهنما عوض می‌کند، حداقل نیم ساعت قبل از شروع جلسه در کنگره حضور دارد، مشارکت می‌کند، در پارک حضور دارد، خدمتگزار است و خدمت‌های کوچکی را انجام می‌دهد. قطعاً این همسفر حالش خوب است؛ اما همسفری که دست‌وپا شکسته در کنگره حضور پیدا می‌کند، غیبت دارد، آموزش نمی‌گیرد، حرف راهنما را گوش نمی‌دهد، سی‌دی‌هایش را نمی‌نویسد، در پارک حضور ندارد و خدمت نمی‌کند، با همسفر قبلی متفاوت است. قطعاً کسی که حالش خوب و خدمتگزار است، دیده و شناخته می‌شود؛ این در کنگره عدالت محسوب می‌شود.

اگر بخواهیم درباره مسافرها صحبت کنیم، قبل از این‌که وارد کنگره شوند، در دوران اعتیادشان در تاریکی بودند. مواد مخدری که مصرف می‌کردند به دلیل عدم آگاهی‌شان بود. زمانی که وارد کنگره می‌شوند و به شناخت می‌رسند، آموزش‌های کنگره باعث می‌شود دیدشان نسبت به مواد مخدر عوض شود؛ دیگر به چشم مواد به آن نگاه نمی‌کنند، بلکه به چشم دارو می‌بینند. قدردان زحمات راهنمایشان هستند و می‌دانند متدی که برایشان در نظر گرفته شده؛ یعنی متد DST، برای همه یکسان است؛ ولی کسانی هم هستند که قدر آن را نمی‌دانند؛ مدام شکایت می‌کنند که این عدالت نیست و چرا حال من خوب نیست؟ همیشه در حال شکایت‌ کردن هستند یا دیگران را مورد قضاوت قرار می‌دهند.

به نظر من این فرد از زیر بار مسئولیتی که دارد، یعنی سفر کردن شانه خالی می‌کند، بهانه می‌گیرد و همیشه می‌گوید که اینجا عدالتی وجود ندارد و چرا حال من خوب نیست؟ ولی همسفر یا مسافری را می‌بینیم که 10 ماه سفر کرده، به رهایی و حال خوش رسیده و در پی آن است که آموزش بگیرد و علم و دانایی خود را بالا ببرد تا بتواند راهنما شود. او می‌خواهد خسارت‌هایی را که به جامعه، خودش و خانواده‌اش زده است، با خدمت‌کردن به دیگران جبران کند؛ بنابراین این افراد با هم متفاوت هستند.

عدالت هم به کسانی داده می‌شود که قدردان زحمات باشند، زحمات راهنما را جبران کنند و بتوانند چراغ این سیستم را که به‌صورت رایگان در اختیار من نوعی قرار گرفته است، روشن نگه دارند؛ با آموزش گرفتن، انجام‌ دادن عمل‌های سالم و قدردان زحمات این سیستم و کسانی که اینجا خدمت می‌کنند، این عین عدالت در کنگره است. ما باید سه اصل را در نظر بگیریم. همیشه آقای مهندس در سی‌دی‌ها می‌فرمایند: «آن خواسته و اراده ما برای رسیدن به هدف خیلی مهم است.»

خواسته ما چیست؟ وقتی وارد کنگره می‌شویم، هدفمان درمان اعتیاد و رسیدن به حال خوش است. خواسته باید مشخص باشد. آیا برای رسیدن به خواسته‌هایمان تلاش می‌کنیم یا نه؟ آیا فقط صندلی را اشغال کرده‌ایم؟ یکی همیشه بهانه می‌گیرد؛ ولی دیگری از همان روز اول آموزش‌ها را می‌گیرد و می‌داند که می‌تواند در اینجا به نتیجه برسد؛ پس تمام تلاش خود را می‌کند.

دومین چیزی که باید مدنظر داشته باشیم فرمان الهی است. همیشه گفته‌ایم که باید اذن صادر شود و این کلمه را در کنگره زیاد شنیده‌ایم. وقتی کسی برای درمان مسافرش می‌آید و می‌خواهد به‌عنوان همسفر کمک کند؛ باید بداند که اذن باید صادر شود. نباید مسافر را مجبور کند که حتماً درمان انجام دهد. درست است که راه باز، سیستم مشخص و درمان هم انجام می‌گیرد؛ ولی اگر هنوز فرمان صادر نشده و اجازه داده نشده باشد، هر چه قدر هم که من تلاش کنم بی‌نتیجه است؛ اما می‌توانم در این سیستم باشم، آرام‌آرام آموزش بگیرم و کمک کنم که راه باز شود.

سومین موضوع مهم تقدیر است. تقدیر چیست؟ یعنی قدر و اندازه. تقدیر ما از روز ازل اعمالی که انجام داده‌ایم، قبل از آن هم با ما بوده است و نتیجه‌اش را اکنون می‌بینیم. مثلاً اگر امروز یک وعده، قول یا چکی را به کسی می‌دهم، بعد از چند ماه نوبت آن می‌رسد که چک را پاس کنم؛ پس اگر اکنون در تقدیر ما این است که مسافرمان در تاریکی است سفر نمی‌کند و حالش خوب نیست نشان می‌دهد که اعمال ما در گذشته خوب نبوده است. با تقدیر دو چیز را پس می‌دهیم یا آموزش می‌گیریم یا تقاص پس می‌دهیم؛ پس این سه اصل را در نظر بگیریم و تمام تلاشمان را کنیم. اگر بخواهیم به این سؤال جواب بدهیم که «آیا همه افراد در کنگره برابرند؟» می‌توانیم بگوییم بله همه ما یک روزی تازه‌وارد بودیم، خدمات و امکاناتی که برایمان فراهم شد، برای همه یکسان و رایگان بود و وقتی روی صندلی نشسته‌ایم، همه مثل هم هستیم؛ ولی در ادامه تلاش و کوشش ما نشان می‌دهد که آیا این عدالت برایمان به وجود آمده است یا نه.

من اعظم اگر تلاش نکنم و سعی نکنم، همان‌جا ثابت می‌مانم؛ مثل آبی هستم که راکد است و می‌گندد؛ ولی اگر بتوانم مانند چشمه‌ای جوشان باشم و تلاش خودم را کنم، نتیجه‌ای که برای من به وجود می‌آید، در حیطه تلاشی است که انجام داده‌ام؛ پس مقامی که دارم، به‌واسطه تلاشی است که کرده‌ام. این عدالت را به من نشان می‌دهد تا قدردان جایگاهم باشم و با خلوص نیت خدمتگزار باشم. ابتدا برای حال خوش خودم خدمت کنم و در ادامه بتوانم دستی را بگیرم و با عشق و محبتی که می‌دهم کمک کنم تا همسفر تازه‌وارد نیز به حال خوش برسد. ان‌شاءالله همگی آموزش‌های کنگره را بگیریم، کاربردی کنیم و روزبه‌روز به عدالتی که مدنظر کنگره است برسیم.

مرزبان کشیک: همسفر خدیجه
تایپیست: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر سمیه
ویرایش و ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بوئین‌زهرا